เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 45,438 Views

  • 41 Comments

  • 228 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13,280

    Overall
    45,438

ตอนที่ 60 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1660
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    9 ก.พ. 62

“อุ้มสิคะ เธอเดินไม่ไหว”

ไรอันช้อนตัวมัสยาขึ้นมาอุ้มออกไปขึ้นรถ แล้วขึ้นตาม แดนิเอล่ายิ้มพอใจ ตามขึ้นไปด้วย ท่าทางห่วงใยเพื่อนใหม่มากจนเกินพอดี ไม่สนใจนิโคลที่โดนทิ้งไว้ภายในคาสิโน

พอรถเคลื่อนมาถึงคฤหาสน์เอเวอร์ตัน ไรอันพามัสยาไปพักยังห้องรับแขก มัสยายังทำตาปรือๆ เหมือนเวียนหัวจัดจนลืมตาไม่ขึ้น

“แดนิเอล่า โทรตามหมอด้วย”

“ค่ะ”

“ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะ อยู่ๆ ก็หน้ามืด” มัสยาบอกขึ้น มือกุมศีรษะ เพิ่งเผยอเปลือกตาขึ้นมาได้ “ฉันกลัวจังเลย ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย แดนิเอล่า ไรอัน พวกคุณอย่าทิ้งฉันไว้นะคะ”

“ไม่ค่ะ พวกเราไม่ทิ้งพี่หรอก ฉันกับพี่ไรอันจะอยู่เป็นเพื่อนทั้งคืนเลย”

“จริงนะคะ ขอบคุณนะคะไรอัน” คนป่วยดึงมือไรอันมากุมแน่นๆ แล้วหลับตาแต่ไม่ยอมปล่อยมือเขา

 ไรอันกลอกตาขึ้นฟ้า ถอนหายใจ ในขณะที่แดนิเอล่าลอบยิ้ม

 

สมิดามองพี่สาวกับป้าเปิดโทรทัศน์แล้ววิจารณ์ละครด้วยกันอย่างออกรส แต่ตาคอยมองจ้องไปทางหน้าประตูบ่อยๆ คล้ายกำลังรอคอยใครอยู่

“มองหาอะไรน่ะมิต” จิวลีมองตามสายตาของน้องสาวที่คอยลอบมองไปยังประตูอยู่บ่อยๆ

“เปล่าค่ะ”

“แน่ะหาคุณไรอันหรือไง” จิวลีเอ่ยแซว แต่จะว่าไปเธอเองยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าน้องสาวที่ตั้งท่าเป็นศัตรูกับไรอันมาโดยตลอด อยู่ๆ จะกลายมาเป็นผู้หญิงที่อยู่ในความสนใจของมาเฟียหนุ่มไปได้ ม้านอกสายตาอย่างที่เธอและใครๆ คาดไม่ถึงเลยทีเดียว

“เปล่านะคะ มิตไม่ชอบดูละครก็มองดูไปเรื่อยเปื่อย” สมิดาว่าแล้วทำเหมือนสนใจหนังสือพิมพ์ที่อยู่ในมือ จิวลีจึงลุกออกมานั่งใกล้ๆ ยื่นหน้ามาถาม

“ถามจริงๆ ได้กันยัง”

“พี่จิว!” สมิดาหน้าร้อนผ่าว แต่คนถามหัวเราะคิกคัก

“ไม่เห็นต้องอาย ใครๆ ก็อยากเป็นผู้หญิงของคุณไรอันทั้งนั้นแหละ แค่ท่านยอมขึ้นเตียงด้วยก็ดียิ่งกว่าถูกล็อตเตอร์รี่ ดีเสียอีกรู้ไหม พอใครๆ ในคาสิโนรู้ว่าพี่เป็นญาติแกนะ โอ้ยแทบจะยกมือไหว้พี่เลยล่ะ” จิวลียิ้มกริ่ม ถึงจะอิจฉานิดๆ แต่การที่น้องสาวเป็นผู้หญิงของไรอัน มันก็พลอยทำให้เธอมีหน้ามีตาไปด้วย

“แต่แม่ว่ามันน่าจะมากกว่ายอมขึ้นเตียงนะ” จุรีเลิกให้ความสนใจกับโทรทัศน์ มาร่วมวงสนทนาด้วย แต่เจ้าของเรื่องไม่สนุกไปด้วย

“ปวดหัว มิตจะนอนแล้วค่ะ”

“อย่าเพิ่ง คุยก่อน” จิวลีไม่ยอมให้น้องสาวนอน ดึงผ้าห่มที่หญิงสาวดึงขึ้นมาคลุมหน้าออก “แม่พูดถูก คิดดูสั่งปิดโรงพยาบาลทั้งชั้น ที่นี่ค่าห้องแพงจะตาย คืนหนึ่งๆ ตั้งเท่าไหร่แล้วมีกี่ห้อง ไหนจะให้คนมาเฝ้าตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง นี่ยังไม่รวมเรื่องที่ท่านพามาเอง และอะไรอีกหลายๆ อย่างนะแม่”

“เออ จริง รึท่านจะรักแกวะนังมิต” จุรีว่า นัยน์ตาพราวด้วยความหวัง

“โธ่ป้า มิตแค่สาวชาวเกาะธรรมดา เขาจะมารักชอบอะไรมิตล่ะ” สมิดาบอก สุ้มเสียงในตอนท้ายมีร่องรอยความสะเทือนใจ

“มันก็จริงนะ” จุรีถอนหายใจ “แต่ช่างเถอะวะ แค่นี้ก็บุญหล่นทับแล้ว”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

0 ความคิดเห็น