หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,859 Views

  • 74 Comments

  • 661 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    389

    Overall
    99,859

ตอนที่ 68 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    22 มี.ค. 61

น้ำลินลองชุดแต่งงานอย่างซังกะตาย ไม่ว่าเจ้าของร้านจะสั่งให้หันซ้าย หันขวาหญิงสาวก็ทำตามราวกับหุ่นยนต์จนคนที่พามาหมั่นไส้

“ทำตัวให้เหมือนมีวิญญาณสิงอยู่ในร่างหน่อยได้ไหมน้ำลิน มาลองชุดแต่งงานนะ ไม่ได้ชวนไปงานศพ” ชายหนุ่มประชดขึ้น

หญิงสาวจึงเบ้หน้า เค้นเสียงลอดไรฟัน

“มันยิ่งกว่าไปงานศพอีก เพราะมันเป็นการตกนรก”

“นี่!” สหรัฐบีบไหล่ทั้งสองของเธอแน่นด้วยความโกรธแต่หญิงสาวไม่ปริปากร้องขอให้ปล่อยทั้งที่เจ็บจนน้ำตาเล็ด แล้วยังประสานสายตาไม่หลบ

“ฉันจะตั้งหน้าตั้งตารอให้ครบหนึ่งปีเลยล่ะ”

“เธอคิดว่าฉันอยากแต่งงานกับเธอมากนักหรือไงฮะ ฉันก็ทรมานไม่ต่างจากเธอนักหรอก ถ้าไม่เพราะอารมณ์ชั่ววูบ” ชายหนุ่มเสียงเข้ม ดวงตาคมกร้าวตอกกลับมาทำให้หญิงสาวเจ็บยอกแสลงไปทั้งหัวใจ

อารมณ์ชั่ววูบ

อารมณ์ชั่ววูบอย่างที่เขาว่าแต่เปลี่ยนชีวิตเธอทั้งชีวิต จู่ๆ ก็ต้องมาแต่งานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอ ทั้งที่เป็นสิ่งที่เธอปรารถนามาชั่วชีวิต แค่เพียงเขาหันมอง แค่เพียงได้ชิดใกล้ แต่พอวันนี้ทำไมมันช่างทรมานเหลือเกิน วันที่เธอกำลังจะเป็นเจ้าสาวแต่กลับเจ็บปวดทรมานเหมือนตกนรกทั้งเป็น

แววตาเจ็บช้ำจากดวงตาภายใต้แพขนตาหนาทำให้ชายหนุ่มแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเองเสียเดี๋ยวนี้ นึกอยากขอโทษ อยากบอกว่าที่ทำไปทั้งหมดเกิดจากความตั้งใจหาใช่อารมณ์ชั่ววูบ เขาอยากตีตราจองเธอเอาไว้ ประทับตรึงตราความเป็นเจ้าของเธอไว้แต่เพียงผู้เดียว

ทว่าสิ่งที่ออกจากปากตรงข้าม

“ฉันก็คงไม่ต้องตกนรกอยู่กับเธอแทนที่จะได้แต่งงานกับเมขลา”

หญิงสาวกล้ำกลืนความเจ็บปวดเอาไว้แล้วพยายามบังคับน้ำเสียงไม่ให้สั่น แล้วประสานสายตานิ่ง

 “รอหน่อย แค่ปีเดียวทั้งคุณและดิฉันจะพ้นทุกข์ แต่อย่าลืมสัญญาเราจะแต่งงานกันแค่เพียงในนาม ห้ามคุณแตะเนื้อต้องตัวฉันอีก จำเอาไว้ด้วย”

“หึเธอแน่ใจหรือว่าจะทนได้” ชายหนุ่มหรี่ตามองแล้วยิ้มยียวน ไล้โลมสายตาไปยังหน้าอกอวบที่ซุกซ่อนสายตาด้วยเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ แต่เขารู้ดีว่ามันหนั่นแน่นเต็มมือแค่ไหน แค่คิดหัวใจก็ร้อนรุ่ม อยากให้เตียงนอนใหญ่ๆ ฟูกนุ่มๆ มาปรากฏตรงหน้า แล้วอย่างนี้หรือเขาจะทนแต่งงานกับเธอเพียงแค่ในนามได้

“ปล่อย” หญิงสาวผลักเขาให้พ้นจากการคุกคาม เสียงตะคอกของเจ้าสาวทำให้เจ้าของร้านที่เอาชุดมาให้ลองสะดุ้ง

 เจ้าบ่าวเจ้าสาวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกัน

“เอาชุดมาให้เปลี่ยนค่ะ ตัวเมื่อครู่รู้สึกจะหลวมไปสักหน่อย แต่ตัวนี้พอดีตัว คุณสหรัฐเห็นว่าไงคะ” เจ้าของร้านถามความเห็น

ชายหนุ่มมองชุดแต่งงานแบบหวานเรียบร้อยอย่างที่เจ้าสาวต้องการแล้วนึกอยากแกล้งจึงชี้มือไปยังชุดแต่งงานแบบราตรีสั้นด้านหน้าแต่ด้านหลังเป็นชีฟองยาวกรุยกราย ส่วนบนเป็นเกาะอก จับจีบจากช่วงอกลงมาหาเอวเน้นรูปร่างของผู้สวมใส่

เป็นชุดแต่งงานที่สวยสง่าและแฝงไปด้วยความเซ็กซี่อย่างที่เขาคิดว่าน้ำลินไม่กล้าสวมใส่

“ผมชอบชุดนั้น คุณเอาชุดนั้นมาให้เจ้าสาวผมลองด้วย”

เจ้าของร้านเลิกคิ้ว หันมามองน้ำลินเป็นเชิงถามความเห็นเพราะเท่าที่เห็นหญิงสาวเลือกแบบมาลองสองสามชุดล้วนเป็นแบบเรียบร้อย มิดชิด

“เอามาเถอะค่ะพี่ต้อง ลินจะใส่ชุดนั้น” หญิงสาวสบตากับเขาอย่างท้าทาย อะไรที่สหรัฐไม่ชอบ อะไรที่ทำให้เขาโกรธ เธอจะทำ

“ค่ะ อย่างนั้นลองดูนะคะว่าพอดีไหม” ต้องรักโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องยืนตรงกลางระหว่างคนสองคนที่ความชอบไม่ตรงกัน

“ไม่ต้องค่ะ ลินชอบ พอดีหรือไม่พอดีก็จะใส่” หญิงสาวตอบแล้วเดินเชิดหน้าผ่านเขาออกไป สหรัฐอยากกระชากริมฝีปากช่างประชดนั้นมาจูบแรงๆ ให้สะใจเล่น

มันน่า

ชายหนุ่มมันเขี้ยว เดินตามน้ำลินออกมาจากหน้าร้านเวดดิ้ง มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งแล่นมาด้วยความเร็วก่อนชะลอเมื่อใกล้ถึงตัวน้ำลิน ในมือของคนซ้อนท้ายถือขวดแก้วบรรจุน้ำสีขาวมีฟองฟูฟ่อง

“น้ำลินระวัง!” สหรัฐกระโจนเข้าหาแล้วผลักเธอจนกระเด็นล้มไปไกลพร้อมๆ กับที่น้ำสีขาวขุ่นกระเซ็นมาโดนไหล่ของชายหนุ่ม เป้าหมายผิดพลาดเพราะเขายื่นมือเข้าไปช่วยทัน

“ไปเร็ว”

 คนสาดเร่งเร้า มอเตอร์ไซค์คันดังกล่าวจึงถูกเร่งเครื่องซอกแซกหนีไปอย่างรวดเร็ว

“อ๊าเจ็บ” ชายหนุ่มร้องคราง มือกำไหล่ที่ถูกน้ำกรดกระเซ็นมาโดนแน่น เสื้อเนื้อดีที่สวมอยู่ขาดเป็นรู ผิวหนังพุพอง

น้ำลินตกใจ คาดไม่ถึงแต่ก็มีสติพอจะร้องให้คนในร้านช่วย

“ขอน้ำหน่อยค่ะ คุณรัฐโดนน้ำกรด ขอน้ำแล้วเรียกรถพยาบาลให้ที”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

0 ความคิดเห็น