หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,666 Views

  • 74 Comments

  • 657 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    939

    Overall
    98,666

ตอนที่ 74 : อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    25 เม.ย. 61


“จะไปเฝ้าได้ไงละแม่ เขาอยู่ที่เรือนหอกับนังนั่น”

“เอ๊าแล้วแกจะนั่งอยู่เฉยๆ แล้วปล่อยให้ผัวแกกับนังนั่นมันจู๋จี๋ดู๋ดี๋กันหรือไงวะ”

“เขาสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับมัน”

แม้ไม่ค่อยจะเชื่อคำมั่นสัญญาที่ชายคนรักให้ไว้เท่าใดนักแต่ก็ยังยกคำสัญญานั้นมากล่าวอ้าง อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง

“ถุย!” มารศรีบ้วนน้ำลายลงกับพื้น ตวัดค้อนให้นายบุญสุขไปที “ขึ้นชื่อว่าผู้ชายมันก็เลวเหมือนกันหมด ถ้ามันไม่นอนกับอีนังนั่น มันก็ควาย”

“แม่ จะพูดให้ฉันสบายใจหน่อยได้ไหม” เมขลาค้อนขวับ กระแทกแก้วเหล้าในมือด้วยความหงุดหงิด “คนยิ่งกลุ้มยิ่งมาพูดให้ใจเสีย”

“ก็มันไม่ใช่ความจริงจะพูดไปทำไม” มารศรีไม่ยอมให้ความร่วมมือ “แทนที่จะมานั่งบื้ออยู่แบบนี้ แกรีบไปเลยดีกว่าไปขัดขวางมัน”

“ที่เรือนหอนะเหรอแม่” หญิงสาวลังเล กลัวเขาจะโกรธหาว่าเธอไม่ไว้ใจ

“ก็ใช่นะสิ ถ้าเขารักแกจริงแล้วไม่ได้คิดอะไรกับมัน คืนนี้เขาก็ต้องทิ้งมันมาอยู่กับแก” มารศรียุแหย่ ทำให้หญิงสาวคิดตาม อยากพิสูจน์อยู่บ้างเหมือนกัน

“แม่ว่าอย่างนั้นเหรอ”

“แทนที่แกจะมานั่งคิดให้เสียเวลา ป่านนี้มันเสร็จกันไปไม่รู้กี่ยกแล้ว” มารศรีพูดได้เพียงเท่านั้นหญิงสาวก็ลุกพรวด ผลุนผลันออกไปทันที นายบุญสุขที่นั่งดวดเหล้าอยู่ไม่ไกลรีบปรี่เข้ามาหาเหล้าราคาแพงของลูกสาวที่ยังเหลืออยู่เกินครึ่ง

“ลาภปาก”

มารศรีมองแล้วส่ายหน้า เดินสะบัดก้นออกไปไม่วายบ่น “ไอ้เวรนี่ก็สนใจแต่เหล้า ลูกเต้าจะถูกผัวทิ้งไม่คิดจะสนใจ เวรจริงๆ”

 

ภวังค์ความคิดของเมขลาสะดุดลงเมื่อสหรัฐเข้ามาจับข้อมือเธอไว้ หญิงสาวพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วสวมกอดเขาเอาไว้แน่น

“เมย์ทนไม่ได้ ทนไม่ได้ที่จะเห็นคุณอยู่กับผู้หญิงคนอื่น” เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของเมขลาทำให้น้ำลินสะท้อนใจ ที่เคยโกรธอีกฝ่ายที่ทำรุนแรงกับเธอมากเกินไปมะลายหายเหลือก็แต่ความเห็นใจ คนเขารักกันอยู่ดีๆ เธอก็กลายเป็นมือที่สามพรากเขาสองคนออกจากกัน ดังนั้นจึงแทรกกลางขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นคง

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะคุณเมย์ เราสองคนไม่ได้รักกัน เราแต่งงานกันเพราะความจำเป็นต้องรักษาชื่อเสียงของพ่อแม่และวงศ์ตระกูล อีกไม่นานเราสองคนก็จะหย่ากัน” หญิงสาวบอกแล้วคว้าชุดนอนที่ป้านวลให้เด็กเอามาเก็บไว้ให้ในตู้ออกไปจากห้อง เดินออกไปไม่เหลียวหลังแม้หัวใจจะเจ็บแปลบที่ห้องนอนห้องใหญ่ในเรือนหอมีเจ้าบ่าวกับผู้หญิงอีกคนครอบครอง

ก็สมแล้วสาสมกันดี

“รัฐ คุณอย่าโกรธเมย์เลยนะคะ” เมขลามองตามหลังน้ำลินแล้วลอบยิ้มก่อนบีบน้ำตาแล้วเติมสุ้มเสียงอ่อนเศร้าลงไปด้วย

“ไม่หรอกจ้ะ ผมไม่โกรธคุณหรอก ผมเข้าใจ”

“คืนนี้ให้เมย์ค้างที่นี่นะคะ คุณก็รู้ว่าที่บ้านไม่มีใครต้อนรับเมย์ คุณแม่เกลียดเมย์ยิ่งกว่าไส้เดือนกิ้งกือ นะคะรัฐ ในเมื่อคุณลินเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร”

“แต่ว่า..

“หรือว่ารัฐไม่เหมือนเดิมแล้ว รักคุณลินถึงได้กลัวเธอจะเข้าใจผิด” หญิงสาวถามอย่างน้อยใจ สหรัฐถอนหายใจอย่างสุดเซ็ง

“ผมแค่กลัวคนในบ้านจะไปฟ้องคุณแม่”

“คุณก็สั่งพวกมันไปสิคะ คำสั่งเจ้านายใครจะกล้า นะคะรัฐ” หญิงสาวเว้าวอนเร่งรัดทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้ แต่ก็ยังต่อรอง

“ไปค้างที่อื่นก็แล้วกันนะ ที่นี่ผมว่าไม่เหมาะ เพราะห้องนอนห้องนี้ก็ของเขาครึ่งหนึ่ง”

“ดูเหมือนคุณจะกลัวน้ำลินมากเลยนะคะรัฐ” หญิงสาวประชดขึ้น แต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี แค่คืนนี้เขาไม่ต้องอยู่กับน้ำลินเธอก็พอใจ


โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

0 ความคิดเห็น