หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,858 Views

  • 74 Comments

  • 661 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    388

    Overall
    99,858

ตอนที่ 66 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    10 มี.ค. 61

“ถ้าแกไม่แต่งงานกับหนูลินไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่”

“แม่ให้เวลาผมหน่อยสิครับ คุณด้วยนะเมย์” ชายหนุ่มหันมามองหญิงคนรักอย่างเว้าวอนขอร้อง เมขลาไม่ได้ทำผิดอะไรเขาจะทอดทิ้งเธอได้อย่างไร อีกอย่างเขาก็รักเมขลาไม่ได้รักน้ำลิน

       สหรัฐบอกกับตัวเองในใจ แต่น่าแปลกที่ประโยคหลังดูลังเล ไม่มั่นใจ

“จำไว้นะสหรัฐ คุณเป็นของเมย์แล้วคุณก็สัญญากับเมย์ไว้แล้วเหมือนกัน” เมขลาเสียงดัง

 สโรชาเห็นว่าสถานการณ์ตึงเครียดลงไปทุกทีๆ จึงค่อยๆ เลี่ยงออกมา แม่อารมณ์ไม่ค่อยดีประเดี๋ยวจะพาลหาเรื่องมาถึงเธอ ผลการเรียนเพิ่งออกเมื่อวานเสียด้วย

“ฉันไม่มีเวลาให้แกมากนักหรอกนะตารัฐ เพราะเย็นนี้แม่จะเชิญคุณนครินทร์กับจินดามาที่นี่ และคำตอบก็มีทางเดียวคือแกต้องแต่งงานกับน้ำลิน”

“แต่เมย์ไม่ยอม” เมขลาตวัดสายตามาหาสหรัฐ

“แม่ครับ” ชายหนุ่มทำหน้าอ่อนใจ หยาดน้ำตาของเมขลาพรั่งพรูพร้อมสาธยายถึงความรักที่ผ่านมาระหว่างเขากับเธอ

“เรารักกันมานานแล้วนะคะรัฐ รักกันก่อนที่เราจะไปเมืองนอกด้วยกัน คุณสัญญากับเมย์ว่าเราจะแต่งงานกัน คุณลืมไปแล้วหรือคะ” หญิงสาวตอกย้ำ เปลี่ยนท่าทีกราดเกรี้ยวเป็นชวนน่าสงสารแทน

“แม่ครับ ผมแต่งงานกับน้ำลินไม่ได้” นั่นคือคำตอบที่ออกมาจากปากของสหรัฐ นฤเบศบดินทร์ ประโยคที่ทำให้มณีจันทร์อ้าปากค้าง ผุดลุกขึ้นชี้หน้า

“สหรัฐ” เพียงแค่เรียกชื่อลูกชายออกมาจบประโยคมณีจันทร์ก็คอพับคออ่อนร่วงลง ชายหนุ่มถลาเข้าไปรับร่างนั้นไว้ได้ทัน

 

สหรัฐรวมทั้งทุกคนในตระกูลนฤเบศบดินทร์หน้าเครียดกับผลการตรวจร่างกายของมณีจันทร์ที่แพทย์ระบุว่าเธอเป็นโรคหัวใจ ห้ามให้มีเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจซ้ำอีกเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นหัวใจจะทำงานหนักและอาจจะหยุดเต้นได้ในที่สุด

“เมย์” ชายหนุ่มเอ่ยเรียกหลังจากนั่งทำใจอยู่พักใหญ่ สายตาของเขาทำให้หญิงสาวใจหายวาบปฏิเสธเสียงสั่นพลางส่ายหน้า

“ไม่นะคะรัฐ เมย์จะอยู่ได้ยังไงถ้าไม่มีคุณ”

“แต่แม่ผมเป็นโรคหัวใจนะเมย์ ถ้าผมขัดใจ ท่านจะจากไปได้ทุกเมื่อ” สหรัฐถอนหายใจ แค่กลุ้มเรื่องที่แม่ป่วยเขาก็แทบคิดอะไรไม่ออกแล้ว

“แล้วเมย์ละคะ”

“น้ำลินเขาไม่ได้รักผม เราสองคนอยู่กันได้ไม่นานหรอกเมย์” สุ้มเสียงของสหรัฐยามเมื่อบอกว่าน้ำลินไม่ได้รักตัวเองดูสั่นพร่าเจือไปด้วยความเจ็บปวดแต่เมขลาไม่ทันสังเกต

“หมายความว่าไงคะ คุณจะหย่ากับน้ำลินเหรอ”

“ใช่ ผมจะหย่ากับเขา เพราะเขาเองก็คงอยากจะหย่ากับผมเหมือนกัน แต่ที่ต้องแต่งก็เพราะความต้องการของผู้ใหญ่ ผมขอโทษที่

“เรื่องนั้นเมย์ไม่โทษคุณ เพราะผู้หญิงคาวๆ อย่างน้ำลินคงจะยั่วยวนคุณจนทนไม่ไหว รัฐคะถ้ามันจำเป็นต้องแต่งเมย์ก็จะยอม แต่คุณห้ามมีอะไรกับน้ำลินอีกและเมย์ก็ให้เวลาคุณหนึ่งปี สัญญาไหมคะ” หญิงสาวยอมแต่คาดคั้นให้เขาทำตามข้อตกลง

สหรัฐเองก็ไม่มีทางเลือกอื่นใด เพราะดูทางนี้จะเหมาะสมที่สุด

แต่งงานกับน้ำลินแล้วก็หย่า

เธอเองก็คงต้องการอย่างนั้น

 

หมวดวริศเมาฟุบอยู่กับขวดเหล้า ในมือยังกำหนังสือที่ลงข่าวของน้ำลินเอาไว้แน่น หัวใจเจ็บปวดแทบด่าวดิ้นกับหญิงเดียวที่รักมานานปีแต่กลับตกเป็นของคนอื่นไปหน้าตาเฉย ไม่มีเวลาให้ทำใจเพราะมันรวดเร็วจนเกินกว่าจะตั้งรับได้ทัน

เขาอยากให้น้ำลินแก้ตัว แค่บอกเขาว่าข่าวที่ลงมันเป็นแค่ความเข้าใจผิดของนักข่าวเขาจะเชื่อ แต่คำตอบที่ออกจากปากเธอกลับทำร้ายหัวใจเขาราวกับใครเอามีดมากรีดแล้วสับจนเละละเอียด

“ลินจะแต่งงานค่ะ”

นั่นคือคำตอบของน้ำลิน ไม่แก้ตัว ไม่ปฏิเสธแถมยังตอกย้ำซ้ำเข้าไปอีกทำให้เขาซวนเซ สมองตื้อตึงจนคิดอะไรไม่ออก

“อะไรกันลิน นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมลินไม่เคยบอกพี่ว่ารักคุณสหรัฐ” ชายหนุ่มย้อนถามเสียงพร่า เจ็บปวด รู้สึกเหมือนน้ำลินถือขวานเอาไว้ในมือแล้วจามลงมาบนหัวเขาฉาดเดียวขาดกระเด็น

“เราไม่ได้รักกันหรอกค่ะ”

“ลินช่วยอธิบายให้พี่เข้าใจทีได้ไหม”

“อย่ารู้เลยนะคะพี่วริศ ลินไม่ได้มีค่าอะไรสำหรับพี่วริศหรือผู้ชายคนไหนอีกแล้ว ปล่อยลินไปเถอะค่ะ ในโลกนี้ยังมีผู้หญิงอีกมากที่เหมาะและดีกว่าลิน” หญิงสาวแตะปลายนิ้วเรียวไปบนหลังมือเขาแผ่วเบา ร่องรอยเห็นใจปรากฏขึ้นครู่หนึ่งแล้วจึงเบือนหน้าหนี ไม่มีประโยชน์ที่ต้องคร่ำครวญหวนไห้กับเรื่องใดๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

0 ความคิดเห็น