หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,478 Views

  • 74 Comments

  • 657 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    751

    Overall
    98,478

ตอนที่ 41 : อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4544
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    29 ธ.ค. 60

“ผมวริศครับ มาเยี่ยมน้องลิน” เขาบอกแล้วยื่นมือออกไปให้แต่สหรัฐยืนเฉยผู้หมวดหนุ่มจึงเก้อไป

“ไม่ยักรู้ว่าน้ำลินป่วยหนักจนถึงขั้นต้องมีคนนั้นคนนี้มาเยี่ยมเยียน”

“ไม่ได้ป่วยหนักอะไรมากหรอกค่ะ แต่ก็ยังต้องการกำลังใจโดยเฉพาะจากคนพิเศษ” น้ำลินหันมาส่งยิ้มหวานจ๋อยให้หมวดวริศที่เกิดอาการใบ้กินอย่างนึกไม่ถึง หัวใจเต้นแรงด้วยความดีใจ เพราะจีบสาวเจ้ามานานปี เห็นจะมีคราวนี้ที่เริ่มมีหวัง

“งั้นอีกไม่นานก็คงเดินปร๋อสินะ เพราะได้กำลังใจดี” สหรัฐประชดขึ้น มณีจันทร์จึงตัดบท

“กินอะไรมาหรือยังรัฐ รับของว่างไหม แม่ให้เขาทำขนมจีบไว้ หรือจะรีบกลับไปบริษัท”

“กินอะไรก่อนก็ดีครับ เมื่อเช้ากินไปสองสามคำ” ชายหนุ่มหย่อนกายลงด้านตรงข้ามกับน้ำลิน มณีจันทร์จึงหันมาหาหมวดวริศ

“โทษทีเถอะจ้ะคุณผู้หมวด ขอรบกวนช่วยดูเอกสารของเด็กในมูลนิธิให้หน่อยเถอะ ว่าหลักฐานที่เราจะเอาผิดนายจ้างของเขามันพอไหม จะถือมาที่ศาลาก็เกะกะ”

“เอ่อ”  หมวดวริศอึกอักแต่เมื่อผู้มากวัยกว่าขอมาจะขัดได้อย่างไร เขาลุกเดินตามออกไปแต่ก็เหลียวกลับมามองน้ำลินซ้ำอีกครั้ง เห็นสายตาของสหรัฐแล้วบอกไม่ถูก

เหมือนหมาหวงก้าง

เขาอยากจะใช้คำนี้ แต่น้ำลินก็เพิ่งบอกว่าเป็นญาติกัน อีกอย่างสหรัฐ นฤเบศบดินทร์ก็มีคนรักอยู่แล้ว แถมยังพามาอยู่ที่นี่ด้วยกัน จึงปัดความสงสัยทั้งหมดทั้งมวลนี้ออกไป

“ห่างกันแค่นี้ทำท่าจะขาดใจตาย” สหรัฐค่อนแคะ แต่น้ำลินยังคงเฉยแล้วหยิบหนังสือออกมากางอ่าน ไม่สนใจว่าคนตรงหน้าจะพูดจาประชดประชันไปแค่ไหน

“ทำอย่างกับที่นี่เป็นโรงพยาบาล ใครอยากมาเยี่ยมเมื่อไหร่ก็ได้”

น้ำลินยังคงเฉย ชายหนุ่มจึงตวัดหนังสือในมือเธอมาถือแล้ววางไว้ห่างมือ หญิงสาวจึงขยับจะลุกหนี วันนี้เธอเดินได้โดยไม่ใช้ไม้ค้ำยัน คาดว่าไม่เกินสองวันก็คงกลับไปทำงานได้

“จะไปไหน เกลียดหน้าพี่มากหรือไงน้ำลิน” ชายหนุ่มกลับมาใช้สรรพนามเดิมที่เคยเรียกขานทว่าคนฟังเชิดหน้าตอบชัดถ้อยชัดคำ

“ใช่”

“เกลียดนักใช่ไหม ดูซิว่าถ้าโดนจูบอีกเหมือนวันนั้น จะยอมเผยธาตุแท้ออกมาไหม” ชายหนุ่มเสียงกร้าว ขยับมาแค่ก้าวเดียวก็ประชิดตัวคนร่างบางเอาไว้ได้ และไม่ทันที่หญิงสาวจะทักท้วงอะไร ริมฝีปากช่างประชดประชันก็บดขยี้ลงมาสุดแรง

 หญิงสาวดิ้นรนบ่ายหน้าหนีด้วยความเจ็บ เจ็บทั้งตัวและหัวใจ

“ไง ยังจะบอกว่าเกลียดอีกไหม” เขาถามย้ำ ดวงตาคมสะท้อนกับแสงแดดดูวาววามน่ากลัว

“ฉันเกลียดคุณ”

“หึยอมรับความจริงมาเถอะว่าเธอชอบฉัน กำลังประจบแม่ฉันเพื่อให้ได้เป็นสะใภ้นฤเบศบดินทร์ แล้วก็แกล้งพาผู้ชายมาเพื่อยั่วให้ฉันหึง” เขากล่าวหาทำให้น้ำลินกัดริมฝีปากตัวเองแน่น กันไม่ให้ตัวเองโต้ตอบอะไรออกไป แต่เขายังไม่ยอมหยุด “แผนการตื้นๆ คิดว่าไม่มีใครรู้หรือไง”

“ฉันจะทำแบบนั้นไปทำไม” หญิงสาวพยายามบังคับน้ำเสียงให้ดูราบเรียบมากที่สุด แต่เขากลับบีบไหล่เธอแน่นขึ้นอีกราวคีบเหล็กหนา

“เพราะเธอชอบฉัน รักฉันแล้วก็อยากได้ฉันจนตัวสั่นนะสิ” เขาบอกอย่างมั่นใจในตัวเองทำให้หญิงสาวแค่นยิ้ม ท้ายสุดก็เปลี่ยนเป็นหัวเราะหยัน

“คุณนี่เป็นผู้ชายที่หลงตัวเองอย่างร้ายกาจ จะให้บอกอีกซักกี่ครั้งว่าผู้ชายอย่างคุณต่อให้มีคนเดียวในโลกฉันก็ไม่เอา”

“งั้นเธอก็เลิกประจบคุณแม่สิ ท่านจะได้เลิกบังคับหรือคิดจับคู่ฉันกับเธอเสียที”

“ฉันไม่เคยประจบท่าน แล้วคุณก็ไม่ต้องห่วง พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปอยู่ที่หอพัก ไม่จำเป็นจะไม่มาให้เห็นหน้า” น้ำลินประสานสายตากลับ พอได้ยินว่าหญิงสาวจะไม่อยู่ที่นี่แล้วใจก็หายวาบ อยากจะรั้งเอาไว้แต่ปากหนักพูดไม่ออก ที่พูดออกไปก็ดันตรงข้ามกับที่ใจคิด

“ดี”

แววตาน้อยใจผ่านเข้ามาแค่เสี้ยววินาที ก่อนสะบัดหน้าเดินหนีเข้าบ้านไป เมื่อเขาไม่ได้ตามมาจึงปล่อยหยาดน้ำตาให้ไหลริน



โหลดที่นี่จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #11 PhichchaKorn (@PhichchaKorn) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 22:59
    ปากร้าย ไปอยู่กับนังเมย์ตัวร้ายโน่นไป
    #11
    0
  2. #10 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 13:44
    หึ เบื่อพี่คนซึน
    #10
    0