เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 43,843 Views

  • 37 Comments

  • 224 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,685

    Overall
    43,843

ตอนที่ 52 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1681
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    30 ม.ค. 62

เขามาเฝ้าเธอ และเฝ้าอยู่ตรงนี้ทั้งคืน

                     

น้ำตาแล่นมาคลอขังบนดวงตาคู่สวย สมิดาบิดข้อมือออกจึงปลุกให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา แต่พอเห็นน้ำตาที่หล่นลงมาก็ตกใจ

“ปวดหัวมากหรือ ฉันจะตามหมอมา” ชายหนุ่มลุกจะไปกดออดบนหัวเตียงแต่หญิงสาวรั้งแขนเขาไว้ สีหน้าเธอดูสดใสขึ้นกว่าเมื่อวานมาก

“ฉันดีขึ้นแล้วค่ะ”

“แน่ใจนะ”

“อืม” หญิงสาวพยักหน้ารับ เมื่อคืนนี้เธอคลับคล้ายคลับคลาว่าตัวเองหนาวมาก หนาวจนสั่นไปหมดแต่อยู่ๆ ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของใครสักคนก็โอบล้อมร่างกายของเธอเอาไว้จนความหนาวเหน็บนั้นหมดไป “คุณอยู่ที่นี่ทั้งคืนเหรอคะ”

“ใช่” เขาตอบ หญิงสาวมองหน้าเขา แววตาดูเหมือนไม่อยากเชื่อ

“ทำไม

ว่าจะไม่ถามแต่ก็อดไม่ได้ หัวใจเธอเต้นแรง ไม่ได้คาดหวังอะไรกับคำตอบนัก ทำใจไว้ด้วยซ้ำว่าจะได้รับคำตอบแสนเย็นชาที่ทำให้ตัวเองปวดใจ

“ฉันเป็นห่วงเธอ”

หญิงสาวหลับตาลง กำลังคิดว่าตัวเองฝันไปและไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลย จนกระทั่งมือของมาเฟียหนุ่มลูบผมบนศีรษะเธอให้อ่อนโยน

“เหมือนอย่างที่เธอเคยบอกว่าห่วงฉัน”

สองข้างแก้มของเธอร้อนผ่าวกับสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกของชายผู้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอ แต่ก็ไม่อยากคาดหวังอะไรทั้งนั้น ในเมื่อแวดล้อมกายเขาก็มีแต่ผู้หญิงสาวสวยมากกว่าเธอ และเธอเองก็ไม่คิดจะกลืนน้ำลายตัวเอง

 เธอเกลียดมาเฟียอย่างไรก็เกลียดอย่างนั้น และกับเขาต่อให้ทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหวไปได้ แต่เธอก็ไม่คิดว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของเขาได้

สำหรับเธอแล้ว ไรอันเป็นแค่พวกนอกกฎหมายที่เธอแค่เผลอไผล

เมื่อหลอกตัวเองอย่างนั้นแล้ว หญิงสาวจึงเบือนหน้าหนี แต่คนตัวโตกว่าที่ไม่รู้ว่าจิตใจของหญิงสาวกำลังต่อสู้อยู่กับอารมณ์ของตัวเองยังสัมผัสเธออ่อนโยน แววตาที่ทอดมองใบหน้าเซียวนั้นยังมีร่องรอยห่วงใยอยู่เต็มเปี่ยม หญิงสาวหันกลับมามองเขาอีกครั้ง ดวงตาสองคู่มองจ้องกันเนิ่นนานราวกับกำลังหยั่งความรู้สึกของกันและกันอยู่

“รีบหายนะ ฉันมีของขวัญจะให้เธอ”

“คะ?”

“กลับไปก็จะรู้เอง” เขาไม่ยอมบอก นาทีถัดมาเสียงเคาะห้องก็ดังขึ้น พนักงานผู้ช่วยยกอาหารเข้ามาให้ มีพยาบาลเอายาหลังอาหารเข้ามาให้ด้วย ไรอันจึงเดินไปรับชามข้าวต้มร้อนๆ พร้อมของว่างอีกหลายอย่างที่พนักงานเอาไปวางไว้บนโต๊ะอาหารด้านมุมสุด

“ฉันป้อนนะ”

สมิดาที่กำลังจะลุกขึ้นจากเตียงไม่อยากจะเชื่อหูนัก แต่สายตาทรงอำนาจของมาเฟียหนุ่มก็ทำให้เธอยอมลุกนั่งและอ้าปากรับข้าวต้มกุ้งที่โดนเป่าจนเย็นเข้าปาก

“เธอต้องกินให้เยอะๆ รู้ไหมเพราะผอมแบบนี้ก็เลยป่วยง่าย”

พยาบาลยืนอมยิ้มมอง แจ้งกับเขาว่ามียาลดไข้และยาหลังอาหาร วางไว้ใกล้มือพร้อมน้ำดื่มให้ก็ขอตัวออกไป นัยน์ตาของพยาบาลสาวมีแววอิจฉานิดๆ จะว่าไปสาวๆ ในโรงพยาบาลนี้มีใครบ้างจะไม่อิจฉาผู้ป่วยห้องเจ็ดศูนย์ห้าที่ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลถึงขั้นปิดทั้งชั้นเพื่อให้เธอพักผ่อน

“อ้วนแล้วนี่คะ”

“อ้วนที่ไหน แค่ลมพัดก็จะปลิวอยู่แล้ว ฉันชอบผู้หญิงมีน้ำมีนวล รู้ไหม” เขาบอก ไม่สนใจว่าจะมีบุคคลที่สามยืนฟังอยู่ด้วย และไม่สนด้วยว่าใบหน้าซีดๆ ของคนป่วยจะฉาดสีเข้มแค่ไหน

“คุณ!


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #34 new_surada (@new_surada) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:03
    ไรอันหยอดเก่งงงง
    #34
    0