หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,949 Views

  • 74 Comments

  • 657 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    479

    Overall
    99,949

ตอนที่ 79 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3441
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    23 พ.ค. 61

“แบบนี้เราคงต้องเร่งลงมือกันนะจ๊ะที่รัก  จะได้รีบเอาของขวัญชิ้นโบว์แดงจากคุณแม่ก่อนที่ท่านจะเปลี่ยนใจ”

หญิงสาวถลึงตามองคนพูดแต่ชายหนุ่มทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้  แล้วบอกทุกคนหน้าตาเฉย

“ผมขอตัวพาภรรยาสุดที่รักขึ้นไปบนห้องก่อนนะครับ นั่งในรถมาชักเมื่อย อยากหาคนช่วยถูหลังให้ซักหน่อย” ยิ่งน้ำลินหน้าแดง เขาก็ยิ่งอยากแกล้ง

 มณีจันทร์หัวเราะถูกใจก่อนโบกมือ

“ไปเถอะๆ”

เมื่อขึ้นมาบนห้องนอนที่แม่อาบ เมียตาชุ่มคนดูแลบ้านจัดไว้ให้ หญิงสาวก็ตวัดตามองเขา สายตาขุ่นเขียวก่อนเปิดฉากเริ่มทะเลาะ

“ห้ามคุณพูดแบบนี้อีกนะ ฉันไม่ชอบ”

“แบบไหน?” สหรัฐทำไขสือ

“ก็เรื่องมีลูก คุณก็รู้ว่าระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้ จะให้ความหวังคุณแม่ไปทำไม” หญิงสาวเสียงขุ่น วันนี้เขาทำให้เธอขายหน้าหลายอย่าง มีอย่างหรือนั่งกอดเธอไปตลอดทางจนมาถึงบ้านริมทะเล

“แล้วทำไมถึงจะเป็นไปไม่ได้เพราะฉันเองก็ยังหนุ่มยังแน่น  ที่สำคัญไม่ได้เป็นหมัน” เขาขยับเข้ามาใกล้ในขณะที่หญิงสาวซอยเท้าถอยแต่เขาไม่ยอมหยุดข้อพับขาจึงชนเข้ากับขอบเตียงจนล้มลงนอนหงาย กระโปรงเครื่องแบบแค่เข่าเลิกขึ้นทำให้อารมณ์ร้อนๆ อัดแน่นในหัวใจ

 ตั้งใจจะแค่ขู่ให้หญิงสาวกลัวเล่น แต่ตอนนี้เขาชักอยากทำตามคำขู่จริงๆ เสียแล้วโดยเฉพาะเมื่อเห็นแววตาตื่นตระหนกคู่นั้น

“ไปให้พ้นนะ”

หญิงสาวกลิ้งตัวหลบมาอีกด้านของเตียงคว้าผ้าเช็ดตัวที่แม่อาบเตรียมเอาไว้ให้วิ่งหายเข้าห้องน้ำไป พออาบเสร็จก็ไม่กล้าออกมาจากห้องน้ำเพราะกลัวว่าเขาจะคิดทำมิดีมิร้าย

 เธอวางแนบหูลงกับประตู เมื่อไม่ได้ยินเสียงอะไรจึงแง้มประตูออกมา พ่นลมหายใจหนักหน่วงเมื่อเห็นเตียงว่างเปล่า

น้ำลินหยิบชุดคลุมผ้าขนหนูมาคลุมกายแล้วตวัดผ้าขนหนูพันรอบผมเพื่อซับน้ำให้แห้ง เดินออกมาหย่อนสะโพกลงนั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วแปรงผมช้าๆ ถอนหายใจแล้วหลับตาลงด้วยความเพลีย เพราะเพิ่งเลิกงานก็ถูกบังคับให้นั่งรถเป็นระยะทางไกลๆ                         

อึดใจใหญ่หญิงสาวจึงลืมตาขึ้นแต่ต้องตกใจเมื่อด้านหลังคือร่างสูงของสหรัฐ น้ำลินขยับลุกแต่มือหนักกดลงมาบนไหล่แล้วแย่งหวีมาแปรงผมให้

 หัวใจน้ำลินเต้นแรง นั่งนิ่งให้เขาช่วยแปรงผมให้ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจดัง เพราะกลัวว่าความอ่อนโยนที่เขาปฏิบัติต่อเธอ ณ ตอนนี้จะจางหาย  

จมูกคมเคลื่อนเข้ามาใกล้แล้วตวัดเอาพวงแก้มหอมกรุ่นสูดเข้าไปเต็มปอด กลิ่นครีมอาบน้ำจางๆ ระรวยริน หญิงสาวหลับตาลงอีกครั้ง พยายามรวบรวมสมาธิและพละกำลังมาต่อต้านความอ่อนหวานนุ่มนวลที่เขากำลังทำอยู่ เพราะรู้ดีว่าเขาจงใจทำให้เธอเสียความตั้งใจ

“กลัวเหรอ” เขากระซิบเสียงพร่าเมื่อเห็นหญิงสาวนั่งตัวเกร็งแทบจะลืมหายใจ ลมหายใจร้อนๆ ที่เป่ารดใบหูทำให้ขนในกายน้ำลินลุกชัน

“เปล่า” หญิงสาวปฏิเสธแล้วขยับลุกแต่สหรัฐตวัดตัวเข้ามาสู่อ้อมกอด นับตั้งแต่คืนนั้นที่เขามีโอกาสได้กกกอดเชยชมร่างบาง เขาไม่เคยลืมความรู้สึกแสนหวานนั้นเลย และหัวใจเขากำลังเรียกร้องจะได้สัมผัสมันอีกครั้ง ทั้งที่ตั้งใจเอาไว้แต่แรกว่าจะพยายามห้ามใจ

ร่างเย้ายวนอวบอัดมาอยู่ตรงหน้าในบรรยากาศชายทะเลที่เป็นใจแบบนี้ใครจะไปทนได้  

“ไหนๆ เราก็แต่งงานกันแล้ว จะทำปั้นปึ่งกันไปทำไมเล่า สู้ใช้ชีวิตหนึ่งปีของเราให้คุ้มค่าดีกว่า” เขาช้อนร่างบางขึ้นมาอุ้มทำให้หญิงสาวเบิกตากว้าง เสียงสั่น

“จะทำอะไรฉัน”

“ก็ทำแบบที่ผัวเมียเขาทำกัน เธอไม่เสียใจหรือถ้าหนึ่งปีมันผ่านไปโดยที่ไม่ได้ตักตวงความสุขกันให้เต็มที่” เขาบอกแล้ววางร่างบางลงกับเตียงนุ่ม หญิงสาวขยับหนีแต่เขาตามไปทับเอาไว้ทั้งตัว รอยแหวกของเสื้อคลุมเลิกไปจนถึงขอบกางเกงในวับแวมแต่เขาจัดการให้มันแหวกออกกว้างจนหลุดลุ่ย ยิ่งเธอขยับร่างเย้ายวนยิ่งปรากฏแก่สายตา สายตาคมจับจ้องอย่างพอใจ หลงใหล 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #48 nongsamba (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 10:56

    พระเอกนี่เห็นแก่ตัวจริงๆ

    #48
    0
  2. #47 ploy_aphinya (@ploy_aphinya) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:47
    ง่าาาาค้างงงฝงงมาต่อเดี๋ยวนี่!!!!!
    #47
    0