หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,577 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    850

    Overall
    98,577

ตอนที่ 35 : อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 ธ.ค. 60

“เออๆ ไม่ไปก็ได้วะ อย่าหายหน้าไปเลยก็แล้วกัน”

“ช่วงนี้ห้ามเลยนะแม่ ถ้าบังเอิญเจอกันละก็ไม่ต้องทัก ตอนนี้อีนังมณีจันทร์มันยิ่งตั้งแง่เอากับฉัน รู้ไหมมันหาผู้หญิงมาให้คุณรัฐ ถึงขนาดพาเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย แต่กับฉันมันพูดกรอกหูอยู่ทุกวันว่าไม่เหมาะไม่ควร มันว่าฉันหน้าไม่อายที่หอบผ้าผ่อนไปอยู่กับลูกชายมัน สายตาที่มองฉันทำอย่างกับเป็นอีตัว”

เมื่ออยู่กับครอบครัว พื้นเพดั้งเดิมของเมขลาที่เก็บกดมานานต่อหน้าชายคนรักก็ผุดออก แบบนี้ค่อยได้อรรถรสในการพูดคุย การจะนินทาใครแล้วไม่มีคำหยาบคายมันจะไปได้เรื่องอะไร

“แม่ผัวเอ็งนี่มันร้าย” มารศรีตบเข่าฉาด ถึงจะกร่นด่าลูกอย่างไรแต่ความรักลูกของมารศรีก็ไม่เป็นสองรองใคร ยังถือคติอยู่ว่าฆ่าได้หยามไม่ได้

“ใช่สิแม่ นังคนนั้นเป็นลูกเพื่อนมัน ฐานะร่ำรวยมันก็เลยอยากได้เป็นสะใภ้จนตัวสั่น เห็นติ๋มๆ หงิ๋มๆ ละก็มารยาทำเป็นตกบันไดเจ็บขาต้องเข้ามาพักในบ้านนฤเบศบดินทร์ คิดจะจับคุณรัฐ ฝันไปเถอะ”

“มันสวยไหมวะ”

“สวยกะผีอะไรละแม่ จืดชืด” หญิงสาวเบ้ปาก ริมฝีปากคลี่ยิ้มเหยียดเมื่อใบหน้าหวานใส ผมหน้าม้าเสมอคิ้วยาวเหยียดตรงกับดวงตาสีดำสนิทวาบผ่าน

“แล้วเอ็งจะกลัวอะไร” มารศรีถอนหายใจโล่งอกที่เห็นว่าคู่แข่งของลูกสาวดูท่าจะด้อยกว่า

“ไอ้เรื่องคุณรัฐจะตกหลุมเสน่ห์มันไม่กลัวหรอกแม่ แต่กลัวว่าอีนังมณีจันทร์จะบังคับให้ลูกชายเลิกกับฉันแล้วไปเอาอีนังน้ำลินแทน คุณรัฐเขารักแม่อย่างกับอะไร” คราวนี้เมขลาเกิดอาการทุกข์ร้อน หวั่นใจอยู่ลึกๆ ถึงอย่างไรน้ำลินก็เป็นของสดและใหม่ ไม่เหมือนเธอที่อยู่กับเขามาหลายปี

“ไม่ใช่ในละครนะโว้ย จะมาบังคับกันง่ายๆ”

“กันไว้ก่อนละแม่ ถ้าแม่ได้เห็นนังมณีจันทร์แม่จะรู้ว่ามันร้ายลึก หาทางกีดกันฉันทุกทาง เมื่อวานมันใช้ให้ฉันออกไปข้างนอกแต่มันกลับชวนนังน้ำลินมาบ้าน เล่นกันอีท่าไหนไม่รู้ขาแพลงเดินไม่ได้ต้องมานอนบ้านนฤเบศบดินทร์ มันต้องเป็นแผนของมันสองคนแน่ๆ”

“เฮ้ยอย่างนี้ไม่ได้นะโว้ยอีเมย์ มึงจะยอมง่ายๆ ไม่ได้เด็ดขาด”

“ก็ไม่ยอมนะสิแม่ ฉันก็กำลังหาทางจับคุณรัฐให้อยู่หมัดถึงต้องมาบอกว่าห้ามพ่อกับแม่ไปหาฉัน จะบ้านหรือบริษัทก็ไม่ได้ทั้งนั้นจนกว่าฉันจะได้เป็นสะใภ้บ้านนั้น เข้าใจไหม” หญิงสาวออกคำสั่ง ที่ดั้นด้นมานี่ก็เพราะรู้นิสัยของแม่ดี ถ้าเธอไม่มาแม่ก็ต้องบุกไป

“แกจะทำยังไง” มารศรีย้อนถาม นายบุญสุขตอนแรกก็กะจะนั่งฟังให้จบแต่ก็เปรี้ยวปากเกินทนจึงได้เดินกระย่องกระแย่งออกไปหน้าปากซอยที่มีร้านขายของชำเจ๊หงษ์อันเป็นร้านประจำที่ไปนั่งขลุกอยู่ได้เป็นวันๆ ขอแค่มีเครื่องดื่มดีกรีสูงก็พอ

“ท้อง ฉันจะต้องท้องแม่”

“ไม่เห็นจะยาก ข้ามันพันธุ์ดีอยู่แล้ว ไม่เห็นเหรอกระเตงออกมาตั้งสี่ตั้งห้า” มารศรีกางมือสี่นิ้วแล้วเพิ่มมาอีกหนึ่งนิ้วภายหลัง แต่เมขลายังทำหน้าหนักใจ

“ไอ้ตัวฉันมันไม่ยากหรอกแม่ แต่คุณรัฐน่ะสิเขาป้องกันตลอด รอบคอบจะตาย”

“อ้าว..แบบนี้มันชักจะยังไงๆ อยู่นา ถ้ารักเอ็งจริงทำไมต้องกลัวท้องด้วยวะ บอกไว้ก่อนนะโว้ย อย่าคิดมาเจาะไข่แดงลูกสาวอีมารศรีฟรีๆ เชียว” มารศรีเข่นเขี้ยว เกิดรักเกิดหวงลูกสาวขึ้นมาทันที แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าไข่แดงที่ว่ามันไม่เหลือให้สหรัฐเจาะแล้วก็ตาม

ค่าที่พัก ค่าหน่วยกิตรวมทั้งค่าใช้จ่ายต่างๆ ตอนสมัยเรียน เมขลาจะเอามาจากไหนถ้าไม่ยอมแบร่างให้พวกอาเสี่ยกลัดมันแลกกับเงิน

“ฉันกำลังหาทางอยู่แม่”

“แกก็ปรนเปรอเข้าไปให้มันเคลิ้มๆ ก็ลืมป้องกันเองแหละ ถ้าแกได้แต่งงานกับไอ้หนุ่มนั่น อย่าลืมแม่ก็แล้วกัน” มารศรีว่าขึ้น หยิบเงินออกมานับอย่างสบายใจ ในขณะที่เมขลามองนาฬิกาข้อมือแล้วลุกขึ้น

“ไปแล้วนะแม่ คุณรัฐเข้าบริษัท เกิดนังแม่คะยั้นคะยอให้เขากลับมาหานังน้ำลินละก็จะได้ไปกันท่ามันทัน รู้จักอีเมย์น้อยไปแล้ว”

“เออๆ แล้วอย่าหายหน้าไปนานนักนะ” มารศรีตะโกนตามหลังแผ่นหลังตรงสง่าของลูกสาวที่เดินลิ่วข้ามสะพานออกไปอย่างคุ้นชิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น