เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,787 Views

  • 44 Comments

  • 239 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,072

    Overall
    49,787

ตอนที่ 9 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2060
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    18 พ.ย. 61

 เธออุตส่าห์คาดหวังว่าเขาจะดีกว่าพ่อ แต่แค่เพียงย่างเหยียบแรกบนเกาะนี้ เขาก็ทำลายความหวังของเธอไปหมดสิ้นเสียแล้ว

“พี่เห็นใจมิตนะ แต่เกาะนี้เป็นของท่าน เราจะทำยังไงได้ล่ะ”

“มิตจะไปพบเขา” หญิงสาวผุดลุกขึ้น แต่สหัสชัยทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก ห้ามเสียงหลง

“ไม่ได้นะมิต”

“ทำไมคะ มิตแค่อยากไปบอกเหตุผลกับเขาว่าทำไมต้องสร้างเพิงเล็กๆ นี่ขึ้นมา ทำไมถึงต้องพาเด็กๆ วิ่งออกกำลังกาย ทุกอย่างที่ทำมีเหตุผลทั้งนั้น” หญิงสาวเริ่มเสียงดัง

 ปกติเธอเป็นคนใจเย็น แต่คราวนี้เหมือนน็อตในร่างกายจะหลุดออกมาทุกส่วน หญิงสาวกำมือแน่น น้ำตาคลอเบ้า

“พี่ให้มิตไปไม่ได้หรอก ขืนไปก็เท่ากับปล่อยมิตไปตาย”

“จะโหดขนาดนั้นก็ให้มันรู้ไป”

“มิตพี่ทำงานกับคนในตระกูลนี้ไม่นานก็จริงนะ แต่เชื่อพี่เถอะในสายตาพวกเขา ชีวิตเราไม่มีค่าหรอก พี่เห็นมิตมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่อยากให้มิตต้องมาโดน” ชายหนุ่มทำหน้าหนักใจ อาการอ้ำอึ้งถึงวีรกรรมของคนในตระกูลนี้ยิ่งเพิ่มพูนความเกลียดชังในใจของหญิงสาว

“แต่โรงเรียนนี้มันคือความตั้งใจของมิต คือความหวังของเด็กๆ ที่จะได้มีการศึกษา บนเกาะนี้ไม่มีโรงเรียน เด็กต้องข้ามเกาะไปเรียน พี่กับมิตลำบากกันแค่ไหน พี่ก็น่าจะรู้”

“พี่เข้าใจ แต่ว่า

“มิตจะไปพบเขา” หญิงสาวยืนกราน “แต่เช้า”

บอกเสร็จหญิงสาวก็ยอมเสียมารยาทเดินหนีไปอีกทาง เพราะกลัวจะปล่อยน้ำตาแห่งความเสียใจออกมาให้สหัสชัยได้เห็น 

ชายหนุ่มมองตามด้วยความหนักใจ จะให้เข้าไปบอกเจ้านายอย่างไรกันว่า ผู้หญิงตัวเล็กๆ ไร้ซึ่งอำนาจและเงินตราขอเข้าพบเขาแต่เช้า

เฮ้อ

เธอกับเขา ใครหนอจะโดนลูกปืนเจาะร่างก่อนกันสมิดา!

 

จุรีที่ย้ายมาพักที่ห้องพักด้านหลังคฤหาสน์เอเวอร์ตัน อันเป็นสถานที่พักของคนรับใช้เพื่อสะดวกในการเรียกใช้ของเจ้านายตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อหลานสาวคนเดียวมาที่นี่แต่เช้า เพื่อยื่นความประสงค์จะพบกับไรอัน เอเวอร์ตัน ด้วยเรื่องการยกเลิกโรงเรียนเล็กๆ ของเธอ

“แกจะบ้าเหรอนังมิต กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ก่อนที่ท่านจะตื่นขึ้นมาเจอแก”

“ป้ามิตมีเรื่องสำคัญจะต้องพูดกับเขาจริงๆ นะ ให้มิตเจอเขาเถอะนะคะ” หญิงสาวอ้อนวอน ดวงตาทั้งคู่อิดโรยเหมือนคนไม่ได้นอนมาเลยทั้งคืน ทำให้จุรีอดเห็นใจไม่ได้ แต่ก็นั่นแหละ เธอจะยอมให้ความเห็นใจเล็กๆ นี้มาทำลายทั้งหน้าที่การงานตัวเองรวมทั้งชีวิตของหลานสาวไม่ได้เป็นอันขาด

“กลับไปซะ ไร้สาระจริงแกนี่”

“ไม่ มิตไม่กลับ ขอพบเขาแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นนะคะป้า” หญิงสาวยืนกรานดื้อดึง จนคนเป็นป้าต้องลากตัวออกไปหน้าบ้าน

“กลับออกไป ก่อนที่ท่านจะตื่น”

“ไม่ค่ะ มิตจะขอร้องเขา ขอให้เห็นแก่เด็กตาดำๆ ที่อยากจะมีการศึกษา เห็นใจพวกเขาเถอะนะคะป้า” หญิงสาวยังคงพร่ำบอก เสียงของเธอไม่เบานัก เรียกคนในบ้านทั้งหมดให้วิ่งออกมาดู จนจุรีกลัวว่าเสียงนั้นจะปลุกเจ้านายให้ตื่นขึ้นมา

“นังมิต เบาๆ สิวะ” จุรีตกใจ ยื่นมือมาปิดปากหลานสาวเอาไว้ หันรีหันขวาง โล่งใจที่ไม่เห็นไรอันลงมา เขาคงจะยังไม่ได้ยินเสียง “พวกแก มาช่วยกันลากนังมิตออกไป ฉันจะปิดปากมันไว้”


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

0 ความคิดเห็น