หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 100,247 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    262

    Overall
    100,247

ตอนที่ 77 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    8 พ.ค. 61

เมขลาเดินพล่านเป็นหนูติดจั่นเมื่อโทรหาสหรัฐไม่ติดเพราะมณีจันทร์แอบปิดเครื่อง ไปหาเขาที่เรือนหอทุกคนก็พร้อมใจกันปฏิเสธไม่รู้ไม่เห็น ไปที่บ้านนฤเบศบดินทร์ก็ไม่พบใคร โทรหาสโรชาก็อ้ำอึ้งเพราะถูกแม่สั่งปิดปากห้ามบอกแลกกับทัวร์ฝรั่งเศสหนึ่งสัปดาห์

“นังมณีจันทร์ ต้องเป็นฝีมือแกแน่ๆ” หญิงสาวคำรามลั่น สาบถสาบานในใจว่าเธอจะไม่มีวันญาติดีกับแม่ของสหรัฐ

หากเธอได้แต่งงานกับเขาเมื่อไหร่จะหาหนทางไล่มันให้เหมือนหมาตัวหนึ่ง

ดวงตาของเมขลาโชนแสงไปด้วยความแค้น มือกำแน่นจนเส้นเลือดที่คอเต้นระริก ถ้าไม่มีมณีจันทร์ซักคน สหรัฐก็ไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งใคร

“แกร้ายกับฉันก่อนนะมณีจันทร์” เมขลายิ้มร้าย คราวนี้เธอจะตัดต้นตอของปัญหาทั้งหมด แค่มณีจันทร์ตายไปซักคน ปัญหาทุกอย่างก็จบสิ้น

 

บรรยากาศภายในรถตู้ผ่อนคลายลงไปมากหลังจากมณีจันทร์พยายามชวนทุกคนพูดคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ โดยเฉพาะเรื่องสมัยสหรัฐยังเด็กที่เรียกรอยยิ้มของน้ำลินแต่เมื่อเขามองมาจึงหุบยิ้ม

“หนูลิน ฟังแล้วเป็นไงลูก รับได้ไหม” มณีจันทร์หันมาถามสะใภ้คนโปรดหลังจากที่สาธยายความดื้อรั้นเอาแต่ใจของสหรัฐแล้วเสร็จ

ด้วยความที่เป็นลูกชายคนโตและเป็นลูกชายคนเดียวพ่อแม่จึงค่อนข้างตามใจอยากได้อะไรพ่อแม่ไม่เคยขัดข้อง เห็นจะมีเรื่องคู่ครองอย่างเดียวที่มณีจันทร์จำเป็นต้องขัด เธออาบน้ำร้อนมาก่อนผ่านการคบหากับผู้คนมามาก มั่นใจว่าตัวเองมองคนไม่ผิดแน่

เมขลาเติบโตมาในสภาพแวดล้อมย่ำแย่แม้ว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อหล่อหลอมตัวให้เข้ากับสังคมที่สูงกว่าแค่ไหน แต่เนื้อแท้อย่างไรก็เปลี่ยนแปลงไปไม่ได้

“ทำไมแม่ไม่ถามบ้างละครับว่าผมรับน้ำลินได้หรือเปล่า” ชายหนุ่มทำสุ้มเสียงน้อยใจ แต่คนเป็นแม่กลับตอกย้ำหนักเข้าไปอีก

“ก็หนูลินเขาดีทุกอย่าง ตั้งแต่เด็กจนโตไร้ที่ติ”

“เฮ้อผมตกกระป๋องแล้วครับพ่อ” สหรัฐมองภรรยาสาวอย่างหมั่นไส้ที่ดูจะทำอะไรก็ถูกตาต้องใจแม่เขาไปเสียหมด

“ทำใจว่ะ ตอนนี้คะแนนแกตก คงต้องกู้มาใหม่”

“คงยากครับ คะแนนผมตกจมธรณีไปแล้ว” เสียงห้าวหัวเราะขึ้น รถเลี้ยวกะทันหันทำให้หญิงสาวถูกเหวี่ยงจนสะโพกยกขึ้นจากเบาะ สหรัฐอาศัยความเร็วตวัดมานั่งบนตัก เธอยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดแน่นไม่ปล่อย  น้ำลินจึงหยิกหมับเข้าที่ต้นแขนแต่คนตัวโตไม่สะทกสะท้าน

“แกอยากฉุดคะแนนให้ขึ้นมาไหมล่ะ” ผู้เป็นแม่หาช่องทางกู้คะแนนให้ เมื่อเห็นชายหนุ่มทำท่าสนใจจึงบอกต่อ “รีบมีหลานให้แม่เร็วๆ จริงไหมคุณ”

“ได้ก็ดีสิคุณ นานแล้วที่บ้านเราไม่มีเสียงเด็กเล็กๆ ยัยบัวก็โตเป็นสาวแล้ว”

“ว่าไงที่รัก เราจะเอาหลานมาให้คุณพ่อคุณแม่ได้เมื่อไหร่” ชายหนุ่มหันมาถามคนร่างบางที่สะโพกข้างหนึ่งยังเกยอยู่บนตัก ใบหน้าสวยแดงก่ำ ดิ้นแต่ก็ยังไม่หลุดจากลำแขนที่รัดแน่นอยู่ที่เอว

 สโรชามองตามอย่างหมั่นไส้ ร่ำๆ อยากจะโทรหาเมขลาแต่ก็ยับยั้งเอาไว้ด้วยข้อเสนอแสนงาม ทัวร์ฝรั่งเศสเจ็ดวันเจ็ดคืนที่เธอเฝ้าขอมาเป็นปีแต่แม่ไม่เคยอนุญาต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #45 nongsamba (@nongsamba) (จากตอนที่ 77)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 11:59
    ปัญญาอ่อนนะเมขลาเนี่ย คิดใด้ไงว่าถ้าแม่พระเอกตายตัวเองจะใด้ทุกอย่าง โถๆพ่อ น้องๆเขาก็ยังอยู่ใครเขาจะยกมรดกให้พระเอกคนเดียว ฝันกลางวันจริงๆ
    #45
    0