หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,343 Views

  • 74 Comments

  • 666 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    532

    Overall
    99,343

ตอนที่ 44 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    5 ม.ค. 61

ซ่อนรูป

เขางึมงำกับซอกคอหอมกรุ่นทั้งที่ทำงานมาทั้งวันด้วยความพอใจ เห็นรูปร่างเล็กบอบบางอย่างนั้นแต่สัดส่วนของเธอเมื่อลองได้สัมผัสยวนตาเหลือเกิน รูปร่างสูง เอวเล็กคอดกิ่วรองรับด้วยสะโพกผายหนั่นแน่นไร้ไขมัน ทรวงอกอวบตึงได้รูปสะสวย

สหรัฐ นฤเบศบดินทร์นวดเฟ้นดอกบัวคู่งามเต็มมือด้วยอารมณ์กระเจิดกระเจิง ปลายลิ้นลากวนซอกคอแล้วเลื่อนเข้าสู่ทรวงอก คราวนี้หญิงสาวหลุดเสียงครางออกมาอย่างช่วยไม่ได้ มือขยุ้มเส้นผมนุ่มมือของชายผู้รุกราน ใจอยากกรีดร้องด่าทอแต่ร่างกายกลับทรยศหักหลังไม่เชื่อฟัง ริมฝีปากเขายังวนเวียนอยู่กับเม็ดทับทิมหวานหอมยวนตายวนใจ ยิ่งมีไฟสลัวๆ ยิ่งทำให้ความเย้ายวนนั้นเพิ่มขึ้น

หญิงสาวหน้าแดงก่ำในความมืดเมื่อชุดฟอร์มของเธอยับย่น กระโปรงเลื่อนขึ้นไปเกือบถึงเอว ในขณะที่สาบกระดุมถูกปลดออกไปหลายเม็ด มือหนาเองก็ยังคลุกเคล้าเคล้นคลึงไม่ยอมปล่อย เมื่อเธอขยับปากจะห้ามปรามเขาก็เลื่อนมาปิดปากเธอเอาไว้ หน้าอกอวบกระเพื่อมตามแรงหอบหายใจ มือจิกเบาะหนังของรถยนต์คันงามจนแทบจะขาดหลุดติดมือมา

“ฉันจะทำให้เธอคลั่งน้ำลิน” เขากระซิบข้างหูแล้วจับเรียวขาเพรียวแยกออกแล้วทิ้งน้ำหนักตัวลงมา กระโปรงที่ร่นขึ้นสูงเผยให้เห็นกางเกงในลูกไม้พอเซ็กซี่ ร่างสวยอ่อนระทวยอย่างไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจหอบถี่ สติสัมปชัญญะและความสำนึกผิดชอบชั่วดีวิ่งเข้ามาเป็นระยะแต่ก็ถูกความช่ำชองของคนตัวโตตีมันจนกระเจิดกระเจิง นอนหายใจรวยรินราวกับเหยื่ออันโอชะที่กำลังจะถูกเสือตัวผู้ขย้ำ

“ปล่อยฉันไปเถอะ” หญิงสาวเปิดปากได้เป็นคำแรก ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะจากชายผู้รุกราน เขายันข้อศอกยกตัวขึ้นเล็กน้อยแล้วย้อนถาม แววตาเยาะหยัน

“แน่ใจหรือ”

“หมายความว่ายังไง”

“ตอนนี้อารมณ์ของเธอกระเจิดกระเจิงไปถึงไหนแล้วสาวน้อย คิดจะหยุดจริงๆ หรือ” เสียงหัวเราะนั้นเหมือนเสียงสัตว์ร้ายที่บาดลึกไปทุกอณูขุมขน ดังนั้นเมื่อเขาก้มหน้าลงมาหาหญิงสาวจึงดิ้นรนขัดขืน อารมณ์ร้อนๆ เมื่อครู่ถูกคลื่นความโกรธซัดสาด มือน้อยจึงจิกทึ้งพัลวัน

“ปล่อยฉัน” หญิงสาวรวบรวมพละกำลังทั้งหมดผลักร่างหนาจนหลุดจากการคุกคามนั้นมาได้

 ชายหนุ่มตวัดแขนจะดึงร่างเธอกลับมาแต่ถูกขัดด้วยเสียงโทรศัพท์ น้ำลินอาศัยจังหวะนั้นเปิดประตูแต่เขาก็โถมทับมาทั้งร่างพร้อมใช้มือที่ว่างปิดปากเธอเอาไว้กันส่งเสียงร้อง

“อยู่ไหนคะรัฐ เมย์รอทานข้าวอยู่นะคะ”

“ผมคุยธุระกับเพื่อน เดี๋ยวกลับ”

“อื๋อ” น้ำลินพยายามส่งเสียงให้ลอดออกมาจากฝ่ามือหนาอาศัยจังหวะที่สมาธิเขาอยู่กับโทรศัพท์กัดมือนั้นเต็มแรงจนรับรู้ได้ถึงรสฝาดเฝื่อนของเลือดในปาก

“อ๊าก

เขาร้องดังลั่น น้ำลินวิ่งลนลานหนีออกไปทั้งชุดหลุดลุ่ย จะตามก็ตามไม่ทัน เมขลาชักสงสัยว่าเขาคุยธุระกับเพื่อนอยู่จริงหรือ

“เสียงอะไรคะ”

“เปล่าจ้ะ มือผมฟาดไปโดนขอบเก้าอี้แรงไปหน่อย” ชายหนุ่มเอ่ยแก้ตัว มองตามหลังน้ำลินไปอย่างเจ็บใจที่วันนี้เหยื่อสาวเจ้ามารยาหนีรอดไปจนได้

 

น้ำลินปล่อยให้น้ำจากฝักบัวสาดซัดมาบนใบหน้าและเนื้อตัวหวังจะให้กระแสน้ำเย็นจัดขจัดร่องรอยความวาบหวามที่ผู้ชายคนนั้นจุดขึ้นในตัวเธอ หญิงสาวถูเนื้อตัวจนแดงเป็นปื้นด้วยความโกรธ โกรธตัวเองที่เผลอไผลตอบสนองทั้งที่รู้ว่าเขาดูถูก

“น้ำลิน เธอมันโง่” หญิงสาวด่าทอตัวเองแล้วทรุดกายคู้เข่าขึ้นมาก่อนวางใบหน้าแนบลงไป หยาดน้ำตาพรั่งพรูผสมปนเปกับน้ำประปาจนแยกไม่ออก ปล่อยตัวเองให้แช่อยู่อย่างนั้นเป็นชั่วโมงจนร่างกายหนาวสั่น ทนไม่ไหวจึงได้ออกมา

หญิงสาวเช็ดตัวในกระจก ร่องรอยแดงๆ ยังทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้า ไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไรและทำแบบนี้กับเธอทำไม ในเมื่อมณีจันทร์ก็ไม่ได้บีบบังคับให้เขาเลิกกับเมขลาเพื่อมาคบหากับเธอแล้ว


+++ โหลดที่นี่ค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #16 Dangk (@Dangk) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 14:43
    ความจริง ปรากฎ ก็คราวนี้แล่ะ 555
    #16
    0