ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 30 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    29 ม.ค. 60

“เอาอะไรมาพูดคะ ม่านบอกว่าแอบหลงรักผู้ชายคนหนึ่ง แต่ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเป็นกวี” พูดไปหน้าเธอก็ยิ่งแดงจนพีชอดหัวเราะไม่ได้

“ตาเราไง มันบอกทุกอย่าง”

ม่านดาวยกมือมาปิดตา “ฮื้อไม่จริง”

“ไม่ต้องอายหรอกน่า เดี๋ยวพี่ช่วยเติมเชื้อเอง”

“เชื้อเช้ออะไรคะ กวีเขาไม่ชอบม่านหรอก เขาชอบเพื่อนม่าน ชอบมานานแล้วและเขาสองคนก็เพิ่งเลิกกัน กวีเขาอยู่ในช่วงอกหัก”

“นั่นไง” พีชดีดนิ้วเปาะ “นี่แหละเวลาเสียบของเราน้องเอ๋ย”

“บ้า”

“พอเห็นพี่ออกไปกับม่าน คุณกวีเขาก็ดูซึมๆ กินอะไรไม่ลง พี่ว่าเขาต้องกำลังหึงม่านอยู่แน่ๆ เลย เรามาถูกทางแล้วนะพี่ว่า” พีชเกาคาง ทำหน้าเหมือนกำลังวิเคราะห์ผลการทดลองอะไรสักอย่าง

“ไม่หรอกค่ะ กวีเขาก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ชอบคนเยอะๆ”

“เราก็ใช้วิกฤตให้เป็นโอกาสสิ ไป

“หืม? ไปไหนคะ”

“เอ๊าก็เขาไม่สบาย ก็ไปเคาะห้องถามไถ่สิ ว่าเขาเป็นอะไรมากไหม เอายาให้กิน บีบๆ นวดๆ แล้วก็” พีชทำหน้าเจ้าเล่ห์ หญิงสาวหน้าร้อนไปทั้งสองข้างแก้ม

“บ้าน่า”

“ตกลงจะไปไหม”

“ไม่เอาหรอกค่ะ ไม่เอา ม่านไม่คุยกับพี่พีชแล้ว ม่านไปนอนก่อนนะคะ จะสี่ทุ่มแล้วด้วย” หญิงสาวบอกแล้วลุกออกไป พีชหัวเราะตามหลัง

“มัวแต่งุ่มง่ามมะงาหราแบบนี้เมื่อไหร่จะหาแฟนได้น้องเอ๊ย”

 

ม่านดาวมองถ้วยโจ๊กที่ตัวเองขอร้องให้ป้ามวลทำให้อย่างพอใจ ข้าวต้มถ้วยใหญ่ กลิ่นหอมชวนน้ำลายสอ กุ้งตัวโตๆ ลอยอยู่เหนือเมล็ดข้าว เธอสูดเข้าปอดเลยชักจะหิว เพราะเมื่อเย็นกินอะไรไม่ค่อยจะลง เพราะสายตายิ้มๆ ของเหล่าทีมงานที่คิดว่าเธอกับพีชคบหากัน ก็เขาแสดงออกว่าหึงหวงเธอมากขนาดนั้น

“หอมจังเลยค่ะ กวีเขาชอบกุ้ง คราวนี้ต้องกินหมดแน่”

“คุณม่านรู้จักนายมานานแล้วหรือคะ”

“สี่ปีแล้วค่ะ เราเป็นเพื่อนกัน สนิทกันมากค่ะ”

“ตอนแรกป้านึกว่าเป็นแฟนเสียอีกค่ะ”

“โธ่ไม่ใช่หรอกค่ะ แค่เพื่อน” เธอปฏิเสธรัวเร็ว แต่หน้าแดงก่ำ ปิดความรู้สึกไม่มิด “ไปแล้วนะคะ เดี๋ยวกวีหลับเสียก่อน”

“ปกติแล้วนายนอนดึกค่ะ กว่าจะหลับก็เที่ยงคืน วันนี้คงไม่สบายจริงๆ ถึงได้ขึ้นห้องเร็ว แต่เห็นเปิดไฟอยู่น่าจะยังไม่หลับ” ป้ามวลบอก

“ค่ะ ไปแล้วนะคะ” หญิงสาวหมุนตัวออกไป ป้ามวลผู้ผ่านการอาบน้ำร้อนมาก่อนยิ้มเอ็นดู

“หนุ่มๆ สาวๆ สมัยนี้ปากแข็งกันจริง ตาเป็นประกายขนาดนั้นบอกว่าเป็นเพื่อนกัน ใครจะไปเชื่อ กว่าจะรู้ใจกันคนอื่นคงมีลูกเป็นโขยง”

ม่านดาวเดินมาหยุดหน้าห้องกวี เธอไม่ได้บ้าตามคำยุยงของพีช แต่เกิดห่วงเขาขึ้นมาจริงๆ ป้ามวลบอกว่าเมื่อเย็นเขาไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากนมแก้วเดียว เธอเห็นไฟในห้องยังเปิดอยู่จึงยกมือจะเคาะแต่ก็ลดมือลงอยู่หลายครั้งเช่นเดียวกับคนในห้องที่อึดอัดไม่อยากขังตัวเองอยู่ในห้อง คิดจะโทรศัพท์เรียกตัวม่านดาวมาถามไถ่ให้รู้เรื่อง เรื่องที่เธอมีแฟนแล้วไม่บอกเขา

เขายกโทรศัพท์มา กดแล้ววางกดแล้ววางอยู่หลายครั้งแต่แล้วก็โยนโทรศัพท์ทิ้งไปบนเตียง พอดีกับที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาจึงเดินไปเปิด

“บอกแล้วไงป้า ว่าผมไม่หิวอ้าว ม่าน” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว แปลกใจที่เห็นเธอ แต่ก็ไม่รู้ทำไมว่าเขาถึงได้ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษกับการที่ได้เห็นหน้าเพื่อนตัวเองในยามที่จิตใจว้าวุ่นแบบนี้

“เอาข้าวมาให้” เธอยื่นถาดข้าวต้มใส่ในมือเขาแล้วหันหลังกลับ ชายหนุ่มยืนอึ้ง

“ดะเดี๋ยวม่าน เดี๋ยวๆ”

+++ อูยยย เขินนนนน เนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #45 ploy_aphinya (@ploy_aphinya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 14:44
    อุ้ยยยยเขินนนน จะทำไรก็รีบทำนะ555น่ารักกกก
    #45
    0
  2. #44 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 มกราคม 2560 / 05:35
    แหม ม่านเอาข้าวมาให้แค่เนียะเหรอ
    #44
    0
  3. #43 Boss6789 (@Boss6789) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 22:45
    มาอีกนะคะ มารอบนี้ยังไม่หายคิดถึงคู่นี้เลยอะ
    #43
    0