ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 27 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    19 ม.ค. 60

“เจ๋งว่ะ” ก้องเกียรติกวักมือเรียกพีช พิธีกรหนุ่มภาคสนามให้มาดูรูปที่เขาถ่ายไว้แล้วบุ้ยปากไปยังสองหนุ่มสาวที่ตอนนี้นั่งจักรยานออกไปด้วยกัน

“เขาสองคนดูเหมาะกันดีนะ”

“แต่เห็นม่านบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกันนะ” ก้องเกียรติว่าแล้วขมวดคิ้ว “ ม่านเคยบอกพี่ว่าแอบหลงรักผู้ชายคนหนึ่งอยู่ หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นคนที่ม่านบอก เวลาพูดถึงคุณกวีตางี้เต้นริกๆ ต้องใช่แน่ๆ เลยว่ะ”

“แน่ใจเหรอพี่”

“คิดว่าชัวร์นะ”

“งั้นเราช่วยน้องมันหน่อยไหมพี่”

“ยังไง”

“ก็ช่วยเร่งปฏิกิริยาของคุณกวีไงว่าคิดอะไรๆ กับน้องสาวเราอยู่บ้างหรือเปล่า อย่างที่พี่บอกเวลาม่านดาวอยู่กับผู้ชายคนนั้นน้องมันดูมีความสุขมากแค่ไหน”

“แล้วเราจะเร่งปฏิกิริยายังไง”

“ก็” พีชยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่ยอมบอก

 

กวีปั่นจักรยานไปรอบๆ ไร่ดอกทานตะวันที่เขาปลูกเอาไว้ราวๆ 1 ไร่ สำหรับให้นักท่องเที่ยวเข้ามาถ่ายรูป ม่านดาวกางแขนออกกว้าง กู่ร้องไปด้วยเมื่อชายหนุ่มปั่นจักรยานลงจากเนิน

“วู้”

กวีหัวเราะขึ้น เห็นเธอร้องอย่างนั้นก็ยิ่งอยากแกล้งจึงปั่นจักรยานฉวัดเฉวียนไปมา หญิงสาวหวีดร้องลั่นแล้วสวมกอดเอวเขาไว้กันตก

 “หยุดๆ หยุดรถก่อน”

“ไม่หยุด” กวีหัวเราะร่า พอใจที่เห็นหญิงสาวใช้แผ่นหลังเขาเป็นที่พักพิง

“บอกให้หยุดไง เดี๋ยวฉันตก”

“ไม่ ใช้ให้ฉันปั่นให้นั่งดีนัก เรื่องอะไรจะหยุด”

“ไม่หยุดใช่ไหม นี่แน่ะ” ม่านดาวทุบไปบนตัวเขา ชายหนุ่มร้องลั่น

“เฮ้ย เดี๋ยวหล่นไม่รู้ด้วย” กวีบอกเมื่อรถไถลลงจากเนินแต่หญิงสาวยังไม่หยุดทุบจนรถเสียหลัก กวีพยายามหยุดรถแต่มันชนก้อนหินเข้าเสียก่อน คนทุบจึงกระเด็นหลุดไปข้างทางจริงๆ ชายหนุ่มตาโต ทิ้งจักรยานแล้ววิ่งมาหา

“ม่าน”

“ตาบ้า ทำฉันเจ็บไปหมด อูย

“ก็บอกแล้วว่าอย่าทุบๆ” กวีกล่าวโทษแล้วสำรวจไปตามเนื้อตัวของเธอ “เจ็บตรงไหนบ้าง ขาแพลงหรือเปล่า”

หญิงสาวส่ายหน้า “ไม่ไหว”

“จะสงสารหรือสมน้ำหน้าดีนะแม่ตัวต้นเหตุ”

“นายต่างหากเล่าตัวต้นเหตุ ใครใช้ให้ปั่นฉวัดเฉวียนน่าเสียวไส้แบบนั้น โอ้ยเจ็บ เดินไม่ไหวแน่ๆ เลยเนี่ย ป่านนี้ทุกคนคงรอแล้ว” หญิงสาวแกล้งบ่น แกล้งเธอดีนัก เอาคืนสักหน่อยก็ดี

“งั้นขี่หลัง” เขาบอกแล้วหันหลังให้ หญิงสาวกลั้นยิ้มแต่ก็ตีหน้าบึ้งตึง

“ฉันหนักนะ ไหวเหรอ”

“เบากว่างานในไร่เยอะ” เขาบอกแล้วเร่ง “มา ขึ้นหลัง ป่านนี้ทุกคนคงรอทานข้าวเย็น”

เมื่อชายหนุ่มยืนยันว่าไหว หญิงสาวจึงไม่รอช้าที่จะขึ้นมาขี่บนหลังเขา จงใจทิ้งน้ำหนักมามากจนชายหนุ่มแทบเซ ไม่วายบ่น

 “ผู้หญิงอะไรตัวหนั๊กหนัก อย่ากินจุให้มากนักสิ”

“นี่แน่ะ มีผู้ชายที่ไหนเขาทักผู้หญิงแบบนี้” หญิงสาวกัดไปบนหัวไหล่เขาเบาๆ  ชายหนุ่มออกเดิน เดินไปบ่นไปแต่หญิงสาวยังฮัมเพลงคลอไปตลอดทาง

“เจ็บขาจริงไหมนี่”

“เจ็บขานี่ ไม่ได้เจ็บปาก ฉันร้องเพลงปลุกใจไง”

“ปลุกมาก” กวีลากเสียงยาว หญิงสาวหัวเราะเสียงใส ความจริงเธอไม่ได้เจ็บตรงไหนนอกจากฝ่ามือถลอกเท่านั้นแต่อยากจะแกล้งเขาต่ออีกสักหน่อย

“กวี”

“หืม”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #32 ploy_aphinya (@ploy_aphinya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 20:06
    ง่าาาต่อๆๆๆ
    #32
    0
  2. #31 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 03:43
    เคืองนะไรท์ หยุดอยู่แค่นี้
    #31
    0
  3. #30 Boss6789 (@Boss6789) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 23:09
    อร๊ายยย ค้าง
    #30
    0