หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,577 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    850

    Overall
    98,577

ตอนที่ 76 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    3 พ.ค. 61

 ชายหนุ่มละล่ำละลักถามเพราะคิดว่าน้ำลินเป็นอะไร

“ป้านวล คุณลินเป็นอะไรหรือเปล่า”

“ไม่ใช่คุณลินค่ะ คุณท่าน”

“คุณแม่หรือ เดี๋ยวผมจะรีบไป” เขาทำท่าจะวางสายแต่ป้านวลรีบแทรก

“บ้านเรือนหอนะคะ ท่านรออยู่ที่นี่” ป้านวลบอกได้เพียงเท่านั้นชายหนุ่มก็ผลุนผลันออกจากห้อง เมขลาที่เดินไปสั่งงานกับลูกน้องเลิกคิ้วพร้อมความระแวง

“ไปไหนคะรัฐ”

“คุณแม่ไม่สบาย จะไปดูท่านหน่อย” เขาบอกแต่เมขาออกอาการไม่ไว้ใจ รู้ดีว่ามณีจันทร์ไม่ได้ป่วยจริง แค่ต้องการเรียกร้องความสนใจจากลูกชายเท่านั้น

 หญิงสาวเห็นว่าจวนได้เวลาเลิกงานแล้วจึงขอตามไปด้วย

“อย่างนั้นเมย์ขอไปเอาของแป๊บเดียวค่ะ ไม่เกินห้านาที” หญิงสาวจะกลับเข้าห้องทำงาน ตะวัน เลขาฯ ของสหรัฐที่ได้รับคำสั่งด่วนจากภรรยาท่านประธานใหญ่ว่าทำอย่างไรก็ได้ให้ถ่วงเวลาเมขลาเอาไว้สักชั่วโมงรีบวิ่งมาดักหน้าพร้อมแฟ้มงาน

“คุณเมย์คะ สักครู่นี้คุณเอกภพโทรมาว่างานที่คุณเมย์ออกแบบไปมีจุดให้แก้ไข”

“เอาไว้ก่อนนะ คุณแม่คุณรัฐไม่สบาย ฉันจะไปดู”

“ไม่ได้ค่ะ คุณเอกภพต้องการดูงานที่แก้ไปก่อนห้าโมงเย็น เพราะพรุ่งนี้ต้องบินไปยุโรปด่วน” เลขาฯ ผู้ตกอยู่ภายใต้อำนาจของมณีจันทร์กล่าวอ้าง

ชายหนุ่มเห็นชักช้าจึงบอก

“ผมไปก่อนนะเมย์ คุณอยู่เคลียร์งานทางนี้เถอะ คุณเอกภพเป็นลูกค้ารายใหญ่ ฝากด้วยนะ ผมไว้ใจคุณ” เขาบอกแล้วออกไปทันที

 เมขลาคว้าแฟ้มงานจากมือเลขาสาวฯ มาด้วยความเซ็ง แต่ในเมื่อเขาบอกว่าไว้ใจเธอจะดึงดันตามเขาไปได้อย่างไร

 

สหรัฐมาถึงบ้านก็เห็นว่าแม่ยังปกติดีแถมยังยืนยิ้มแย้มสั่งการให้เด็กในบ้านขนกระเป๋าหลายใบขึ้นรถไป น้ำลินยืนอยู่เคียงข้างทั้งชุดฟอร์มสีขาวสะอาดตา

เขาลงจากรถแล้วเดินมาหา

“จะไปไหนกันครับแม่”

“บ้านริมเล” มณีจันทร์บอกสถานที่ อันเป็นบ้านติดทะเลของครอบครัว แต่ชายหนุ่มยังไม่หยุดทำหน้าสงสัย ผู้เป็นแม่จึงขยับมาใกล้ วางมือแหมะไว้บนไหล่ส่งเสียงคร่ำครวญ “แม่เหงา แม่อยากไปเที่ยว เพราะไม่รู้ว่าจะอยู่กับลูกๆ ไปได้อีกนานแค่ไหน”

“โธ่แม่แม่ยังแข็งแรงครับ หน้าตาก็สดใสเหมือนคนไม่ได้ป่วย” เขาหัวเราะขึ้นแต่สายตาคมกริบจับจ้องมาหาใบหน้าสดใสของมณีจันทร์       ผู้เป็นแม่จึงรีบเปลี่ยนเรื่อง

“แม่ก็หน้าชื่นอกตรมไปอย่างนั้นแหละ จะทำตัวเศร้าซึมให้ลูกหลานไม่สบายใจไปทำไม รีบไปกันเถอะนะเย็นมากแล้ว แม่กะว่าจะให้ถึงเช้าพอดี” มณีจันทร์จัดแจงแล้วรุนหลังลูกชายให้ขึ้นไปบนรถตู้

“ทำไมต้องด่วนขนาดนั้นครับแม่ น้ำท่ายังไม่อาบ” ชายหนุ่มแย้งแต่มณีจันทร์ดันตัวให้ไปนั่งด้านหลังพร้อมน้ำลินก่อนขึ้นรถตาม

“นายจั่น ออกรถ”

เมื่อรถเคลื่อนตัวออกแล้วจึงเอี้ยวตัวมาหาลูกชายกับสะใภ้คนโปรด

 “คุณพ่อรออยู่ที่บ้านเพิ่งกลับมา ส่วนยัยบัวค่อยแวะรับที่โรงเรียน มิตเองก็ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว”

“แม่ครับ ผมยังไม่ได้เคลียร์งานเลยนะ ไม่เห็นบอกล่วงหน้าเลย”

“งานไม่มีปัญหาอะไรหรอกน่า ตะวันเขาดูแลได้ ผู้บริหารคนอื่นก็มี นะ” สุ้มเสียงทอดอ่อนลงมาอีกครั้ง “แม่อยากไปที่บ้านริมเลของเราพร้อมหน้าพร้อมตา ก่อนที่จะไม่มีโอกาส”

น้ำลินหันมาสบตากับสหรัฐ แล้วทั้งคู่ก็ต้องปล่อยเลยตามเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #44 @OneOnlyDay (@minnechaiudom37) (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:13
    "โปรด"ระวังยัยบัวดีๆ!เลย..เดี๋ยวก็คาบข่าวไปบอกนังเมย์หรอก
    #44
    0