เดิมพันรัก พันธะร้าย

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,788 Views

  • 44 Comments

  • 239 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,073

    Overall
    49,788

ตอนที่ 17 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

“แม้แต่เธอเอง ไม่นานก็จะคลานเข้ามาของานฉันทำ”

“ไม่มีทาง!

“อย่าทระนงตัวเองไปหน่อยเลยสาวน้อย เธอยังรู้จักโลกใบนี้ไม่เพียงพอ” เขาบอกขึ้นแล้วลากเธอเข้าไปต่อ โต๊ะตัวยาวมากมายเรียงเป็นจุดๆ แขกมีหลากหลายเชื้อชาติที่ล้วนแต่เป็นมหาเศรษฐีกระเป๋าหนัก ไม่มีลูกค้าฐานะธรรมดาเล็ดลอดเข้ามา เพราะเดิมพันของที่นี่ ขั้นต่ำสุด แต่ละตาหนึ่งแสนบาทขึ้นไป หากไม่รวยจริง ไม่แน่จริง ไม่มีใครมาที่เกาะนี้แน่นอน

เขาพาเธอมาหยุดที่โต๊ะหนึ่ง มีแขกชาวมาเลเซียหนึ่งคน ไทยสองคนกำลังเล่นกันอยู่ จึงดุนตัวเธอให้นั่งลงแล้วสั่งให้พนักงานเอาชิพมูลค่าหนึ่งล้านบาทมาวางเดิมพัน และให้พนักงานแจกไพ่ให้เธอด้วย

“ฉันไม่เล่น” หญิงสาวปัดไพ่ออกไปจนไพ่กระจาย แต่ไรอันบีบต้นแขนเธอแน่น

“อย่าลืมว่าพ่อเธอถูกคุมตัวอยู่ ฉันสั่งให้เธอเล่น เธอก็ต้องเล่น”

สมิดาเจ็บใจ น้ำตาเธอคลอเอ่อแต่ไม่ปล่อยให้ไหลออกมา หญิงสาวจำใจรับไพ่ชุดใหม่มา มีชายหนุ่มยืนค้ำศีรษะอยู่และช่วยเธอดูไพ่ สอนให้เธอดูไพ่แต่ละตัวด้วยเสียงกระซิบแผ่ว ลมหายใจเป่าร้อนจากไรอัน เอเวอร์ตันทำให้ใบหน้าเธอร้อนผ่าวเหมือนปะทะด้วยไอร้อน

“เล่นง่ายๆ อย่างบาคาร่าก่อน แค่บวกตัวเลข เธอเรียนจบอะไรมา?”

“ครู”

“ง่ายๆ ก็น่าจะบวกเลขถึงสิบ” เขาบอกขึ้น ทำให้หญิงสาวขบกรามแน่น รู้ดีว่าเขาประชด เธอมองจ้องไพ่ตรงหน้า ชายหนุ่มสอนวิธีนับเลข ก็แค่ให้แต้มไพ่ในมือสูงที่สุดก็ถือว่าชนะ

 สมิดาภาวนาให้ตัวเองแพ้ แต่เหมือนดวงการพนันคงจะขึ้น เพราะเธอเล่นชนะทุกตา จนชิพเต็มอ้อมกอด เขาจึงสั่งให้พนักงานไปแลกเป็นเงินสดมาให้ หญิงสาวถึงขั้นอึ้ง ใบ้กินกับเงินสดปึกใหญ่ที่วางอยู่ตรงหน้า

“ห้าล้านบาทไทย” เขาบอก แต่หญิงสาวมองเมิน

“ค่ะ”

“เอาไปสิ” เขาบอกง่ายๆ แต่สมิดากลับส่ายหน้า

“ฉันไม่ต้องการ”

“ห้าล้าน?” ชายหนุ่มหรี่ตามองร่างเล็ก แล้วหัวเราะ “ไม่ต้องกลัวเสียหน้าหรอกน่า”

“ฉันไม่ได้กลัวเสียหน้า แต่ฉันไม่อยากได้เงินจากพวกคุณ แค่นี้ใช่ไหมที่คุณต้องการ ถ้าการหักหน้าฉันคือความสนุกของมาเฟียอย่างคุณ คุณได้ทำสำเร็จแล้ว ปล่อยตัวฉันแล้วก็พ่อฉันได้แล้วมิสเตอร์ไรอัน”

“เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงคิดมาออกคำสั่งกับฉัน” ร่างสูงใหญ่ที่ยืนค้ำศีรษะเธออยู่ตะคอกชิดติดริมฝีปาก ดวงตาสีสนิมมองเธอด้วยสายตาดุดัน มือยื่นมาบีบปากเธอไว้แล้วบีบแน่น

“ฉันไม่มีอำนาจต่อรองอะไรกับคุณหรอก แค่อยากให้คุณเห็นแก่มนุษยธรรม ให้เด็กๆ ที่นี่ได้เรียนหนังสือ ให้พวกเขามีสิทธิ์จะเลือกทางเดินชีวิต ไม่ใช่ถูกกำหนดโดยพ่อแม่แล้วว่าต้องทำงานที่นี่”

“เธอแน่มาก ที่จนป่านนี้ยังยืนกรานต่อรองกับฉัน”

“พนัน” หญิงสาวข่มความกลัวจ้องตาเขา ไม่เคยมีใครที่ตกอยู่ในเบี้ยล่างของไรอัน เอเวอร์ตันจะกล้ามองสบตาเขาแบบนี้ “ฉันจะเล่นพนันกับคุณ ถ้าคุณแพ้คุณต้องให้เด็กๆ มีที่เรียนหนังสือบนเกาะของคุณ”

“แล้วถ้าเธอแพ้?”

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 pakee694 (@pakee694) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 05:27

    ชอบมากๆ
    #1
    0