เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,928 Views

  • 44 Comments

  • 237 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,213

    Overall
    49,928

ตอนที่ 5 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

“ไปจับดูขอบชั้นวางนั่นสิ”

หญิงสาวทำตามคำสั่ง เมื่อวางมือบนขอบสีทองของชั้นวางกระจกหนาเธอก็ถึงกับชักมือออก

“ยอย่าบอกนะคะว่านี่ทองคำแท้”

“ใช่นะสิ”

สมิดากลืนน้ำลาย กวาดสายตามองรอบ รู้สึกตาพร่ากับสีทองอล่ามของเฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นที่ทำจากทองคำแท้ๆ ที่เดี๋ยวนี้ราคาของมันแพงลิ่ว

บาทละสองหมื่นกว่า….ทั้งหมดนี้มีกี่บาท

โอ้ยเธออยากจะเป็นลม

“ถึงว่าต้องมียามเฝ้าตลอดเวลา”

“ไม่มีใครกล้าหรอก เพราะไม่มีใครกล้าเอาขาเข้ามาแหย่หนวดเสือ ขืนเข้ามาขโมยเงินของตระกูลเอเวอร์ตัน ก็ไม่ต่างกับว่ามันเอาชีวิตมาทิ้ง พวกมาเฟียเขาไม่ปล่อยให้ใครมาหือด้วยง่ายๆ”

“ป่าเถื่อน”

“ก็ถ้าเขาไม่ทำแบบนั้นจะปกครองคนเป็นพันๆ ในเกาะนี้ได้ยังไง ไม่เห็นเหรอว่าที่นี่มีทั้งบ่อน ทั้งผับ แต่ไม่มีเรื่องลักขโมยหรือข่มขืนผู้หญิงเหมือนเกาะอื่น”

มันก็จริง

สมิดาเพียงคิดในใจ เพราะตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์กับพวกมาเฟียมาแต่แรกจึงไม่พูดถึงเรื่องดีของโจวานี่ หญิงสาวเดินตามป้าไปที่ห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด แล้วป้าก็สั่งให้เธอรับผิดชอบห้องนอนใหญ่ของโจวานี่และห้องด้านปีกขวากับปีกซ้าย สมิดาเลิกคิ้ว

“ห้องใครคะ”

“คุณไรอันกับคุณแดนิเอล่า”

“พวกเขาจะมาหรือคะ” หญิงสาวดึงอุปกรณ์ทำความสะอาดมาถือไว้ในมือแล้วดึงผ้าพันคอชีฟองเล็กๆ จากกระเป๋ากางเกงห้าส่วนที่สวมอยู่มาโพกศีรษะ ดูทะมัดทะแมง

 เธอยังไม่เคยเห็นไรอันกับแดนิเอล่า บุตรชายหญิงของมาเฟียผู้คุมเกาะ กับโจวานี่เองก็เห็นไกลๆ เท่านั้น แต่ก็พอดูออกว่าเขาคงจะดุและเหี้ยมมาก ใครๆ ถึงได้กลัวกันนัก

“ไม่หรอก แต่ก็ต้องทำความสะอาดไว้ คุณโจวานี่เองก็อายุมากแล้ว ได้ยินพ่อแกบอกว่าเขาจะส่งลูกชายมาดูแลที่นี่แทน ไม่รู้จะมาเมื่อไหร่ ท่านจะว่าเอาได้”

“เปลืองเปล่าๆ” หญิงสาวยักไหล่ “มีกำหนดล่วงหน้าแล้วค่อยจ้างคนมาทำความสะอาดใหม่จะไม่ดีกว่าหรือคะ บ้านหลังใหญ่อย่างกับวังแบบนี้ สิ้นเปลืองแรงงาน”

“เขามีปัญญาจ่ายแกก็อย่าบ่น ถือเป็นการกระจายรายได้ให้คนในเกาะ” จุรีว่า พักใหญ่หญิงสามคนที่ทำงานที่นี่ก็มาถึง สามคนนี้เป็นคนที่ป้าเธอคัดเลือกมาอย่างดี ไว้ใจได้ว่าจะไม่ขโมยของ

 เคยมีคนเล่าว่าเมื่อห้าปีก่อนมีคนในเกาะคิดขโมยของ มันทำร้ายรปภ. บาดเจ็บสาหัสแล้วเข้ามาขโมยของในบ้าน แต่หนีไปไม่ถึงชั่วโมงก็ตามจับมาได้ แต่ชายสองคนที่เป็นหัวขโมยต้องกลายเป็นคนพิการไร้แขน และถูกขับไล่ออกจากเกาะนี้

หลายคนบอกว่าดีแล้ว ที่นี่จะได้สงบสุข แต่เธอกลับมองว่ามันป่าเถื่อน ไร้มนุษยธรรม ถ้าเขาทำผิดก็จับส่งตำรวจ ไม่ใช่มาใช้ศาลเตี้ยตัดสินกันเองแบบนี้

บ่นไปก็เท่านั้น สมิดาคิดแล้วคว้าไม้กวาด ที่ตักฝุ่น ถังบรรจุน้ำและผ้าสะอาดติดมือขึ้นไปข้างบนด้วย ห้องแรกที่เธอทำความสะอาดก็คือห้องนอนใหญ่ของโจวานี่ เตียงนอนขนาดใหญ่มาก มากกว่าเตียงของเธอสามเตียงต่อกัน ปูทับด้วยผ้าปูสีทอง และผ้าห่มสีเดียวกันหอมกรุ่น เพราะได้รับการซักทำความสะอาดทุกๆ สามวัน ในห้องทาสีทองล้วน เหนือขึ้นไปบนผนังคือรูปถ่ายครอบครัวเอเวอร์ตัน

หญิงสาวขยับไปใกล้ มองจ้องรูปในกรอบหลุยซ์ตาแป๋ว ไล่เรียงมาตั้งแต่รูปร่างใหญ่โต ดวงตาคมดุของโจวานี่ หนวดสีน้ำตาลอ่อนใต้จมูกและเคราที่ขึ้นไปรอบแก้มและคางส่งให้เขาดูน่าเกรงขามยิ่งขึ้นไปอีก พอจะหายใจโล่งมาหน่อยก็ตรงใบหน้าหวานล้ำของผู้หญิงข้างกายเขา เธอเดาว่าคงเป็นมาดามเอเวอร์ตัน ถัดมาคือเด็กหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสวมทับด้วยเสื้อกั๊กสีน้ำเงิน ใบหน้าของเขาใส เกลี้ยงเกลา ใบหน้าคงได้แม่มาเต็มๆ แต่ดวงตาคมดุ ไม่ต่างจากผู้เป็นพ่อ แต่โดยรวมแล้วท่าทางเขาดูไม่เหมือนมาเฟียเหมือนโจวานี่ หากเขามาปกครองที่นี่แทนพ่อ เธอได้แต่หวังว่าระบบป่าเถื่อนรุนแรงจะลดน้อยถอยลงไปด้วย

คนสุดท้ายคือเด็กหญิงใบหน้ากลมป้อม ยืนกอดอกเชิดหน้ารั้นๆ นั้นขึ้น ไม่ยิ้ม ไม่บูดบึ้ง คนนี้โตขึ้นท่าทางจะดุไม่เบา

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

0 ความคิดเห็น