เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,928 Views

  • 44 Comments

  • 237 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,213

    Overall
    49,928

ตอนที่ 55 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1805
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    2 ก.พ. 62

“แดนิเอล่า น้องสาวฉันเอง”

หญิงสาวนอนหันหลังให้ เป็นไปได้อยากแทรกกายลงไปกับพื้นเตียงกับสายตามุ่งร้ายของน้องสาวไรอัน ที่ดูจะฉาบความเป็นมาเฟียเอาไว้ทั่วทุกอณูยิ่งกว่าคนเป็นพี่ชายเสียอีก

มาเฟียหนุ่มเดินกลับมาหาน้องสาว หน้าตาของเขาดูเคร่งเครียด เพราะรู้นิสัยของน้องสาวดีว่าหวงพี่ชายแค่ไหน ที่ผ่านมาเขาไม่ได้รู้สึกอะไรเวลาที่แดนิเอล่าเล่นงานบรรดาผู้หญิงของเขา แต่กับสมิดา เขารู้สึกกังวล แบบนี้คงปล่อยให้ห่างตัวไม่ได้

“พ่อน่ะคิดผิดที่ให้พี่มาดูแลเกาะเล็กๆ นี่ เพราะพี่กำลังจะคว้าผู้หญิงไม่ดีมาทำเมีย”

“หยุดปากร้ายทีเถอะแดนิเอล่า” ชายหนุ่มตวาดทำให้ลูกสาวคนเดียวของบ้านที่มีแต่ผู้คนรุมล้อมเอาใจอ้าปากค้าง ไรอันอาจจะเป็นผู้ชายเย็นชา เป็นเหมือนหุ่นยนต์น้ำแข็ง แต่เขาไม่เคยดุเธอ

เพราะนังชาวเกาะนี่!

“พี่ไรอัน!” หญิงสาวกระทืบเท้า ท่าทางขัดใจ นิโคลมองภาพตรงหน้าอย่างพอใจ เด็กอย่างแดนิเอล่าพร้อมที่จะกลายเป็นกองเพลิงเผาผู้คนให้วอดวายได้ง่ายๆ เพียงแค่หมั่นเติมเชื้อเพลิงเท่านั้น และไรอันเองก็ดูเหมือนจะรู้ถึงข้อนี้ดีจึงพยายามใจเย็น เปลี่ยนเรื่อง

“มาถึงกี่โมง”

“เที่ยง” หญิงสาวตอบเสียงห้วน

“มาเหนื่อยๆ ทำไมไม่พัก”

คำถามคล้ายใส่ใจจากพี่ชายทำให้แดนิเอล่าคลายความหงุดหงิดลง หญิงสาวจึงเข้าไปกอดเอวพี่ชายประจบพลางเอนศีรษะมาซบ

“คิดถึงพี่”

ฝ่ามือหนาวางมาบนศีรษะของน้องสาว ปากยิ้มให้แต่แววตากังวล แดนิเอล่าได้เลือดมาเฟียจากพ่อมาเต็มเปี่ยม หากลองไม่ชอบใครแล้วก็เล่นจนถึงที่สุด แต่เขาจะพยายามปกป้องสมิดาให้ถึงที่สุดเช่นกัน

ตอนแรกเขาคิดว่าจะอยู่เฝ้าสมิดาอีกหนึ่งคืน แต่เมื่อแดนิเอล่ามาที่นี่ เขาจะทำแบบนั้นไม่ได้ ยิ่งเขาแสดงความใส่ใจสมิดามากกว่าเธอมากเท่าไหร่ แดนิเอล่าจะยิ่งตั้งแง่รังเกียจสมิดามากเท่านั้น

“อย่างนั้นก็กลับเถอะ จะได้พักผ่อนด้วย”

“แต่พี่ต้องกลับด้วยนะ”

“แน่นอนสิ” ชายหนุ่มยิ้มรับ แดนิเอล่าจึงปรายตามองเยาะไปหาคนป่วยที่นอนหันหลังให้ “กินอะไรมาหรือยัง เย็นแล้ว”

“ยังค่ะ จะกินกับพี่นี่แหละ”

“จ้ะ อย่างนั้นขอพี่เข้าห้องน้ำ เสร็จแล้วจะตามลงไปนะ”

“ค่ะ” แดนิเอล่ายิ้มหวานหยดแล้วเปิดประตูออกไป แม้ว่าห้องพักในโรงพยาบาลจะสะอาดสะอ้านแต่เธอก็ไม่อยากอยู่นานนัก เธอจึงรีบออกไป มีนิโคลตามหลัง สองสาวที่เคยห้ำหั่นกันมาตลอด กลายเป็นมิตรชั่วคราวกันได้ราวกับว่าที่ผ่านมาไม่เคยมีปัญหาอะไรกัน

หลังน้องสาวออกไปแล้ว มาเฟียหนุ่มก็พรูลมหายใจออกมายาวๆ เดินมาชิดเตียงสมิดาแล้วก้มลงบอก

“ฉันจะต้องกลับไปที่เกาะ ฉันจะให้พ่อกับป้าเธอมาอยู่เป็นเพื่อน ห้ามออกไปไหนโดยไม่บอกฉัน คนของฉันจะเฝ้าอยู่หน้าห้องตลอดเวลา อยากได้อะไรก็บอก” มาเฟียหนุ่มสั่งแล้วโทรศัพท์กลับไปที่เกาะ สั่งให้จุรีกับสุชาติมาเฝ้าสมิดาที่โรงพยาบาล จนกว่าหมอจะอนุญาตให้กลับบ้าน ตอนที่เขาพูดกับจุรี น้ำเสียงดูอ่อนลงผิดไปกว่าทุกครั้ง คำพูดคล้ายร้องขอไม่ใช่การออกคำสั่ง

“ค่ะ” หญิงสาวรับคำ อดใจหายขึ้นมาไม่ได้ที่คืนนี้จะไม่มีมาเฟียหนุ่มมาอยู่ข้างกาย นี่จิตใจของเธอเป็นอะไรกันหนอ ถึงได้ยึดติดกับตัวเขาจนแยกไม่ออก กำแพงที่เธอสร้างขึ้นเริ่มถูกทำลายลงไปเรื่อยๆ ใจอยากหนีห่างแต่ร่างกายกลับโหยหาอ้อมกอดแสนอบอุ่นที่ติดตรึงในหัวใจของเธอไม่รู้คลาย

“แล้วพรุ่งนี้จะมาหา”

“ค่ะ” สมิดาคิดว่าตัวเองจะพูดออกมาแค่นี้ แต่แล้วริมฝีปากก็พ่นคำพูดที่ทำให้คนตัวสูงกว่าชะงัก แทบไม่อยากออกไปจากห้องนี้เลย “ฉันจะรอนะคะ”


+++ มีเรื่องอื่นมาแนะนำค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

0 ความคิดเห็น