เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,690 Views

  • 44 Comments

  • 240 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    975

    Overall
    49,690

ตอนที่ 51 : ห่วง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 79 ครั้ง
    29 ม.ค. 62

ดนิเอล่านั่งเครื่องบินมาถึงเกาะบาดไดในตอนเที่ยงของเวลาที่นี่ พอมาถึงแล้วรู้ว่าพี่ชายข้ามฝั่งไปเพียงเพื่อจะพาคนรับใช้ไปหาหมอก็ยิ่งหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่อนิโคลคอยตอกย้ำ

“บอกแล้ว ว่าผู้หญิงคนนั้นสำคัญสำหรับไรอัน เตรียมตัวเตรียมใจรับผู้หญิงที่ยากจน ไร้หัวนอนปลายเท้าเป็นแค่สาวชาวเกาะเป็นพี่สะใภ้เถอะ”

“ไม่มีทาง”

“ถ้าไม่อยากได้ก็หาทางขัดขวางก็แล้วกัน ฉันจะอยู่ข้างคุณและให้ความร่วมมือเต็มที่” นางแบบสาวอาสา เจ้าของบ้านสาวจึงมองเยาะ

“ตัวหล่อนเองก็อยากได้พี่ชายฉันจนตัวสั่น”

“แล้วระหว่างฉันกับแม่คนนั้น คุณคิดว่าใครจะเหมาะกับเขามากกว่ากันล่ะ ตามใจนะฉันก็แค่เสนอ คุณไม่รับก็ไม่เป็นไร” นางแบบสาวจะลุกหนีแต่แดนิเอล่าเรียกไว้

“เดี๋ยว”

นางแบบสาวยิ้มเยาะ ค่อยๆ หันกลับมา

“ฉันอยากให้เธอร่วมมือกับฉันกำจัดนังนั่น”

“แล้วถ้าสำเร็จ”

“หล่อนก็จะอยู่ในตำแหน่งผู้หญิงของพี่ไรอันต่อไป แต่ไอ้เรื่องจะอยู่ได้นานแค่ไหน มันก็แล้วแต่ความสามารถของเธอ”

“ได้แต่ตอนนี้ไรอันอยู่กับมันที่โรงพยาบาล ยังเจ็บใจไม่หาย ถ้าคุณได้เห็นแววตาที่เขามองมัน คุณจะรู้สึกได้ว่าไรอันไม่เหมือนเดิม”

แดนิเอล่าแสยะยิ้มร้าย อยากจะเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นเต็มแก่

 

เพราะมีมาเฟียผู้มีอิทธิพลคอยกดดันทำให้ทีมแพทย์ทำงานกันด้วยความรู้สึกเกร็ง ทั้งที่อาการของสมิดาก็เพียงแค่เป็นไข้หวัดใหญ่เท่านั้น

“เธอปลอดภัยแล้วนะครับ ไข้ลดลงแล้ว ตอนนี้หมอให้ยานอนหลับเพื่อให้เธอพักผ่อน”

“ผมจะจ่ายค่าห้องทั้งชั้นที่สมิดาพักรักษาอยู่ อย่าให้ใครรบกวนเธอ” มาเฟียหนุ่มบอกขึ้นแล้วเดินตามเปลนอนที่พนักงานเข็นออกไปเพื่อพาเธอไปยังห้องพัก ทุกคนเดินตามหลังมาเฟียหนุ่มแต่เขาหันมาสั่ง “ให้แค่มาร์กกับบอดีการ์ดสองคนเฝ้าหน้าห้อง ส่วนจุรี กลับไปพักผ่อนเถอะ”

“แต่

“ฉันจะดูแลเธอเอง” มาเฟียหนุ่มบอกขึ้น จุรีขัดไม่ได้จึงพยักหน้ารับแล้วกลับคฤหาสน์เอเวอร์ตันไปพร้อมๆ กับคนขับเรือ

เมื่อเข้ามาในห้องไรอันไม่ยอมไปไหน เขานั่งเฝ้าคนป่วยอยู่ข้างเตียง แตะมือมาบนตัวเธอ เห็นว่าตัวไม่ร้อนแล้วเพราะหมอฉีดยาลดไข้ให้ก็เบาใจ

หญิงสาวยังคงหลับสนิทด้วยฤทธิ์ยา ท่าทางจะอ่อนเพลียมากจริงๆ เพราะบอบบางแบบนั้น โดนฝนถึงได้เป็นหวัด

ชายหนุ่มดึงมือเธอมากุมไว้ แล้วนั่งมองอยู่อย่างนั้น มาร์ก จะเข้ามาถามว่าเขาจะเอาอะไรไหมแต่เมื่อเห็นภาพนั้นก็ถอยออกไปเงียบๆ เวลานี้เขาควรยืนเฝ้าหน้าห้องอย่างสงบจะดีกว่า

 

เช้าตรู่ภายในห้องพักฟื้นกว้างขวางไม่ต่างจากโรงแรมหรู สมิดาลืมตาตื่นขึ้นมา รู้สึกปวดเมื่อยไปหมดทั้งตัว หนักหัวจนศีรษะที่ผงกขึ้นต้องทิ้งลงกลับไปนอนใหม่ แปลกใจที่มือเธอถูกพันธนาการเอาไว้ด้วยมือของใครคนหนึ่ง หัวใจเธอกระตุกเมื่อจำได้ไม่ลืมว่าแผ่นหลังกว้างของคนที่ฟุบหลับอยู่ข้างเตียงนั้นเป็นใคร

เขามาเฝ้าเธอ และเฝ้าอยู่ตรงนี้ทั้งคืน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 79 ครั้ง

0 ความคิดเห็น