หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,601 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    874

    Overall
    98,601

ตอนที่ 47 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3878
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    8 ม.ค. 61

“พูดถึงน้ำลินไม่ได้เจอหน้าตั้งหลายวัน ชักคิดถึง แม่ทำฝอยทองเอาไว้ ฝากรัฐเอาไปให้น้องหน่อยสิลูก” มณีจันทร์หันมาหาลูกชาย เพราะช่วงนี้ยุ่งๆ จึงไม่มีเวลาคิดเรื่องการจับคู่ลูกชายกับน้ำลิน ตอนนี้งานก็เบามือลงไปมากแต่คงต้องเริ่มต้นกันใหม่เพราะเมขลาเกาะติดสหรัฐเป็นตุ๊กแก

“ครับ” ชายหนุ่มรับคำอย่างเต็มอกเต็มใจ

“เมย์ไปด้วยนะคะ ไม่ได้เจอเธอนานก็ชักคิดถึงเหมือนกัน” เมขลาบอกคนรักเสียงหวานแต่ตามองว่าที่แม่สามี บอกให้รู้ว่าเธอรู้ทัน และเมื่อเห็นมณีจันทร์ทำท่าเคืองจึงเปรยขึ้น “อยากจะปรึกษาเธอด้วยค่ะ หมู่นี้รู้สึกวิงเวียนชอบกล หน้ามืดบ่อย ทานอะไรไม่ค่อยจะลง ได้กลิ่นอะไรก็เหม็นไปหมด”

อาการที่เมขลาเล่ามาทำให้มณีจันทร์ลมแทบจับ หันมามองหน้าสามีแล้วกลืนน้ำลายขมๆ ลงคอ เหมือนอาการตอนที่เธอท้องไม่มีผิด หากเมขลาท้องเธอก็ต้องรับผู้หญิงคนนี้มาเป็นสะใภ้ หัวนอนปลายเท้าจริงๆ อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ เห็นจะปล่อยไว้นานไม่ได้เธอจะต้องใช้แผนการขั้นเด็ดขาด

เด็ดขาด!

มณีจันทร์ผู้ไม่เคยยอมแพ้อะไรง่ายๆ ตั้งมั่น แต่ก่อนอื่นจะต้องมั่นใจเสียก่อนว่าเมขลาไม่ได้กำลังอุ้มท้องหลานของเธอ ดังนั้นเมื่อเมขลาขอตัวขึ้นไปอาบน้ำจึงลากลูกชายออกมาคุยเป็นการส่วนตัว

“แม่เมขลาท้องหรือเปล่า”

คำถามตรงๆ นั้นทำให้ชายหนุ่มสำลักน้ำลายตัวเองร้องเสียงหลง

“ท้อง! เป็นไปได้หรอกครับแม่ ผมกับเมย์ยังไม่ได้แต่งงานกัน ผมจะปล่อยให้เธอท้องได้ยังไง” สหรัฐเสียงสูง มั่นใจว่าอย่างไรเสียเมขลาก็ไม่มีทางท้อง เพราะทุกครั้งเขาป้องกันอย่างดี แม้ว่าพักหลังๆ หญิงสาวจะจงใจให้เขาละเลยการป้องกันก็ตาม

“อย่างงั้นก็โล่งอกไปที” มณีจันทร์ทำหน้าโล่งใจ ใบหน้ากังวลเมื่อครู่สว่างจ้า

“อย่าลืมเอาขนมไปให้น้องที่โรงพยาบาล ฝากบอกว่าแม่คิดถึง ถ้าไม่ยอมมาหาแม่ แม่จะไปหาเองจะได้คุยเรื่องงานการกุศล หนูลินใจบุญต้องยอมเดินแบบแน่” มณีจันทร์ชื่นชมทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจ ผู้หญิงคนนั้นวางหมากเอาไว้ดีเยี่ยม ขนาดคนฉลาดๆ อย่างแม่เขายังหลงคารม

“แม่ครับผู้หญิงอย่างน้ำลินมีอะไรดี”

“สวย น่ารัก นิสัยดีเหมาะที่จะเป็นเมียแก” นิ้วชี้จิ้มมาบนหน้าผากลูกชายที่ตัวสูงกว่าจนต้องเขย่งปลายเท้า ท่าทางหลงน้ำลินของแม่ทำให้เขาหนักใจ ทำอย่างไรจึงจะกระชากหน้ากากผู้หญิงคนนั้นได้

“แล้วถ้าเกิดเขาไม่ใช่อย่างที่แม่คิด?”

“แบบไหนที่ว่าไม่ใช่” มณีจันทร์ย้อนถาม

“ถ้าเขาไม่ใช่คนเรียบร้อย อ่อนหวานใจบุญอย่างที่แม่ว่า แต่ทุกอย่างเป็นแค่มารยาที่หลอกให้แม่หลงกล แต่ความจริงแล้วคือผู้หญิงใจแตกมั่วผู้ชาย แม่จะว่ายังไง”

“รัฐ!” มณีจันทร์เสียงแข็ง ตัวสั่นด้วยความโกรธ

“ผมพูดความจริงครับแม่ ผมได้ยินมากับหู ผู้ชายทั้งผับแทบว่าจะเคยขึ้นเตียงกับน้ำลินมาแล้วทั้งนั้น เพราะฉะนั้นแม่เลิกเอาเขามาใส่พานให้ผมได้แล้ว ผู้หญิงคนนั้นเทียบอะไรกับเมย์ไม่ได้เลยซักนิด แม่ควรจะล้มเลิกความคิดจับคู่ผมกับเขาได้แล้ว”

คำกล่าวหาของลูกชายทำให้มณีจันทร์ซวนเซ ปฏิเสธเสียงแข็ง

“ไม่จริง แกเอาอะไรมาพูด”

“แล้วผมจะพิสูจน์ให้แม่เห็นว่าคนที่เป็นพลอยหุงตัวจริงเป็นใคร ไม่สินั่นยังมีค่ามากเกินไป ผู้หญิงคนนั้นแค่เศษของก้อนกรวด แม่อย่าเสียเวลาเลยเพราะผมไม่มีทางเปลี่ยนใจ” สหรัฐยืนยันหนักแน่นแล้วลุกออกไปทิ้งให้มณีจันทร์หงุดหงิดใจสุดกำลัง เชื่อสายตาตัวเองมากกว่าคำพูดของลูกชาย

มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ จู่ๆ สหรัฐคงไม่กล่าวหาน้ำลินอย่างนี้  ต้องเป็นฝีมือการยุแหย่ของเมขลาที่ทำให้สหรัฐมองน้ำลินในแง่ร้ายอย่างนั้น



โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น