หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,697 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    970

    Overall
    98,697

ตอนที่ 78 : อัพเพ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

พิมพ์เนื้อหาตรงนี

“ได้ก็ดีสิคุณ นานแล้วที่บ้านเราไม่มีเสียงเด็กเล็กๆ ยัยบัวก็โตเป็นสาวแล้ว”

“ว่าไงที่รัก เราจะเอาหลานมาให้คุณพ่อคุณแม่ได้เมื่อไหร่” ชายหนุ่มหันมาถามคนร่างบางที่สะโพกข้างหนึ่งยังเกยอยู่บนตัก ใบหน้าสวยแดงก่ำ ดิ้นแต่ก็ยังไม่หลุดจากลำแขนที่รัดแน่นอยู่ที่เอว

 สโรชามองตามอย่างหมั่นไส้ ร่ำๆ อยากจะโทรหาเมขลาแต่ก็ยับยั้งเอาไว้ด้วยข้อเสนอแสนงาม ทัวร์ฝรั่งเศสเจ็ดวันเจ็ดคืนที่เธอเฝ้าขอมาเป็นปีแต่แม่ไม่เคยอนุญาต

“กลับจากทะเลไหมรัฐ ทำได้หรือเปล่า ถ้าได้ละก็แม่จะมีรางวัลให้ รับรองว่าแกจะต้องถูกใจ” มณีจันทร์ถามขึ้น ลูกชายเองก็ตอบสนองทันใจ

“ไม่มีปัญหาครับแม่ กลับไปคราวนี้แม่จะต้องได้หลานแน่”

“คุณ!

น้ำลินมองดุ ท่าทางคนพูดดูมั่นอกมั่นใจแบบนี้ทำให้เธอเกิดอาการร้อนๆ หนาวๆ

“ไม่เห็นจะต้องอายเลยนี่จ๊ะที่รัก ของแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ ลินไม่อยากได้รางวัลใหญ่ชิ้นโบว์แดงของคุณแม่หรือไง”

“ไม่อยากได้” หญิงสาวเสียงห้วน ชายหนุ่มจึงตวัดจมูกคมๆ มาบนพวงแก้มไปทีหนึ่ง

“ปากแข็งอีกแล้วก็คุณเพิ่งบอกว่าอยากมีลูกอยู่ไม่ใช่เหรอที่รัก” เขากระซิบใกล้หูส่งสายตาหวานเชื่อมให้แต่หญิงสาวถลึงตาใส่

“มากไปแล้วนะคุณ” น้ำลินเค้นเสียงลอดไรฟัน แต่เขากระซิบเสียงพร่า

“เดี๋ยวคืนนี้ก็รู้ ว่าจะมากไปหรือเปล่า” เขาบอกเป็นนัย

“แต่คุณสัญญากับฉันแล้ว”

“โมฆะ” เขาตอบสั้นๆ แต่ได้ใจความ

 มณีจันทร์มองคู่สามีภรรยากระซิบกระซาบกันแล้วก็พยักพเยิดให้สามี แววตาแพรวพราวเสียจนสนันต์หวั่นใจต้องขยับเข้ามากระซิบถาม

“คุณจะทำอะไร”

“ไม่บอกค่ะ ความลับ”

นี่แหละมณีจันทร์ของเขา ตั้งแต่สาวจนแก่ไม่เคยเปลี่ยน

                                       

บ้านหลังใหญ่บนเนื้อที่หลายไร่ออกแบบให้ค่อนไปทางยุโรป งดงามราวกับปราสาทขนาดย่อมปลูกท่ามกลางน้ำทะเลสีเขียวมรกต ดอกไม้ประดับปลูกรอบบริเวณหลายชนิดช่วยขับความโดดเด่นของบ้านให้เป็นจุดสนใจให้กับคนที่ขับเรือผ่านไปมา

 น้ำลินมองอย่างนึกทึ่งกับความงดงามน่าอยู่

ด้านหลังของบ้านมีเรือนไม้หลังเล็กสำหรับผู้ดูแล ซึ่งนานๆ ทีสมาชิกในบ้านนฤเบศบดินทร์จะรวมตัวกันแบบนี้เสียที

 สมิตามาถึงก่อนแล้วตั้งแต่เมื่อวาน หญิงสาวสวมกอดพี่สะใภ้แนบแน่น

“นานๆ ทีได้มาพร้อมหน้าแบบนี้ต้องฉลองนะคะแม่” สมิตาควงแขนแม่เอาไว้ สองแม่ลูกพร่ำพรรณนาถึงความคิดถึงที่มีต่อกันหลายประโยคทั้งที่ไม่ได้เจอหน้ากันไม่กี่สัปดาห์ทำให้ลูกสาวคนเล็กเบ้ปาก

“แน่นอนอยู่แล้วจ้ะ อ้อพรุ่งนี้รัฐกับลินช่วยไปดูเกาะข้างหน้าบ้านเราให้หน่อยนะ แม่อยากได้”

“จะเอาไปอีกทำไมครับแม่ ขนาดบ้านนี้เรายังแทบหาเวลามาไม่ได้” ชายหนุ่มเลิกคิ้ว ที่ดินผืนนี้บรรพบุรุษของเขาซื้อไว้ตั้งแต่ราคาที่ดินติดทะเลยังไม่แพงมาก แต่หากปัจจุบันนี้ราคาของมันคงแพงลิ่ว ซึ่งเขาไม่เห็นความจำเป็นที่แม่จะต้องซื้อเกาะเก็บไว้

“ของขวัญรับขวัญหลานยังไงล่ะ”

“ว้าว”

สหรัฐผิวปากแล้วยักคิ้วให้น้ำลิน ดึงตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วถาม

“แบบนี้เราคงต้องเร่งลงมือกันนะจ๊ะที่รัก  จะได้รีบเอาของขวัญชิ้นโบว์แดงจากคุณแม่ก่อนที่ท่านจะเปลี่ยนใจ”

หญิงสาวถลึงตามองคนพูดแต่ชายหนุ่มทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้  แล้วบอกทุกคนหน้าตาเฉย


โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

0 ความคิดเห็น