หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,712 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    985

    Overall
    98,712

ตอนที่ 33 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    19 ธ.ค. 60

“อ้อแกก็เลยจะไม่ยอมรับพ่อแม่” มารศรีเสียงเข้ม ดวงตาวาววับ

เมขลาถอนหายใจแล้วผินหน้ามาสบสายตาจริงจัง

“ฟังฉันนะแม่ ตอนนี้ฉันเป็นแค่แฟนเขา ยังไม่ได้เป็นสะใภ้นฤเบศบดินทร์ เอาไว้ให้ฉันได้เป็นก่อนสิ ตอนนี้เราจะต้องใจเย็นๆ ไว้ก่อน ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันไม่ใช่คนอกตัญญูอย่างที่แม่ว่า” หญิงสาวว่าแล้วเปิดกระเป๋าชาแนลราคาหลายหมื่นที่สหรัฐซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดเมื่อหลายเดือนก่อนหยิบธนบัตรสีเทาออกมาหลายใบมายื่นให้

นายบุญสุขขยับขาแต่ช้ากว่ามารศรีที่ตวัดมาไว้ในมือมานับ

“ห้าพัน! แค่นี้นะเหรอวะ”

“แค่นี้” เมขลาเสียงเข้ม และเมื่อยังเห็นแม่ทำสีหน้าไม่พอใจจึงได้ย้อนถาม”ถามจริงเถอะแม่ เงินทั้งบ้านเรามันมีถึงห้าพันไหม”

“ไม่ต้องมาประชด มีผัวรวยซะเปล่าให้พ่อแม่มายาไส้แค่ห้าพัน” ปากบ่นแต่มือพับเก็บเงินยัดไปในเสื้อชั้นใน นายบุญสุขได้แต่มองตาปริบๆ

“แบ่งข้าบ้างสิวะ”

“แบ่งเอ็งก็เอาไปลงขวดหมด” มารศรีตวาดนายบุญสุขจึงแค่นยิ้ม

“อยู่กับมึงก็เอาไปละลายในไพ่หมด” คนขี้เมาเถียงบ้าง เมขลาคร้านจะฟังจึงหยิบมาให้พ่ออีกพันหนึ่งแล้วบอกอย่างระอาใจ

“พอกันแหละทั้งพ่อทั้งแม่ ได้เงินไปแล้วก็อยู่เฉยๆ ซะด้วยนะ ไม่ต้องไปหาฉัน ฉันจะมาหาเองเข้าใจไหม” เมขลาออกคำสั่ง

 เธอต้องบอกสหรัฐว่ามาหาเพื่อนแล้วหลบมาที่นี่ เขาจะรู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าครอบครัวเธอเป็นอย่างไร ให้เขารู้ว่าบ้านเธอฐานะไม่ร่ำรวยเท่านั้นก็เพียงพอจะเรียกคะแนนสงสาร

“แล้วถ้าแกไม่มา”

“ฉันบอกว่าจะมาก็ต้องมา หรือแม่อยากให้แม่คุณรัฐเขารังเกียจฉันแล้วหาผู้หญิงใหม่มาให้ จะเอาหรือเปล่าลูกเขยเศรษฐี”

“เออๆ ไม่ไปก็ได้วะ อย่าหายหน้าไปเลยก็แล้วกัน”

“ช่วงนี้ห้ามเลยนะแม่ ถ้าบังเอิญเจอกันละก็ไม่ต้องทัก ตอนนี้อีนังมณีจันทร์มันยิ่งตั้งแง่เอากับฉัน รู้ไหมมันหาผู้หญิงมาให้คุณรัฐ ถึงขนาดพาเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย แต่กับฉันมันพูดกรอกหูอยู่ทุกวันว่าไม่เหมาะไม่ควร มันว่าฉันหน้าไม่อายที่หอบผ้าผ่อนไปอยู่กับลูกชายมัน สายตาที่มองฉันทำอย่างกับเป็นอีตัว”

เมื่ออยู่กับครอบครัว พื้นเพดั้งเดิมของเมขลาที่เก็บกดมานานต่อหน้าชายคนรักก็ผุดออก แบบนี้ค่อยได้อรรถรสในการพูดคุย การจะนินทาใครแล้วไม่มีคำหยาบคายมันจะไปได้เรื่องอะไร

“แม่ผัวเอ็งนี่มันร้าย” มารศรีตบเข่าฉาด ถึงจะกร่นด่าลูกอย่างไรแต่ความรักลูกของมารศรีก็ไม่เป็นสองรองใคร ยังถือคติอยู่ว่าฆ่าได้หยามไม่ได้

“ใช่สิแม่ นังคนนั้นเป็นลูกเพื่อนมัน ฐานะร่ำรวยมันก็เลยอยากได้เป็นสะใภ้จนตัวสั่น เห็นติ๋มๆ หงิ๋มๆ ละก็มารยาทำเป็นตกบันไดเจ็บขาต้องเข้ามาพักในบ้านนฤเบศบดินทร์ คิดจะจับคุณรัฐ ฝันไปเถอะ”

“มันสวยไหมวะ”

“สวยกะผีอะไรละแม่ จืดชืด” หญิงสาวเบ้ปาก ริมฝีปากคลี่ยิ้มเหยียดเมื่อใบหน้าหวานใส ผมหน้าม้าเสมอคิ้วยาวเหยียดตรงกับดวงตาสีดำสนิทวาบผ่าน

“แล้วเอ็งจะกลัวอะไร” มารศรีถอนหายใจโล่งอกที่เห็นว่าคู่แข่งของลูกสาวดูท่าจะด้อยกว่า

“ไอ้เรื่องคุณรัฐจะตกหลุมเสน่ห์มันไม่กลัวหรอกแม่ แต่กลัวว่าอีนังมณีจันทร์จะบังคับให้ลูกชายเลิกกับฉันแล้วไปเอาอีนังน้ำลินแทน คุณรัฐเขารักแม่อย่างกับอะไร” คราวนี้เมขลาเกิดอาการทุกข์ร้อน หวั่นใจอยู่ลึกๆ ถึงอย่างไรน้ำลินก็เป็นของสดและใหม่ ไม่เหมือนเธอที่อยู่กับเขามาหลายปี

“ไม่ใช่ในละครนะโว้ย จะมาบังคับกันง่ายๆ”

“กันไว้ก่อนละแม่ ถ้าแม่ได้เห็นนังมณีจันทร์แม่จะรู้ว่ามันร้ายลึก หาทางกีดกันฉันทุกทาง เมื่อวานมันใช้ให้ฉันออกไปข้างนอกแต่มันกลับชวนนังน้ำลินมาบ้าน เล่นกันอีท่าไหนไม่รู้ขาแพลงเดินไม่ได้ต้องมานอนบ้านนฤเบศบดินทร์ มันต้องเป็นแผนของมันสองคนแน่ๆ”

“เฮ้ยอย่างนี้ไม่ได้นะโว้ยอีเมย์ มึงจะยอมง่ายๆ ไม่ได้เด็ดขาด”


+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

0 ความคิดเห็น