ทัณฑ์รัก เทพบุตรร้อยเล่ห์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 188,816 Views

  • 169 Comments

  • 1,152 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6,336

    Overall
    188,816

ตอนที่ 2 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9274
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 339 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

อรจิราหยิบทิชชูที่พกเอาไว้ตลอดในกระเป๋าผ้ามาเช็ดคราบอาหาร มีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งเหยียบเข้ากับฟองไข่พะโล้เข้าไปเต็มเหนี่ยว เธอได้ยินเสียงสบถหยาบคายจากเจ้าของรองเท้าส้นเข็มสีแดง พอเห็นที่มาของไข่ที่เหยียบไปเต็มๆ ก็โวยวายลั่น

“เอาอีกแล้วนะ ยัยเอเชียหน้าจืด ซุ่มซ่ามไม่มีใครเกินเลยจริงๆ ดูสิรองเท้าฉันเปื้อนหมด รู้ไหมว่าราคารองเท้าคู่นี้มันเท่าไร”

“ขอโทษทีแอนนา นี่ ทิชชู เช็ดหน่อยเดียวก็ออก” อรจิราตวัดทิชชูเช็ดคราบน้ำแกงครั้งสุดท้ายใส่ในถุงแล้วยื่นทิชชูให้แต่เจ้าของรองเท้าแดงปัดทิ้งไป

“เธอต้องเช็ด”

“อะไรนะ!

“ในเมื่อเธอทำมันเปื้อนรองเท้าฉัน เธอต้องเช็ดให้ฉัน” แอนนายื่นเท้ามา ทำให้อรจิราหน้าแดง ถือว่านั่นเป็นการดูถูกกันมากเกินไปกับการที่จะก้มลงไปเช็ดเท้าให้กับเพื่อนร่วมงาน

“ฉันอาจจะเป็นเจ้าของไข่นั่น แต่คนที่เดินไปเหยียบมันน่ะเธอเองนะแอนนา เธอสมควรที่จะต้องเช็ดมันเอง” อรจิราวางทิชชูไว้ให้ทั้งม้วน ตัวเองก็เดินเชิดหน้าออกไป ทิ้งให้คนรองเท้าเปื้อนกระทืบเท้าอย่างเจ็บใจ พลางตะโกนเรียกหาแม่บ้านมาเช็ดทำความสะอาดดังลั่น

 

อรจิราเดินหน้าบึ้งมาที่แคนทีนที่จัสตินนั่งรออยู่แล้ว เธอเดินไปสั่งอาหารง่ายๆ พวกสปาเก็ตตี้ เพราะอาหารที่พ่ออุตส่าห์ทำให้ด้วยตัวเองหกหมดแล้ว หญิงสาวกระแทกขวดน้ำเปล่าลงแรงๆ สีหน้าไม่สบอารมณ์

“อะไรยะ”

“ก็ยัยแอนนาน่ะสิ ไม่รู้จะหาเรื่องอะไรฉันนักหนา ชาตินี้จะญาติดีกันไม่ได้เลยหรือไง นี่ถึงขั้นจะให้ฉันก้มลงไปเช็ดรองเท้าให้”

“พระเจ้า!” จัสตินวางมือบนหน้าอกตัวเอง “แล้วแกทำไหม”

“ทำก็บ้าน่ะสิ”

“ดีแล้ว ขืนแกยอม แกได้กลายเป็นเบี้ยล่างของแม่พวกนี้แน่” จัสตินยกนิ้วโป้งให้แล้วยื่นคอไปดูอาหารของเพื่อนรัก “แกคิดจะเปลี่ยนเมนูบ้างไหมเนี่ย ถ้าไม่ใช่ไข่พะโล้จากร้านพ่อแกก็สปาเก็ตตี้”

“ก็มันกินง่าย รีบกินรีบเสร็จ จะได้มีเวลาทำอย่างอื่น” อย่างอื่นที่อรจิราบอกก็คือการหยิบหนังสือนิยายไทยเล่มโปรดขึ้นมาอ่าน “ป้าฉันส่งมาให้จากสุราษฯ เชียวนะ ไม่อ่านเดี๋ยวป้าเสียใจแย่”

อรจิราตักอาหารเข้าปากไปก็อ่านหนังสือไป อ่านแล้วก็ทำตาปรอย เคลิบเคลิ้มจนจัสตินที่รู้ดีถึงนิสัยช่างฝันของเพื่อนรักต้องแอบเบ้ปาก

“เข้าโหมดนี้ทีไร ฉันเพลียทุกที”

“แกแกว่าอย่างฉันเนี่ย จะมีโอกาสได้เจอเจ้าชายในฝัน เหมือนในนิยายไหม” เจ้าตัวถามโดยที่ตาไม่ได้ละไปจากหน้าหนังสือ มือก็ยังตักสปาเก็ตตี้เข้าปากได้แม่นยำ จัสตินเหร่ตามอง

“นี่แกกำลังฝันหวานถึงตัวเองกับใครสักคนอยู่ใช่ไหม”

“ก็มันมีคนที่น่าฝันถึงนี่นา  ..ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้  แค่ยิ้มมาเท่านั้นหัวใจฉันมันก็เหมือนมีไฟวิ่งผ่าน ถ้าฉันได้เดตกับเขาสักครั้งคงวิเศษเลย”

จัสตินกลืนน้ำลายเมื่อรู้สึกว่าน้ำลายตัวเองขมปร่าขึ้นมาอีกเท่าตัว เขาดึงแก้วน้ำมาดื่ม เมื่อเห็นเพื่อนรักยังทำตาเคลิ้มๆ ก็โบกมือผ่านหน้าไปหลายที

“จูน!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 339 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #76 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 11:46
    เพื่อนรัก รักเพื่อนเหรอ
    #76
    3
    • #76-2 venuszeazaa (@venuszeazaa) (จากตอนที่ 2)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
      ทำไมเรากลับคิดว่าจัสตินไม่ใช่ชายแท้ล่
      #76-2
    • #76-3 venuszeazaa (@venuszeazaa) (จากตอนที่ 2)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:53
      ทำไมเรากลับคิดว่าจัสตินไม่ใช่ชายแท้ล่ะ
      #76-3