เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 45,442 Views

  • 41 Comments

  • 228 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13,284

    Overall
    45,442

ตอนที่ 38 : พายุอารมณ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

ลังออกจากห้องอาหาร สมิดาก็พบว่าเรือแล่นผ่านเกาะบาดไดมาเข้าเขตของอีกเกาะหนึ่ง เธอยังไม่เคยมาแถวนี้มาก่อน

 ชายหนุ่มพาเธอออกไปยืนชมทิวทัศน์ด้านนอก ท้องทะเลสีฟ้าครามตัดกับท้องฟ้าสีอ่อน เมฆขาวๆ ก้อนใหญ่ตัดกับผืนน้ำ แดดวันนี้ค่อนข้างแรงแต่ยามส่งกระทบกับผืนน้ำก็ทำให้เกิดประกายระยิบระยับน่ามอง นกนางนวลสีขาวบินตัดผ่านสายตาไปจนสาวชาวเกาะร้องอุทาน

“ว้าว”

“อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดไม่ใช่เหรอ” ไรอันหัวเราะกับท่าทางเป็นเด็กๆ ของเธอ จุดที่สมิดายืนอยู่แดดส่องมาถึง แม้ตัวเขาเป็นผู้ชายยังรู้สึกร้อนแต่หญิงสาวกลับยืนรับลมอยู่ด้วยอย่างไม่อนาทรต่อผิวกายของตัวเอง เขาไม่ชอบผู้หญิงขาว ผิวของสมิดาเป็นสีน้ำผึ้งสวย น่ามอง

“ฉันไม่เคยนั่งเรือชมวิวแบบนี้มาก่อน จะเคยก็นั่งเรือข้ามฟากไปเรียนเท่านั้น เพราะแบบนี้ถึงไม่ค่อยมีพ่อแม่คนไหนสนับสนุนให้เด็กๆ ไปเรียนหนังสือ เพราะการข้ามจากเกาะไปเรียนต้องใช้ทั้งเวลาและเงิน” สายตาหญิงสาวทอดมองออกไปไกล กว่าที่เธอจะถีบตัวเองให้เรียนจบได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย

“เพราะแบบนี้สิ เธอถึงอยากให้มีโรงเรียนที่นี่” ไรอันถาม สายตาทอดจับไปยังนกนางนวลที่บินผ่านสายตาออกไปไกลลิบ

“ค่ะ”

มาเฟียหนุ่มลอบถอนหายใจ มีความคิดบางอย่างในใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป จนกระทั่งเรือแล่นผ่านเกาะเล็กๆ เกาะหนึ่งแล่นเข้าสู่เกาะจาบ เป็นเกาะสุดเขตน่านน้ำที่บิดาของเขาซื้อมาไว้ได้ทั้งหมดในราคาหลายหมื่นล้านบาท เป็นเกาะที่ไม่ใหญ่มากมีเนื้อที่ไม่ถึงพันไร่ แต่เพราะธรรมชาติยังไม่ถูกรบกวน ทุกอย่างยังอุดมสมบูรณ์ เหมาะที่จะสร้างโรงแรมเรียกนักท่องเที่ยวให้หลั่งไหลกันมาที่นี่

“ที่นี่คุณจะทำอะไรคะ”

“โรงแรม” เขาตอบ สมิดาไม่ได้ซักถามอะไรอีกก็เดินตามหลังเขาไป เรือยอร์ซลำใหญ่จอดเทียบสะพานไม้แข็งแรง ไรอันลงไปก่อน สมิดาเองก็กระโดดลงมาบนสะพานคล่องแคล่ว ไม่ให้เขาต้องลำบากช่วยเหลือ พอผ่านพ้นสะพานไม้มา เบื้องหน้าเธอคือคนมากมายเกือบร้อยคนกำลังก่อสร้างโรงแรมขนาดใหญ่ ส่งเสียงจอแจ

แดดวันนี้แรงจนสมิดารู้สึกตาพร่า แต่ยังมองทุกอย่างด้วยความสนใจ มองจากโครงสร้างที่ยังไม่แล้วเสร็จ เธอเดาได้ว่ามันคงเป็นโรงแรมกลางทะเลที่สวยมากจริงๆ

“เอเวอร์ตันแลนด์ เป็นโรงแรมอีกแห่งหนึ่งของเรา เกาะนี้ซื้อไว้มาหลายปีแล้ว เพิ่งจะมีโครงการสร้าง ที่นี่จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวแบบครบวงจร

“แล้วก็มีบ่อน” หญิงสาวต่อให้ก่อนที่เขาจะพูดจบ ทำให้ไรอันหงุดหงิด

“ในหัวเธอ พวกเราคงไม่มีอะไรดีสิ”

แวบหนึ่งนั้นสมิดามองเห็นความสะเทือนใจวาบผ่าน หญิงสาวกะพริบตาปริบ มองอย่างตกใจ ร่างสูงปัดร่มใหญ่ที่คนงานเอามากางให้จนล้มแล้วเดินหนี สมิดาทำตัวไม่ถูก รีบตามเขาไป

ไรอันหงุดหงิดมากอย่างที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันเกิดจากอะไร เขาเดินออกไปขึ้นเรือเร็วลำหนึ่งของหัวหน้าคนงานที่จอดทิ้งไว้ กางเกงขายาวที่สวมอยู่เปียกไปจนถึงหน้าแข้งแต่เขาไม่สนใจ เร่งขาให้เร็วขึ้นเมื่อสมิดาร้องตะโกนเรียกเขาจนเสียงแหบเสียงแห้ง

“คุณไรอัน คุณจะไปไหนคะ” หญิงสาวตะโกนเรียก เริ่มกลัว เพราะที่นี่มีเธอเป็นผู้หญิงคนเดียว “คุณจะทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวไม่ได้นะ”

ชายหนุ่มสตาร์ตเรือ หญิงสาวยิ่งตกใจ ลงทุนวิ่งตามไปจนถึงเรือแล้วกระโดดขึ้นมา

“คุณจะปล่อยฉันไว้แบบนี้ได้ยังไง ใจร้ายที่สุดเลย”

“ทำไม?” เขาถามแล้วพุ่งเรือออกไป หญิงสาวหน้างอง้ำ

ยังมีหน้ามาถามว่าทำไม


+++ มีนิยายมาแนะนำค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #32 new_surada (@new_surada) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:57
    ไรอัล คุณจะแกล้งน้องแบบนี้ไม่ได้นะ

    คู่นี้น่ารักจังมีงอนกันด้วยย
    #32
    0