เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 43,340 Views

  • 37 Comments

  • 226 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11,182

    Overall
    43,340

ตอนที่ 43 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    19 ม.ค. 62

แค่ผู้หญิงของเขา!

ผู้หญิงของเขาผู้หญิงของมาเฟียที่ไม่ได้มีแค่เธอ

ความคิดฟุ้งซ่านผสมกับความน้อยอกน้อยใจของคนตัวเล็กกว่าบินหาย เมื่อคนใต้ร่างจับยกเธอขึ้นแล้วกระแทกลงมาติดๆ กันหลายครั้ง มือก็ยื่นมาบีบหน้าอกเธอแน่น ภาพการสอดประสานสุดแสนยั่วยวนกระตุ้นเร้าอารมณ์ของไรอันให้พุ่งถึงขีดสุด เขารู้สึกว่าแม่สาวบนร่างเป็นสิ่งมหัศจรรย์ ที่เขาจะไม่ยอมให้ใครได้ครอบครอง

“สมิดา” เสียงครางเรียกชื่อดังเล็ดลอดมาจากไรอัน ลมหายใจเขาหอบแรง เช่นเดียวกับสมิดา ทรวงอกเต่งตึงกระเพื่อมไหว แรกๆ เขาต้องจับตัวเธอยกขึ้นและลง แต่ไม่นานร่างกายของหญิงสาวก็ทำงานเองโดยอัตโนมัติ คนตัวเล็กกำลังขยับร่างกายให้เป็นไปตามอารมณ์ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นมากมายจวนเจียนจะระเบิดออกมาเต็มทน

ไรอันบีบเคล้นสองเต้าเต่งหนักมือขึ้น เช่นเดียวกับสมิดาที่ทำหน้าที่ขยับร่างกายไปบนตัวเขาด้วยสเต็บที่เร่าร้อนและร้อนแรงอย่างที่ตัวเองยังไม่อยากจะเชื่อ จนเมื่อร่างกายของไรอันทนไม่ไหว รั้งร่างบางให้นอนลงไปบนพื้นทรายแล้วเปลี่ยนเป็นฝ่ายรุกล้ำร่างกายเธอหนักหน่วงยิ่งกว่าพายุบ้าคลั่งด้านนอก

 เสียงฟ้าร้อง แสงจากฟ้าแลบยังดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่เธอกับเขาไม่มีเวลามาสนใจกับท้องฟ้าหรือสภาพอากาศใดๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะสอดคล้อง เหมือนดนตรีสากลผสมเพลงไทยที่เข้ากันได้พอเหมาะพอเจาะน่าฟังจนเขาไม่อยากให้เพลงรักหนนี้จบลง

ชายหนุ่มโถมกายเข้าและออกติดกันหลายๆ ครั้ง ความรู้สึกมากมายที่เขาไม่เคยได้รับจากผู้หญิงคนไหนไต่ไล่มาตามร่างกายแล้วระเบิดโพลงในกายของหญิงสาวพร้อมๆ กับอาการเกร็งตัว ชีพจรกระตุกเร็ว ร่างกายตอดรับกับแก่นกายของเขาเป็นจังหวะเร็วๆ ของสมิดา

ชายหนุ่มซบตัวลงมาหา หอบหายใจแรงแล้วจึงค่อยๆ ถอดแก่นกายที่สงบนิ่งไปแล้วออกมา ส่วนสมิดานั้นยังรู้สึกมึนงงกับความรู้สึกที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกว่าอยู่ๆ ความสุขล้ำก็พุ่งจากท้องน้อยแตกกระจายไปทั่วทุกอณูของร่างกาย มีดวงดาวระยิบระยับพร่าอยู่บนหัวและเธอยื่นมือไปไขว่คว้ามันมาไว้ในกำมือพร้อมๆ กับเขาได้

หญิงสาวหายใจแรงขึ้น นานหลายนาทีกว่าที่ทุกอย่างจะจางหายและร่างกายเธอกลับมาเป็นปกติ แต่มีบางอย่างในร่างกายที่จะไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เสียไปแล้วก็คือเสียไปเลย ไม่อาจเก็บกลับคืนมาได้อีก แค่คิดหยาดน้ำตาของคนตัวเล็กก็รินไหล แต่ไม่มีเสียงคร่ำครวญใดหลุดลอด

หญิงสาวขยับออกห่างจากตัวเขาแล้วลุกมาเก็บเสื้อผ้าที่ไรอันตากมันไว้ แต่มันยังไม่แห้งดี กำลังจะดึงขึ้นมาสวมแต่ชายหนุ่มแย่งมาไว้แล้วพากตากตามเดิม

“ไม่เห็นหรือว่ามันยังไม่แห้ง”

สมิดาไม่ตอบ แต่คว้าเสื้อที่ตากไว้มาไว้ในมือเช่นเดิม ดวงตาที่ประสานกับดวงตาสีสนิมมีแววน้อยใจ แต่เพียงพักเดียวก็เปลี่ยนมาเป็นแววตาคนดื้อเงียบเหมือนเดิม

“ฉันไม่อยากเปลือยต่อหน้าใคร”

ไรอันแย่งมาตากไว้อีกรอบแล้วตวัดร่างบางขึ้นมาอุ้มกลับไปที่เดิม หญิงสาวดิ้นขลุกขลัก มาเฟียหนุ่มจึงก้มหน้าลงมาขู่ใกล้ๆ

“ถ้าดิ้นอีก ฉันไม่รับประกันความปลอดภัย”

หญิงสาวหยุดดิ้นโดยทันที ยอมให้เขาวางร่างเธอลงตามเดิม และเลือกจะไม่พูดอะไรอีก ไรอันจึงดึงเธอให้มานั่งบนตัก กอดเอาไว้แน่น

“รอให้เสื้อแห้งค่อยใส่ กอดกันแบบนี้ก็อุ่นดีไม่ใช่เหรอ” เขางึมงำบอกกับแผ่นหลังเธอพร้อมประทับริมฝีปากคลอเคลียไปมาทำให้ขนในกายเธอลุกชันขึ้นมาอีกจนเขาต้องลูบลงให้ แต่สัมผัสนั้นทำให้ร่างกายเธอร้อนรุ่มขึ้นมาอีกหนอย่างน่าหงุดหงิด

“ฉันหมดหนี้กับคุณแล้วใช่ไหมคะ” สมิดาเอ่ยถามขึ้นทำให้ชายหนุ่มมุ่นคิ้ว

“หมายความว่ายังไง”

“ข้อตกลงของฉันคือการเป็นสาวใช้ประจำตัวของคุณ แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าตัวเองได้ชดเชยค่าพนันให้กับคุณมากกว่าการที่ฉันต้องทนอยู่บ้านเอเวอร์ตัน เพราะฉะนั้นเมื่อกลับไปถึง ฉันจะเก็บของกลับบ้าน ระหว่างเราจบสิ้นกันแล้ว” หญิงสาวฝืนทำเสียงให้เย็นชา ทั้งที่ในใจกำลังปวดร้าว เธอกำลังรู้สึกว่าตัวเองอกหัก อาการปวดหนึบเหมือนโลกทั้งใบจะถล่มทนายลงตรงหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

0 ความคิดเห็น