หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,268 Views

  • 74 Comments

  • 663 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    457

    Overall
    99,268

ตอนที่ 6 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4059
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    20 พ.ย. 60

หลังกลับประเทศไทยด้วยกันเขาจะแต่งงานกับเธอ

“เมย์รักคุณนะคะรัฐ” หญิงสาวพึมพำบอกแล้วระดมจูบไปทั่วแผ่นอกกว้าง

“ผมก็รักคุณ แต่หยุดปากของคุณไว้ก่อนนะเมย์ถ้าไม่อยากเหนื่อยอีกรอบ” เขาขู่ขึ้น แต่แทนที่คนถูกขู่จะกลัว นัยน์ตากลับพราวระยับ มือที่ตกอยู่ข้างตัวเพราะหมดแรงเมื่อครู่เลื่อนลงต่ำจนถึงกึ่งกลางร่างกายของเขาทำให้พญามังกรที่นอนแน่นิ่งเป็นผักเหี่ยวเมื่อครู่ตื่นขึ้นมาอีก

“ไม่กลัวหรอกค่ะ”

“เมย์ผมไม่ขู่นะ” เขาบอกด้วยเสียงผะแผ่ว เพราะเหนื่อยจนหายใจหายคอไม่อิ่มแล้ว แต่เพราะศักดิ์ศรีลูกผู้ชายมันค้ำคออยู่จะให้ยอมแพ้ได้อย่างไร

แทนคำตอบเมขลารัวนิ้วมือลูบบีบเคล้นคลึงแก่นกายแข็งแกร่งหนักมือขึ้นแล้วยิ้มใส่ตาเขา เธอรู้เหมือนที่เขารู้ว่าชอบให้สัมผัสแบบไหน

“เดี๋ยวเมย์บริการคุณเองค่ะ”

หญิงสาวบอกแล้วมุดลงไปในผ้าห่มนวม ปรนเปรอเขาด้วยลิ้นร้อนๆ เคลือบพิษเสน่หารัญจวนทำให้ชายหนุ่มปล่อยเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เปลือกตาหนาหลับแน่นสลับกับก้มลงมองร่างเปลือยเปล่าที่ยังสาละวนอยู่กับส่วนนั้นของตัวเองอยู่

นี่แหละเมขลาจะไม่ให้เขาหลงเธอได้ยังไง!

 

น้ำลินตื่นแต่เช้าตรู่แล้วลงมาช่วยงานในครัวแม้ว่าป้านวลจะจะห้ามปรามอย่างไรก็ไม่เป็นผล แถมยังให้เหตุผลซะจนเถียงไม่ขึ้น

“อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดายค่ะ”

“โธ่พูดอะไรอย่างนั้นละคะ ทำเป็นคนอื่นคนไกล เดี๋ยวคุณมณีจันทร์มาได้ยินเข้าก็น้อยใจแย่หรอกค่ะ” ป้านวลค้อนให้แล้วชะโงกหน้ามองในหม้อ กลิ่นหอมจรุงจมูกชวนน้ำลายสอ

“ข้าวต้มทรงเครื่องสูตรชาววังนะคะ” หญิงสาวยิ้มอวด สูตรนี้คุณยายทวดเป็นคนถ่ายทอดมาให้ลูกหลาน ท่านคิดค้นรสชาติเพิ่มเติมไปด้วยจึงรับรองได้ว่าข้าวต้มทรงเครื่องหม้อนี้ไม่เหมือนใคร หอมด้วยหอมแดงซอยเจียวและเห็ดหอม สีสันน่าทาน

“แบบนี้สินะคะที่เขาว่าพวกชาววังทำอาหาร อร่อยลิ้นยังไม่พอ ตามองก็สวยงาม” ป้านวลชื่นชมเมื่อหญิงสาวตักแบ่งข้าวต้มใส่ชามเคลือบสีขาววาดลวดลายสีน้ำเงิน เสิร์ฟพร้อมน้ำส้มคั้นเย็นๆ ที่คั้นแช่ไว้ตั้งแต่เช้า  เสร็จแล้วจึงไปล้างมือก่อนเอ่ยขอตัว

“ลินไปอาบน้ำนะคะ ต้องไปโรงพยาบาลแล้ว”

“แล้วคุณลินไม่รับอาหารเช้าหรือคะ”

“ไม่ละค่ะ ลินไม่หิวเท่าไหร่ ตะกี้นี้ก็ดื่มนมไปแก้วหนึ่งแล้ว” หญิงสาววางผ้าเช็ดมือไว้ใกล้กับอ่างล้างมือแล้วจึงเดินออกไปจากครัว เดินผ่านห้องโถงที่ภาพของสหรัฐ นฤเบศบดินทร์ยังดึงดูดให้เธอเดินเข้าไปหาอยู่เช่นเดิม ดวงตาสีนิลของเขาช่างมีเสน่ห์ชวนให้หลงใหล

อึดใจต่อมาหญิงสาวจึงปัดความฟุ้งซ่านให้ออกไปแล้วหัวเราะขบขัน เธอทำเหมือนจรกาหลงรูปนางบุษบาไปได้ ว่าแล้วจึงกลับขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดเครื่องแบบพยาบาลพอดีตัว สวมทับด้วยเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อนเพราะอากาศวันนี้ค่อนข้างเย็น ผมยาวสลวยเหยียดตรงมัดรวบเกล้าเป็นมวยปักด้วยเน็ตคลุมผมเรียบร้อยวางหมวกให้พอดีแล้วติดกิ๊บดำ ใบหน้าสวยหวานสดใส แต่งอ่อนจนแทบไม่รู้สึกทว่ายังดูน่ามอง

หญิงสาวออกมาจากห้องแต่งตัวแล้วเลิกคิ้วเมื่อแม่รออยู่ด้านล่างพร้อมกับมณีจันทร์ แต่งตัวเสร็จเตรียมพร้อมจะออกไปข้างนอกกับเธอ

“แม่จะไปกับลินหรือคะ”

“ใช่สิจ๊ะ แม่เป็นห่วง”

“เธอละก็ทำอย่างกับหนูลินเป็นเด็กเล็กๆ ไปได้ คนขับรถก็มีให้เขาไปส่งแล้วรอรับกลับเลยก็ได้นี่นา ฉันว่าจะชวนเธอไปดูเพชรด้วยกัน”

“แต่ว่า” จินดาลังเล เพราะไม่เคยห่างกับลูก

ตอนเรียนน้ำลินก็ไปเช้าเย็นไปรับกลับจึงออกจะห่วงอยู่มาก ตอนที่ลูกบอกว่าอยากมาทำงานที่กรุงเทพฯ เธอถึงกับนอนไม่หลับ เฝ้าอ้อนวอนลูกอยู่นาน แต่น้ำลินก็ให้เหตุผลจนเถียงไม่ออก

ใครๆ ก็บอกว่าลินไม่รู้จักโต ให้โอกาสลินได้พิสูจน์นะคะแม่ ว่าลินเอาตัวรอดได้

นั่นคือเหตุผลหลักๆ ของน้ำลิน ตั้งแต่เกิดจนโตมาป่านนี้เธออยู่ในอ้อมอกของแม่มาโดยตลอด บางครั้งก็อยากมีอิสระทำอะไรอย่างที่ตัวเองอยากทำ

“หนูไปได้แน่นะลูก”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #2 ทะเล (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 19:23
    เมื่อไหร่นางเอกกับพระเอกจะได้เจอกันคะ ในเมื่อพระเอกก็ติดยัยเมย์จนงอหัวไม่ขึ้นเล่นมุดผ้าห่มกันซะขนาดนั้น
    #2
    1