เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 43,057 Views

  • 37 Comments

  • 224 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    10,899

    Overall
    43,057

ตอนที่ 19 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

“คุณกลัวจะแพ้ฉันหรือไงมิสเตอร์ไรอัน แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่เคยเล่นการพนันอย่างฉัน คุณกลัวด้วยเหรอ” หญิงสาวบอกทั้งยังหลับตา คิดว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเธอคงถูกเขาตบซักฉาดหรือไม่ก็โดนบีบคอจนขาดอากาศหายใจตาย แต่เธอกลับถูกลากต่อไปยังห้องหนึ่ง ประตูทรงโค้งคล้ายประตูแบบโรมันทาสีแดงเข้ม หน้าป้ายมีตัวอักษรสีทองเป็นภาษาอังกฤษ

 

V.I.P ROOM 9

 

หญิงสาวถูกผลักให้เข้ามานั่งบนโซฟาตัวใหญ่ ห้องนั้นไม่มีแขกเข้ามาเล่น มีเพียงเขาและเธอเท่านั้น กึ่งกลางห้องกว้างขวาง แอร์เย็นฉ่ำ เธอเริ่มรู้สึกหนาวกับสายตาเย็นเยียบเหมือนก้อนน้ำแข็งของไรอัน เอเวอร์ตัน พนักงานสาวคนหนึ่งตามเข้ามา เมื่อได้รับคำสั่งจากชายหนุ่มให้เอาไพ่มาหนึ่งสำรับก็รีบออกไปเอามาให้

มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม ด้านหลังเขาคือบอดีการ์ดในชุดดำ สมิดารู้สึกว่าตัวเองช่างหัวเดียวกระเทียมลีบ ถ้าในนี้มีพ่อหรือจิวลี เธอคงรู้สึกดีมากกว่านี้

“ไงเตรียมตัวเก็บข้าวของไปรับใช้ฉันได้เลย สมิดา

พนักงานของเอเวอร์ตันเพลสกำลังสับไพ่ แต่หญิงสาวเอ่ยขัดจังหวะ

“ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่ตุกติก”

“ว่าไงนะ” ราชสีห์หนุ่มคำรามในลำคอ คนอย่างไรอัน เอเวอร์ตันนะหรือจะโกงไพ่กับผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงที่ไร้ทางสู้อย่างสมิดา

“เธอเป็นคนของคุณ”

“ได้อย่างนั้นเธอสับไพ่เอง เอาสิ” ชายหนุ่มยักไหล่ พยักหน้าให้พนักงานคนนั้นยื่นไพ่ออกมาวางตรงหน้าสมิดา

หญิงสาวรับไพ่มา มือสั่นจนแทบจะทำไพ่ร่วงลงมา แต่พยายามปลอบขวัญตัวเองไว้ว่าอนาคตเด็กๆ อยู่ในมือเธอ หากเธอชนะพวกเขาจะได้รับอนาคตที่ดี หากเธอแพ้ก็แค่เป็นคนรับใช้ของไรอันเท่านั้น

วันนี้ลองเล่นตั้งหลายรอบ เธอเล่นชนะมาตลอดแล้วทำไมหนนี้จะต้องแพ้

หลังปลุกปลอบให้กำลังใจตัวเองแล้ว สมิดาก็ค่อยๆ สับไพ่ช้าๆ รวบรวมสติของตัวเองที่กระเจิดกระเจิงออกไปให้กลับมารวมตัวกันใหม่ แล้วแจกไพ่ให้ตัวเองก่อน ใบถัดมาให้กับเขาแล้วย้อนกลับมาที่ตัวเองจนครบคนละห้าใบ การเล่นไพ่แบบนี้เป็นการเล่นแบบง่ายๆ ที่คนไม่เคยเล่นอย่างเธอสามารถเล่นได้ แค่มั่นใจว่าไพ่ของตัวเองมีจำนวนแต้มมากกว่าฝ่ายตรงข้ามก็วางลงไป แต่หากไม่มั่นใจก็หยิบมาเพิ่มจากกองไพ่ แต่หยิบมาแล้วแต้มอาจจะเพิ่มหรือลดลงไปก็ได้ เรียกได้ว่าวัดทั้งดวงและวัดทั้งไอคิวกันเลยทีเดียว

สมิดามองหน้าเขา หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นๆ พยายามอ่านจากสีหน้าของไรอัน แต่ใบหน้าของเขายังคงราบเรียบประดุจหุ่นยนต์ไร้ความรู้สึกจนเธอไม่อาจอ่านใจได้ว่าเขามั่นใจหรือไม่กับไพ่ในมือ หากเห็นแววตาหวาดหวั่นจากเขาเพียงนิดเดียวเธอจะวางไพ่ลงไป แต่จนแล้วจนรอดใบหน้านั้นก็ยังนิ่งสนิท

หญิงสาวนับแต้มไพ่ในมือ นับแล้วนับอีก แต่มันยังได้แค่หกแต้ม ถือว่าอยู่ในระดับกลาง ไม่มากและไม่น้อย แต่หากเธอหยิบไพ่จั่วมาเพิ่ม อาจจะทำให้แต้มลดลงไปอีก

“ว่าไง เธอจะวางหรือจะหยิบ ฉันไม่มีเวลานักหรอกนะ”

สมิดาสูดลมหายใจเข้าปอด เป็นอย่างไรก็เป็นกัน ว่าแล้วจึงตัดสินใจหยิบไพ่ขึ้นมาใบหนึ่งจากกองไพ่จั่ว เธอหลับตาไม่กล้ามองไพ่ ภาวนาขอให้ไพ่มีสามแต้มจะได้รวมกันแล้วเป็นเก้าแต้ม

หนึ่ง….สองสาม

เปลือกตาไร้การแต่งแต้มของสมิดาเปิดขึ้นช้าๆ แต้มที่ปรากฏตรงหน้าคือไพ่ดอกจิก มีสี่แต้ม

หกบวกสี่ เท่ากับสิบ ซึ่งมีค่าเท่ากับแต้มศูนย์เพราะสูงสุดแค่เก้าเท่านั้น

สมิดาอยากจะร้องไห้ กลืนน้ำลายไม่ลงคอ กระดูกในร่างกายเหมือนถูกบดเป็นวุ้น เมื่อสายตาคมกริบของไรอันมองจับมาหาเธอ

“วางไพ่สิ”

หญิงสาววางไพ่ในมือลง แค่ปรายตามองมาเฟียหนุ่มก็ยิ้มเยาะในหน้าแล้วแบไพ่ในมือตัวเองลงบ้าง

สามแต้ม!

แค่สามแต้มสมิดาอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายเสียเดี๋ยวนั้น แค่เธอตัดสินใจวางไพ่ลง ไม่จั่วไพ่เพิ่มเธอก็จะเป็นผู้ชนะ

แต่มันสายเกินไปเสียแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

0 ความคิดเห็น