ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 17 : หวั่นไหว 50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 ธ.ค. 59

“ดีเลยครับ อย่างนั้นขอผมพักสักชั่วโมงแล้วน้ามนตรีเอามาให้ผมดูได้เลย”

“ได้เลยครับ” มนตรีรับคำแต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินขึ้นบ้านไปเขาก็เรียกไว้ “นายครับ”

“หืม? ว่าไง” 

“พอดีลูกสาวผมเขาจะแวะมาหาพรุ่งนี้ ผมอยากให้เขามาพักด้วยน่ะครับสักคืนสองคืน” มนตรีบอกอย่างเกรงใจ แต่กวีพยักหน้ารับ

“เอาสิ มาเมื่อไหร่ล่ะ”

“พรุ่งนี้ครับ ตั้งแต่ไปเรียนที่กรุงเทพฯ มาก็แวะมาเดี๋ยวเดียวไม่เคยค้างคืน แต่คราวนี้ผมเห็นว่าอีกไม่กี่เดือนมันก็จะเรียนจบแล้วก็เลยอยากจะให้มาพักที่นี่ เผื่อว่ามันติดใจไร่ทิพย์ ผมจะได้ชวนมันมาทำงานด้วยกันครับ”

“ได้สิครับ น้าก็เหมือนญาติคนหนึ่งของผม ขาดเหลืออะไรก็บอกได้ แต่งานที่ไร่คงไม่เหมาะกับลูกสาวน้าเท่าไหร่ งานบ้านพักนี่น่าจะเหมาะนะ ลูกสาวน้าเรียนจบอะไรมาครับ”

“อะไรเทศๆ นี่ละครับ ผมก็จำผิดจำถูก”

“น่าจะเป็นนิเทศศาสตร์ อย่างนั้นก็เหมาะเลยครับกับตำแหน่งประชาสัมพันธ์”

“ขอบคุณมากเลยครับนาย ผมจะรีบไปถามมันว่ามันอยากมาอยู่ที่นี่ไหม” มนตรียิ้มร่า ที่เขาชวนลูกสาวมาพักที่นี่ก็แอบหวังว่าลูกสาวเขาจะติดใจไร่นี้ โดยเฉพาะมีเจ้านายหนุ่มๆ หล่อๆ หากได้กวีเป็นลูกเขย ชีวิตนี้เขาก็ไม่หวังอะไรอีกแล้ว

“อย่างนั้นผมขอไปนอนพักสักงีบนะ ขับรถมาไกล” ชายหนุ่มบอกแล้วขึ้นบ้านไป มนตรีมองตามหลังเจ้านายไปด้วยสายตามีความหวัง

“ส้าธุ ขอให้นายติดใจนังเนตรด้วยเถอะ”

 

“โอ้ยไม่เอาหรอกพ่อ จะให้ฉันไปอยู่ที่ไร่เนี่ยนะ พ่อจ้างฉันเดือนละแสน ฉันก็ไม่เอา” นิลเนตรปฏิเสธแทบจะทันทีที่พ่อสั่งให้เธอไปทำงานที่ไร่ทิพย์ ที่แค่ให้ไปพักด้วยคืนสองคืนแลกกับเงินสองหมื่นที่เธอขอก็จำใจจะแย่อยู่แล้ว “กันดารจะตาย”

“มันไม่เหมือนตอนที่แกมาแรกๆ  แกมาตั้งแต่สองปีที่แล้ว ตอนนี้นายพัฒนาที่นี่ออกใหญ่โต กำลังจะทำบ้านพักให้คนมาเที่ยวเพิ่มอีกหลายหลัง นายเขาอยากจะให้แกมาทำประชาสัมพันธ์ที่นี่ ที่สำคัญนะนายเขาหล่อเหลา หน้าตาดี แกเห็นแกจะต้องชอบ” มนตรีหว่านล้อมแต่นิลเนตรยังเบ้ปาก

“หล่อแค่ไหนถ้าให้ฉันต้องไปอยู่ในดงในเขาแบบนั้นฉันก็ไม่เอาหรอกพ่อ”

“ถ้าแกเห็นหน้านาย ขี้คร้านแกจะเปลี่ยนใจ”

“ไม่เปลี่ยนหรอก เพราะตอนนี้ฉันได้ไปฝึกงานที่บริษัทใหญ่โต้โก้หรู อีกแค่ไม่กี่เดือนฉันก็เรียนจบแล้ว พอจบฉันก็ต้องไปทำงานที่นั่น ใครๆ ก็อยากได้ตัวฉันไปทำงานด้วยทั้งนั้น”

“แต่ว่า

“พ่ออย่ามาบังคับใจฉันนะ เพราะถ้าบังคับฉันมากๆ ฉันจะหนีพ่อไปเหมือนแม่” หญิงสาวขู่ขึ้น เพราะรู้ดีว่าพ่อกลัวการสูญเสียเธอไปเหมือนแม่แค่ไหน

“อย่านะนังเนตร”

“งั้นพ่อก็อย่าพูดมาก พรุ่งนี้ฉันจะไปเชียงใหม่ จะอยู่กับพ่อสักคืนแล้วกลับเลย”

“อะไรวะ แกไม่อยู่กับพ่อนานแล้วนะ อีกหน่อยเรียนจบก็ยิ่งจะยุ่งไม่มีเวลามาหาพ่อ” มนตรีตัดพ้อ “แกไม่คิดถึงพ่อบ้างหรือไงวะ”

“โธ่พ่อ ทำเสียงน้อยใจไปได้ ฉันมีพ่ออยู่คนเดียว ไม่คิดถึงพ่อแล้วจะให้ฉันไปคิดถึงใคร ก็ฉันบอกแล้วว่าเรียนหนัก ยิ่งช่วงนี้ต้องออกฝึกงานจะเอาเวลาที่ไหนล่ะ จะให้ฉันขาดงานไปอยู่กับพ่อหรือไงเล่า”

“เออๆ พ่อก็พูดไปอย่างนั้นเอง แกมาแค่วันสองวันพ่อก็ดีใจแล้วล่ะ” มนตรีบอก

“แต่พ่ออย่าลืมเงินสองหมื่นของฉันนะ ฉันต้องเอาไปใช้ในการฝึกงาน”

“พ่อเตรียมเอาไว้แล้ว ไม่ต้องห่วง”

“ดีจ้ะ งั้นฉันวางสายนะ” หญิงสาวบอกแล้วจึงวางสายไป กระหยิ่มกับเงินที่จะได้มา ช่วงนี้เธอต้องฝึกงานที่พีดีกรุ๊ป แต่ละคนแต่งตัวหรูหรา ทองหยองเต็มตัว ขืนเธอสวมแต่ชุดเดิมๆ ไปทำงานก็อายเขาตาย ที่สำคัญเธออยากจะสวยไปให้ใครบางคนดู หญิงสาวยิ้มกริ่มเมื่อนึกถึงใครคนนั้น ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ดูดีเป็นบ้า เสียดายที่ศตายุหน้าดุไปหน่อย ถ้าเขายิ้มคงทำให้สาวๆ ใจละลาย

“คอยดูเถอะคุณศตายุ คุณจะต้องสยบแทบเท้าฉันเหมือนผู้ชายคนอื่น” นิลเนตรบอกอย่างหมายมาด ขณะมองรูปถ่ายของศตายุ พีระดล ในหนังสือธุรกิจ

 เขากำลังเป็นที่จับตามองของใครๆ เพราะนอกจากจะเก่งแล้วหน้าตายังหล่อเหลา และนั่นเป็นสาเหตุหลักให้เธอเลือกไปฝึกงานที่นั่น มีที่ดีๆ อยู่แล้วเรื่องอะไรจะไปจมปลักในไร่ทิพย์


+++ ฝากอีบุ๊กเล่มต่างๆ ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #173 แอล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 23:14
    สรุปว่าพระเอกมันจะไม่รู้เรื่องนังเนตรเลยเหรอที่นางทำตัวแรดๆแบบนี้อ่ะแถมอยากเอาชนะม่านจนตัวสั่นถึงกับต้องตกปากรับคำเป็นแฟนพระเอก
    #173
    0