หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,734 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,007

    Overall
    98,734

ตอนที่ 46 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    7 ม.ค. 61

เป็นตามธรรมดาที่คุณหญิงคุณนายและพวกบรรดาไฮโซทั้งหลายมักหาเรื่องจัดงานกุศลเพื่อหาเรื่องพบปะและอวดเครื่องเพชรเครื่องพลอยกันอยู่เสมอ แถมยังได้หน้าหากใครบริจาคเงินมากกว่าคนอื่นๆ น้อยคนนักที่คิดอยากจะทำบุญจริงๆ เช่นคุณมณีจันทร์

งานการกุศลที่จะมีขึ้นในอาทิตย์หน้า จะมีการเดินแบบของห้องเสื้อยอดนิยมและเครื่องประดับจากร้านเพชรชื่อดัง รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายเข้าการกุศลทั้งหมด

มณีจันทร์เองก็ถูกขอความร่วมมือมาหลายเรื่องโดยเฉพาะเรื่องนางแบบที่จะขึ้นเดินโชว์ในครั้งนี้ เพราะจะใช้ลูกหลานคุณหญิงคุณนายทั้งหลายโดยไม่ใช้นางแบบจริง เธอมีลูกสาวถึงสองคน แต่สมิตานั้นก็คงมาไม่ได้เนื่องจากติดงาน ส่วนสโรชาก็เด็กเกินไป

 เมขลานั้นเสนอตัวเองทันทีที่ทราบเรื่อง เพราะเห็นเป็นโอกาสดีที่จะประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าเธอคือว่าที่ลูกสะใภ้ตระกูลนฤเบศบดินทร์

“เมย์เดินได้ค่ะ”

“ใช่คะคุณแม่ พี่เมย์ออกจะสวย สง่า รวมทั้งบัวด้วย บัวไม่ใช่เด็กแล้วนะคะแม่” สโรชาที่น้อยครั้งนักจะกระตือรือร้นกับงานการกุศลของแม่เสนอตัวเองพร้อมลุกขึ้นยืนหมุนตัวให้ดู

“โตอะไรยะ ตัวผอมยังกับไม้เสียบลูกชิ้น หน้าอกหน้าใจไม่ทันจะมี” ผู้เป็นแม่ประชดขึ้นทำให้สโรชาหน้าง้ำ เมขลารีบแย้งเอาใจ

“แต่เดี๋ยวนี้นางแบบเขาก็ต้องการคนตัวสูงๆ เพรียวๆ อย่างน้องบัวนะคะ หุ่นแบบนี้ใส่ชุดอะไรก็สวย ขึ้นกล้องด้วยค่ะ”

เท่านั้นคนถูกชมก็หน้าบาน ชอบว่าที่พี่สะใภ้ขึ้นมาทวีคูณ

“แม่ว่าจะให้น้ำลิน” มณีจันทร์แบ่งรับแบ่งสู้เมื่อเห็นร่องรอยน้อยอกน้อยใจของสโรชาที่หยุดโพสท่าแล้วกระแทกตัวลงนั่ง เมขลาจึงหันมาหาคนรักอย่างหาตัวช่วย

“รัฐคะ

“น้ำลินนะหรือครับแม่จะเดินแบบ ไปทำงานเขาล่มละไม่ว่า”

“แกละก็ชอบว่าน้อง น้ำลินเดินได้ เชื่อสายตาแม่”

“งั้นแม่ก็รับพี่ลินเป็นลูกสาวแทนบัวซะเลยสิคะ เอะอะอะไรก็น้ำลินๆ” สุ้มเสียงคนพูดออกอาการน้อยใจ น้ำตาแล่นมาคลอหน่วยจนเมขลาต้องบีบกระชับมือให้กำลังใจ

เธอเองก็เจ็บใจอยู่เหมือนกันที่ไม่มีใครเห็นหัวทั้งที่เธอเป็นคนรักของสหรัฐ

 ผู้หญิงจืดชืดอย่างน้ำลิน ขืนให้เดินบนเวทีก็อับอายขายหน้าเขาเปล่าๆ

“เอาล่ะๆ เดินมันทั้งหมดสามคนนี่แหละ” มณีจันทร์ตัดบทเพราะไม่อยากมีปัญหากับลูกสาว สโรชาสีหน้าดีขึ้นแต่ยังไม่วายออกความเห็นเพิ่มเติม

“แค่บัวกับพี่เมย์ก็พอแล้วค่ะ อย่างพี่น้ำลินเป็นคนดูล่างเวทีน่ะดีแล้ว”

“บัว!” มณีจันทร์เสียงเข้มทว่าลูกสาวไม่กลัวเกรง

“ก็มันจริงนี่คะ มันเวทีเดินแบบเสื้อผ้าเครื่องประดับนะคะ ไม่ใช่งานบวช จะได้เอาแม่ชีมาเดิน” สโรชาวิจารณ์ตรงๆ ทำให้เมขลาหลุดเสียงหัวเราะออกมา แต่เมื่อเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของชายคนรักจึงได้ปรายตามองพร้อมบอก

“อันที่จริงคุณลินเธอก็ไม่เหมือนแม่ชีหรอกนะคะ เพราะถ้าเป็นแม่ชีจริงละก็คงไม่” เมขลาตอกย้ำทั้งที่สหรัฐแกล้งทำเป็นลืม ลืมไปว่าแท้จริงแล้วน้ำลินไม่ใช่ผู้หญิงเรียบร้อย แสนซื่อ ทุกอย่างเป็นแค่ฉากหน้าที่แสดงให้เขากับแม่เห็นเท่านั้น

คงเห็นว่าตระกูลนฤเบศบดินทร์ร่ำรวย เขาเองก็เพิ่งทราบว่าพ่อของน้ำลินคิดจะลาออกจากราชการเพื่อลงเล่นการเมืองบางทีอาจจะอยากได้เงินหนุนหลังกระมัง

“พูดถึงน้ำลินไม่ได้เจอหน้าตั้งหลายวัน ชักคิดถึง แม่ทำฝอยทองเอาไว้ ฝากรัฐเอาไปให้น้องหน่อยสิลูก” มณีจันทร์หันมาหาลูกชาย เพราะช่วงนี้ยุ่งๆ จึงไม่มีเวลาคิดเรื่องการจับคู่ลูกชายกับน้ำลิน ตอนนี้งานก็เบามือลงไปมากแต่คงต้องเริ่มต้นกันใหม่เพราะเมขลาเกาะติดสหรัฐเป็นตุ๊กแก

“ครับ” ชายหนุ่มรับคำอย่างเต็มอกเต็มใจ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

0 ความคิดเห็น