หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,595 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    868

    Overall
    98,595

ตอนที่ 98 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

       พื้นที่รอบเกาะมีทั้งภูเขาและหาดทรายขาวสะอาดสุดลูกหูลูกตาตัดขอบด้วยท้องฟ้าสีครามและน้ำทะเลใสแจ๋ว สวยจนหญิงสาวมองอย่างเผลอไผล

แค่นึกภาพบ้านหลังน้อยอยู่ติดชายหาด ได้กลิ่นทะเลและเสียงคลื่นในทุกค่ำคืน ริมฝีปากก็เผลอคลี่ยิ้ม  ทว่าต้องปัดมันทิ้งออกไปให้ไกลตัว เพราะเกาะไข่มุกเป็นเกาะที่มณีจันทร์ตั้งใจจะซื้อให้หลานอันเกิดจากสหรัฐ ซึ่งย่อมไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของเขาและเธอ

ลูกของเมขลาต่างหากที่จะได้ครอบครองเกาะงดงามสมชื่อตามนามที่เรียกขาน ไข่มุก….

ชายหนุ่มเดินลุยน้ำลงไปก่อนแล้วยื่นมือออกไปให้หญิงสาวจับทว่าคนอวดดีปัดทิ้งแล้วหาทางลงเองแม้จะทุลักทุเลเพราะคลื่นแรงแต่ก็ดีกว่าให้เขาช่วยเหลือ

“ตามใจ” เขายักไหล่ เริ่มหมั่นไส้แม่สาวขี้งอนขึ้นมาบ้างเหมือนกันจึงเดินนำไปก่อน เบื้องหน้าคือกระท่อมไม้ไผ่หลังย่อมค่อนข้างเก่าเหมือนขาดคนดูแล สีของไม้เริ่มซีดเพราะตั้งอยู่กลางแดด น่าจะเป็นบ้านของเจ้าของเกาะ ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าเจ้าของกะท่อมอยู่หรือไม่จึงส่งเสียง

“มีใครอยู่ไหมครับ ผมสหรัฐ มาดูที่” เขารอให้อีกฝ่ายตอบรับ เมื่อไม่มีจึงถอนหายใจ “คงไม่ได้แวะมา เห็นแม่บอกว่าเจ้าของเขานานๆ ทีถึงจะมาที่นี่เพราะย้ายไปตั้งรกรากที่กรุงเทพฯ แต่ท่านให้เรามาดูก่อนว่าราคาที่เขาเรียกไปมันเหมาะสมกับความงดงามของเกาะมากพอหรือเปล่า”

เมื่อเห็นเธอรับฟังเงียบๆ จึงถาม

“ว่าไงถูกใจไหม”

“ถามคุณเมขลาสิคะ” เธอตอบแล้วเดินหนี ทัศนียภาพแม้จะงดงามจับใจแต่หัวใจก็หดหู่จนทำให้ความงดงามของมันหดหายไป                                     

“ถามทำไมในเมื่อคุณแม่ต้องการจะซื้อให้เรา” เขาพยายามจะอธิบายความรู้สึกที่ซุกซ่อนภายในใจให้เธอรับรู้ ความในใจที่อยู่ลึกถึงก้นบึ้งทว่าหญิงสาวกลับไม่เปิดโอกาสให้ง่ายๆ

“ถ้าบอกว่าชอบ หลังหย่าจะยกให้หรือคะ ดีค่ะคุ้มดี”

“นี่” เขากระชากลำแขนกลมกลึงให้เข้ามาหาตัวก่อนส่งเสียงเข้ม “คำก็หย่าสองคำก็หย่า มันอยู่ในหัวเธอตลอดเวลาหรือไงนะ”

“ใช่ทุกลมหายใจเข้าออก”

“ลิน! เราจะคุยกันดีๆ เหมือนเมื่อก่อนไม่ได้หรือไง” เขาถอนหายใจ บรรยากาศบนเกาะเป็นใจให้เขาสารภาพความในใจ แต่ที่ไม่กล้าพูดออกมาแต่แรกก็เพราะเขายังหาทางออกให้กับความรักครั้งนี้ไม่เจอ ถึงเขาจะแต่งงานจดทะเบียนแล้วกับน้ำลินแต่เรื่องเมขลาก็ยังคาราคาซัง

“ไม่มีประโยชน์นี่คะ ต่างคนต่างอยู่”

“แบบนั้นเขาก็ไม่เรียกผัวเมียกันแล้วลิน”

“คำนั้นเขาใช้กับคนที่รักกันค่ะ แต่เราสองคนเกลียดกัน” ริมฝีปากเล็กช่างประชดประชันบอกขึ้น เขากระชับวงแขนเข้ามาใกล้แต่ฝ่ามือเล็กยันเอาไว้

“แน่ใจหรือที่พูดฮึ

“แน่”

“นั่นก็แล้วแต่ลิน แต่สำหรับพี่” เขาขยับปากจะสารภาพทว่าต้องยับยั้งเอาไว้ ริมฝีปากเผยอค้างหัวใจหล่นไปที่ตาตุ่มเมื่อเรือยนต์คันงามที่ขับมาจู่ๆ ก็แล่นฉิวออกไปยังท้องทะเล เขาร้องลั่นสบถไปตลอดทางที่วิ่งเลียบไปตามชายหาด หญิงสาวเองก็ตกใจคาดไม่ถึง

“เว้ย!


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

0 ความคิดเห็น