ทัณฑ์รัก เทพบุตรร้อยเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 188,995 Views

  • 169 Comments

  • 1,152 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,515

    Overall
    188,995

ตอนที่ 32 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 275 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

อรจิรายืนสงบเสงี่ยมตรงหน้าเสือร้ายที่มองเธอเหมือนจะขย้ำหัวให้ขาด เขาคงโกรธเธอมากที่หลอกเขาว่าเป็นลมแล้วหนีออกมา

“มีอะไรจะแก้ตัว” เสียงทุ้มห้าวถามกลับมา

“ไม่มีค่ะ” อรจิราพยายามมองหากระเป๋าสะพายของตัวเอง เผื่อว่าเขาจะถือติดมือมา เธอเองตั้งใจว่าเมื่อเรื่องมันเงียบๆ แฮร์ริสันคลายความโกรธลงจะขอร้องให้เจนเซนเอามาคืน

นั่นไงเธอเห็นกระเป๋าวางอยู่ใกล้ๆ แฟ้มเขา เขาเอามาไว้ที่นี่ก็ดีกว่าเก็บเอาไว้ในเพ้นท์เฮาส์ส่วนตัวที่ตามกลับคืนมายาก

“เจนเซนบอกว่าเธอมาเก็บของ”

“ใช่ค่ะ ฉันลาออกแล้ว”

“ใครอนุญาต คิดว่าทำความผิดแล้วจะหนีความผิดไปได้ง่ายๆ อย่างงั้นเหรอ” แฮร์ริสันดึงกระเป๋าสตางค์ของเธอออกมาจากลิ้นชักแล้วเคาะกับโต๊ะ “จะไปทั้งที่เอกสารสำคัญอยู่กับฉันงั้นเหรอ”

“คุณต้องการอะไรกันแน่คะคุณคอร์ลฟอร์ด ผู้บริหารใหญ่อย่างคุณ ทำไมต้องมาเสียเวลาแก้แค้นกับพนักงานตัวเท่ามดอย่างฉันด้วย โอเคคุณอาจจะโกรธเรื่องที่ฉันพูด แต่ฉันก็บอกไปแล้วว่ายินดีจะประกาศต่อหน้าทุกคนว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง แล้วคุณยังต้องการอะไรอีก ฉันว่าตัวเองป่นปี้จนไม่เหลือชิ้นดีกว่าคุณหลายเท่า เพราะฉันเป็นผู้หญิง ส่วนคุณก็แค่เพลย์บอยที่มีข่าวกับผู้หญิงทุกวัน วันละหลายคน” อรจิราบอกอย่างเหลืออด ปกติเธอก็แทบหาที่ชื่นชมในตัวเขาไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนอื่นชอบเข้าไปได้ยังไง

“อยากรู้ว่าฉันต้องการอะไรก็เข้ามาถามใกล้ๆ สิ”

อรจิราหรี่ตาลงเพื่อมองหาแววตากรุ้มกริ่มจากเขา ก็เห็นว่าสายตาเขาเย็นชา ไม่ได้บ่งบอกว่าเขาจะทำอย่างเมื่อคืน

แฮร์ริสันเคาะกระเป๋าลงอีกหลายครั้ง อรจิราขยับไปใกล้อีก ตาเธอมองจ้องมาที่กระเป๋าสตางค์

“ขอคืนได้ไหมคะ ในนั้นมีเอกสารสำคัญ”

“เอาสิ” เขายื่นส่งให้แต่อรจิรากลับไม่กล้ายื่นมือไปรับคืน เพราะไม่คิดว่าเขาจะยอมคืนง่ายๆ เธอยืนเฉย เขาจึงทำท่าจะหย่อนมันลงลิ้นชักตามเดิม เธอจึงรีบคว้าหมับเอาไว้แต่แฮร์ริสันยื้อคืน เธอยื้อกลับ สุดท้ายพอเขากระตุกมา ทั้งเธอ ทั้งกระเป๋าจึงปลิวหวือมาหาเขา แฮร์ริสันจึงกดตัวเธอให้นั่งลงบนตัก เธอดิ้นแรงขึ้น เขาจึงกอดเอวเธอเอาไว้ อรจิราเผยอปากค้างอย่างตกใจ

“ปล่อยนะคะคุณแฮร์ริสัน”

“เธอหลอกฉัน ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีเลย อยู่ๆ จะให้คืนง่ายๆ หรือไง”

“ก็ถ้าฉันไม่หลอก เมื่อคืนคุณก็อาจจะปล้ำฉันก็ได้” อรจิราโพล่งออกไป ยิ่งเธอดิ้นแรงแค่ไหน บั้นท้ายก็ยิ่งเสียดสีกับอะไรบางอย่างที่แข็งขืนอยู่ด้านล่าง

“กลัวอะไรฉันขนาดนั้น”

“คุณมันน่ากลัวยิ่งกว่าอะไรทั้งหมดค่ะ ปล่อยนะคะ คุณไม่มีสิทธิ์มากอดจูบฉันแบบนี้นะ ฉันไม่ใช่นางบำเรอของคุณหรอกนะ”

“นางบำเรอ!” แฮร์ริสันอุทานแล้วหัวเราะขึ้นดังๆ “สมัยนี้มีใครใช้คำเชยๆ แบบนี้กันด้วยเหรอ เคยได้ยินแต่คู่ควง คู่นอน”

“จะอะไรก็ช่างค่ะ ฉันไม่ยอมเป็นอะไรทั้งนั้น ขอกระเป๋าคืนด้วยค่ะ ลงไปนี่ฉันจะไปบอกกับทุกคนว่าฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันมโนไปเองจนถูกคุณไล่ออก ถ้าบอกทุกคนไม่พอ ฉันจะให้จัสตินไปซื้อไมโครโฟนมา และฉันคิดว่านั่นคือการรับผิดชอบที่ดีที่สุดของฉันแล้วค่ะ”

 

แฮร์ริสันกระตุกยิ้มเมื่อฟังเธอพูดจบ อรจิราพูดแบบนี้เหมือนกำลังท้าทาย เขาเองก็อยากจะรู้ว่าจะกล้าอย่างที่พูดไหม เขาวางปลายคางมาบนหัวไหล่เธอและกระชับวงแขนแน่นขึ้นอีก กลิ่นหอมจางๆ ที่คุ้นชินจรุงจมูก แปลกที่มันหอมเหมือนไม่ใช่น้ำหอม

“ใช้อะไรทาตัว ห้อมหอม” เขาไม่พูดเปล่าแต่จรดจมูกลงมาบนหัวไหล่ ที่แม้มีสูทสวมอยู่แต่ก็ยังได้กลิ่นหอม ตอนที่ถาม เขาเห็นว่าแก้มเธอแดง แดงอย่างที่ทำให้เขานึกอยากจะแนบปากลงไปหา และ

“แค่แป้งค่ะ เป็นแป้งจากประเทศไทย มันไม่หอมอะไรขนาดนั้นหรอก” อรจิราเบี่ยงตัวหนี แต่เขายังไล้ปากและจมูกมาตามหัวไหล่และเส้นผม มันหอมจนเขาอยากจะดมซ้ำหลายๆ ที

“ใครว่า มันหอมมากจริงๆ วันหลังเอามาลองใช้บ้างสิ”

“หลังจากวันนี้ฉันคงไม่มาที่นี่อีก แต่ถ้าคุณอยากได้ ฉันจะฝากจัสตินมาให้” อรจิราดิ้นอีกครั้ง ดูเหมือนเธอจะไม่รู้ว่าการยักย้ายสะโพกของเธอมันทำให้กึ่งกลางกายของเขามันตื่นตัว จะพูดให้ถูกก็คือมันตื่นตัวมาตั้งแต่ที่เธอเปิดประตูเข้ามาแล้ว

“ฉันบอกเมื่อไรว่าให้เธอลาออก”


+++ อีบุ๊กแนะนำวันนี้ค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 275 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #32 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 04:32
    หลงกลิ่นซะแล้ว ตอนแพ้ท้องแทนเมียไม่สาหัสเลยเหรอนี่
    #32
    0
  2. #31 Platoo_0919 (@Platoo_0919) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:09
    เกลียดพระเอก
    #31
    0