เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,958 Views

  • 44 Comments

  • 237 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,243

    Overall
    49,958

ตอนที่ 45 : ผู้หญิงไร้สกุล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

ม้ตัวจะแนบชิด สัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจเต้นของกันและกันแต่ทว่าไม่มีใครปริปากพูดอะไรอีก ปล่อยให้ความเงียบคืบคลานเข้ามาในหัวใจของคนทั้งคู่ ต่างคนต่างคิดไปคนละทาง เพราะไม่พูดจึงไม่มีทางเข้าใจ ร่างกายเกิดไออุ่นเพราะอ้อมกอดของกันและกัน แต่ภายในใจหนาวเหน็บโดยเฉพาะหัวใจของคนตัวเล็กกว่าที่กำลังร้องไห้ด้วยความเจ็บช้ำ เกลียดอย่างไรมักได้อย่างนั้น ตอนนี้เธอรู้ซึ้งที่สุดแล้ว

เธอเกลียดคนในตระกูลเอเวอร์ตัน ที่เคยมองว่าเป็นพวกนอกกฎหมาย แต่เธอกลับเสียตัวให้เขาง่ายๆ แถมเขายังไม่เห็นค่า

ต่างคนต่างปล่อยความคิดให้ล่องลอยออกไปไกล นานอยู่ครู่ใหญ่หญิงสาวจึงหยัดกายลุกและเขาไม่ห้ามปราม หญิงสาวดึงเสื้อผ้าที่แห้งดีแล้วออกไปสวมอีกมุมหนึ่ง ฝนยังเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาและยังไม่มีวี่แววว่าจะหยุดตกง่ายๆ

ไรอันลุกมาสวมเสื้อผ้าเช่นเดียวกัน เขายืนมองสายฝนสีขาวมัวซัว สายตาทอดมองออกไปไกล สมิดานั่งหลบอยู่มุมห้อง ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาจากปากเขาและเธอจนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีหมากสุก ไรอันเองเป็นฝ่ายทนเงียบไม่ไหวถามขึ้น

“หิวไหม จะเดินไปดูที่เรือว่ามีอะไรกินบ้างหรือเปล่า”

หญิงสาวส่ายหน้า ตอนนี้ลำคอตีบตันจนกินอะไรไม่ลง แต่ไรอันถือร่มฝ่าสายฝนออกไปที่เรือ หญิงสาวได้แต่มองตามหลังเขาเงียบๆ ความสุขของเธอใช้เวลาแค่ไม่กี่สิบนาที จากนี้คงเป็นเวลาของความทุกข์

 เธอพยายามที่จะตีตัวออกห่างแต่เขาก็ยังเอาตัวเข้ามาพัวพัน จนตอนนี้ยากที่หัวใจของเธอจะไม่หวั่นไหว

 เมื่อกลับไปถึงบ้านเอเวอร์ตันเธอก็จะเป็นเพียงแค่สาวใช้ที่ลอบมีความสัมพันธ์กับเจ้านาย ในขณะที่เขามีตัวจริงของเขาอยู่แล้ว แต่เธอจะทนได้หรือเมื่อชายที่มีความสัมพันธ์ทางร่างกายอยู่กับผู้หญิงคนอื่น

แค่เพียงคิดเท่านั้นน้ำตาก็ไหลออกมาเงียบๆ ทำให้คนที่กลับเข้ามาพร้อมกาแฟในกระติกและแซนด์วิชสามสี่ชิ้นในกล่องพลาสติกใสถอนหายใจ เขาเกลียดน้ำตาของผู้หญิง โดยเฉพาะหากมันจะเป็นน้ำตาของสมิดา

 เขาผิดเองที่ไม่รู้จักหักห้ามใจตัวเอง รู้ทั้งรู้ว่าหญิงสาวเกลียดมาเฟียอย่างเขา แต่เขากลับ

มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามานั่งเคียงข้างแล้วยื่นแซนด์วิชให้ หญิงสาวปฏิเสธแต่เขายังสั่งเสียงเข้ม

“กิน”

“ทำไมไม่สั่งให้ฉันตายเสียเลยล่ะ”

“ยังไม่ถึงเวลา เธอยังเป็นหนี้ฉันอยู่นะสาวน้อย” เขาบอกแล้วยัดแซนด์วิชใส่ในมือ แต่เมื่อหญิงสาวไม่ยอมรับจึงยื่นมือมาบีบปากเธอให้อ้าแล้วยัดแซนด์วิชที่เขาแบ่งออกเป็นชิ้นพอดีคำเข้าปากไปให้ ดวงตาของเขาวาววับ ดุดันอย่างที่ทำให้เธอหวาดหวั่น

“อย่าให้ฉันต้องรุนแรงกับเธอสมิดา”

“คุณมันป่าเถื่อนที่สุด จำไว้นะคุณไรอันว่าฉันเกลียดคุณ” หญิงสาวบอกอย่างเจ็บใจ ฝืนกล้ำกลืนแซนด์วิชที่เข้าปากมาแล้วลงคอก่อนคว้าน้ำในกระติกมาดื่ม เจ็บไปทั้งหัวใจกับการกระทำของเขา

“ฉันไม่สนใจหรอกว่าเธอจะรักหรือจะเกลียดฉัน” มาเฟียหนุ่มบอกไม่ตรงกับใจคิด ตัวเขาเองก็กำลังสร้างกำแพงหัวใจตัวเองที่มีสูงและหนาอยู่แล้วให้เพิ่มระดับขึ้นไปอีก เขาจะไม่รักใคร จะไม่มีใครมีอิทธิพลเหนือจิตใจของเขาได้ จุดอ่อนของผู้ชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดอย่างเขาคือความรัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

0 ความคิดเห็น