เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,689 Views

  • 44 Comments

  • 240 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    974

    Overall
    49,689

ตอนที่ 30 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

“ก็ชุดของคุณมันใหญ่ จะให้ฉันทำยังไงเล่า ฉันจะกลับไปเอาของที่บ้านแล้ว ป่านนี้พ่อคงห่วง” หญิงสาวบอกแล้วเปิดประตูห้องออกมา หน้าเสียเมื่อเห็นป้าตัวเองยืนอยู่ตรงนั้น จุรีเองก็อ้าปากค้างไปกับภาพที่เห็น

หลานสาวเธออยู่ที่นี่ ห้องนอนของไรอัน แล้วยังสวมชุดของเขา

นี่มันอะไรกัน!

“ป้า

“มิต! แกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง” จุรีอุทาน มีอาการคล้ายถูกผีหลอกกลางวัน และเสียงนั้นก็ทำให้เจ้าของห้องฝั่งตรงข้ามเปิดประตูออกมาทั้งชุดนอน เตรียมจะเฉ่งเจ้าของเสียงที่ทำให้เธอตื่น แต่พอเห็นสมิดายืนอยู่หน้าประตูห้องของไรอัน ด้วยชุดนอนของเขาก็หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

“นี่มันอะไรกัน” นางแบบสาวโวยวาย สาวเท้ามาผลักไหล่สมิดาที่ตัวเล็กกว่ามากและไม่ทันระวังตัวล้มแหมะไปกับพื้นต่อหน้าต่อตาไรอัน และเตรียมจะซ้ำแต่เสียงทรงอำนาจ เฉียบขาดดังขึ้น

“หยุดนะนิโคล”

“คุณปกป้องมัน ห่วงมัน คุณมีอะไรกับมันแล้วใช่ไหมไรอัน คุณมันตาต่ำ เอาเศษขยะขึ้นมากิน” นางแบบสาวฟิวส์ขาด เธอสู้อุตส่าห์บินตามเขามาถึงนี่ ยั่วยวนสารพัดแต่เขากลับคว้าเอาตัวผู้หญิงชาวเกาะจืดชืดมาขึ้นเตียง เขาบ้าไปแล้วแน่ๆ

สมิดารู้สึกเจ็บปวดกับคำเปรียบเทียบของนิโคล น้ำตาเธอคลอขัง จุรีเองก็เจ็บไม่น้อย แต่เพราะตัวเองเป็นแค่คนใช้ จึงไม่อาจทำอะไรได้

มือแกร่งแข็งแรงดึงตัวสมิดาให้ลุกขึ้น ประกาศเสียงกร้าว

“สมิดาเป็นคนของฉัน ใครก็ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายเธอ”

“คนของท่าน” จุรีกลืนน้ำลายเหนียวหนึบ เขาวางหลานสาวเธอไว้ในสถานะไหนกัน

สมิดากลัวว่าป้าและทุกๆ คนจะเข้าใจผิด จึงรีบร้อนอธิบาย

“ไม่ใช่อย่างที่คิดนะคะป้า มิตเป็นแค่คนใช้ค่ะ คคือ มิตแพ้พนันคุณไรอัน ก็เลยต้องมาทำงานใช้หนี้ เท่านั้นจริงๆ ค่ะ ไม่มีอะไรเกินเลย”

ทุกคนยังมองหญิงสาวอย่างคลางแคลงใจ สมิดาทำท่าจะอธิบายซ้ำ ไรอันจึงตัดบท

“จุรี พาสมิดาไปดูห้องนอน แล้วพากลับไปเอาของที่บ้านด้วย” ชายหนุ่มสั่งแล้วก็เดินลงบันไดไป นิโคลวิ่งตามโวยวายไม่หยุด

“ไรอันคะ ระหว่างคุณกับแม่นั่น มีอะไรกันหรือยัง”

ชายหนุ่มเดินเร็วกว่าจึงมาถึงบันไดขั้นสุดท้ายแล้ว แต่สายตาเย็นชาที่ส่งมาจากมาเฟียหนุ่มทำให้นางแบบสาวที่อยู่เพียงครึ่งทางชะงักเท้า น้ำตาคลอเอ่อเมื่อเสียงที่เย็นชายิ่งกว่าสายตาส่งตรงมา

“เธออยากกลับซิดนีย์วันนี้เลยไหมนิโคล”

“ไรอัน คุณไล่ฉัน” ริมฝีปากนางแบบสาวสั่นระริก น้ำตาคลอแต่เขาไม่ให้ความสนใจ

“ถ้าอยากอยู่ต่อก็อยู่เงียบๆ ถ้าเบื่อเมื่อไหร่ก็บอก ฉันจะส่งเธอกลับ” บอกเพียงเท่านั้นร่างสูงก็เดินต่อไปยังห้องอาหารที่อาหารเช้าของเขาเตรียมไว้แล้วพร้อมสรรพ แค่กาแฟกับขนมปังก็อิ่มไปทั้งวัน


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #44 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 21:56

    เป็นไงนิโคล

    #44
    0
  2. #24 new_surada (@new_surada) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:13
    โวว เขาปกป้องกันด้วยย ดีแล้วปกป้องน้องอ่ะดีแล้ว เดี๋ยวต่อไปน้องต้องโดนคุณนางแบบแกล้งแน่ คุณต้องปกป้องน้องนะคุณไรอัน
    #24
    0