หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,932 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    462

    Overall
    99,932

ตอนที่ 52 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    12 ม.ค. 61

“เห็นบอกว่าชื่อหมวดวริศค่ะ” ฝ่ายนั้นตอบแล้วก็เดินเลี่ยงออกไป

 หญิงสาวแปลกใจอยู่บ้างที่หมวดวริศมาหาเธอถึงที่นี่แต่ก็เดาว่าแสงทองคงจะบอก

น้ำลินพลิกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา เห็นว่ายังไม่ถึงคิวตัวเองยังพอมีเวลาแต่งตัวจึงออกมาด้านหน้าห้องจัดแสดง กวาดสายตามองหาแต่ไม่พบ

“ใครมาล้อเล่นอะไร” หญิงสาวขมวดคิ้ว ส่ายหน้าจะหมุนตัวกลับแต่ถูกดึงเอาไว้แล้วฉุดเข้าไปหลังพุ่มดอกไม้ประดับที่เสียบในแจกันทรงสูงเกือบถึงเอว เมื่อเห็นว่าเจ้าของมือเป็นใครหญิงสาวก็แทบจะร้องกรี๊ดแต่ต้องกัดปากตัวเองเอาไว้เพราะไม่อยากให้ใครมาพบเห็นเขากับเธออยู่ด้วยกัน

“ปล่อย”

“ทำไม รังเกียจฉันมากนักเหรอน้ำลิน ทีเมื่อก่อน พี่รัฐอย่างนั้น พี่รัฐอย่างนี้” สหรัฐทำสุ้มเสียงประชด กระแสความน้อยใจวาบผ่านแค่เสี้ยววินาที เร็วจนหญิงสาวไม่ทันเห็น

“นั่นมันเมื่อก่อน ตอนนั้นฉันไม่คิดว่าคุณจะเป็นผู้ชายที่” รั้งเอาไว้แค่ปลายลิ้น

“ที่อะไร คนอย่างฉันมันเป็นผู้ชายแบบไหน ลีลาไม่เด็ดเท่าไอ้ผู้หมวดนั่นเหรอถึงไม่สนใจ พอบอกว่าเป็นมันละก็รีบออกมาเชียวนะ”

“ใช่ อย่างคุณ” หญิงสาวมองเขาด้วยสายตาดูแคลนที่ทำให้คนถูกมองร้อนวูบไปด้วยองศาเดือดๆ ที่พร้อมจะเผาผลาญร่างกายเธอให้มอดไหม้ ร่างบางจึงถูกกระชากเข้าหาตัว ริมฝีปากร้อนๆ เหมือนลาวาจากภูเขาไฟก็นาบลงมาหา เร่าร้อนจนร่างที่ดิ้นรนจนสุดแรงอ่อนระทวย เขาเสียดายอยู่ว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ลับตาคน ไม่อย่างนั้นผู้หญิงเจ้ามารยาอย่างน้ำลินไม่รอดแน่

แต่แม้จะเห็นว่าไม่ใช่ที่ลับตาคนแต่ริมฝีปากร้อนๆ ก็ยังตะโบมจูบไม่เลือกที่และจงใจกระแทกหนวดคมๆ ไปทั่วสองข้างแก้มก่อนขบเม้มไปบนซอกคอขาวทิ้งรอยแดงจางๆ เอาไว้ให้ดูต่างหน้า มือบีบกระชับสะโพกงอนให้เข้าหาตัว บางอย่างในร่างกายแข็งเกร็ง ร่างกายหอมกรุ่นด้วยแป้งเด็กแต่ยั่วยวนอารมณ์เขาอย่างเหลือร้ายเพราะมันบดเบียดเข้าหาตามแรงกดของน้ำหนักมือ

“ปล่อยนะ” หญิงสาวได้สติเมื่อเห็นว่าเขาชักจะมากเกินไปเสียแล้ว หากใครผ่านมาเห็นเข้าจะทำอย่างไรโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนรักของเขา “ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย”

“เอาสิถ้าเธอไม่อาย”

  ริมฝีปากร้อนๆ ยังคลอเคลียอยู่ตามซอกคอ ผลักร่างบางให้หลังชิดผนัง มือยังไม่หยุดการคุกคามเพราะมันชอนเข้ามาในสาบเสื้อเชิ้ต บีบหนักมือ ยิ่งดิ้นก็ยิ่งบีบแรงเป็นการลงโทษ อีกมือรั้งผมเธอลงไปเพื่อให้แหงนหน้าขึ้นมารับจุมพิตครั้งที่สองจากเขาแต่หญิงสาวดิ้นรนบ่ายหน้าหนี

“ฉันอายแน่แต่คุณจะอายยิ่งกว่าถ้าเกิดคุณเมย์มาเจอ”

ได้ผลเมื่อชื่อของเมขลาทำให้ชายหนุ่มชะงักงัน ทว่าเมื่อเห็นสายตาแสดงความเป็นต่อจากหญิงสาวรอยยิ้มเหี้ยมจึงปรากฏขึ้นแทนที่

“ไม่กลัว”

“คุณ!

หญิงสาวตาเบิกค้างเมื่อมือนั้นเล่นงานเธอหนักขึ้นแล้วจงใจกระแทกเข่าให้ขาเธออ้าออกแล้วกดสะโพกเข้าหาบดเบียดจนแทบจะหลอมละลายเป็นเนื้อเดียวกัน มือวางสะเปะสะปะไปทั่วแล้วเกี่ยวปลดตะขอชั้นในด้านหลังอย่างนึกแกล้งให้ผู้หญิงเจ้ามารยาอย่างเธอตกใจเล่น

น้ำลินดิ้นรนสุดกำลัง ลมหายใจหอบแรง ดวงตาที่เบิกค้างอยู่แล้วโตขึ้นไปอีก แต่ดิ้นอย่างไรเขาก็ไม่มีทีท่าจะหยุดการคุกคามตะกรุมตะกราม

พรึ่บ!

แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปของใครคนหนึ่งในมุมมืดทำให้ทั้งคู่ตกใจ ชายหนุ่มผละจากร่างน้ำลินวิ่งตามมันไปไม่ลดละ

“หยุดนะ” เขาตะโกนไปวิ่งไปจนแขกหลายคนหันมามอง วิ่งตามมันลงมาถึงบันไดชั้นล่างแต่นักข่าวคนนั้นอาศัยความเร็วกดลิฟต์ลงไปก่อน

“โธ่เว้ย” สหรัฐสบถอย่างหัวเสีย เตะประตูลิฟต์ไปหลายทีก่อนวิ่งกลับไปหาน้ำลินแต่ไม่พบเสียแล้ว เพราะเจ้าตัวกำลังยืนตัวสั่นอยู่ในห้องน้ำ มือติดกระดุมที่หลุดลุ่ย ผมเผ้ายุ่งเหยิงพร้อมหยาดน้ำตานองหน้า ไม่กล้าออกไป เพราะกลัวสหรัฐจะดักเล่นงานเอาอีก

ภาพวันนี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #17 PeeXayvang (@PeeXayvang) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 09:16
    กำลังฟีน
    #17
    0