หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 98,712 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    985

    Overall
    98,712

ตอนที่ 3 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5019
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    16 พ.ย. 60

“มณี” จินดาเห็นสีหน้าผู้เป็นเพื่อนจึงจับมือเอาไว้ ทอดเสียงอ่อน “ช่างเถอะน่า หนูบัวอาจจะไม่หิวจริงๆ ก็ได้ เด็กวัยรุ่นก็แบบนี้แหละ คงกลัวอ้วน”

มณีจันทร์ได้แต่ส่งยิ้มเจื่อนๆ มาให้เพื่อน ถอนหายใจแล้วตัดบท

“นั่นสินะ งั้นก็ลงมือกันเถอะจ้ะ” เจ้าของบ้านเชื้อเชิญ ทานอาหารไปพูดคุยถึงความหลังกันไป โดยเฉพาะเมื่อครั้งเรียนอยู่ที่ปีนัง

น้ำลินเองก็นั่งฟังเพลินพลอยเจริญอาหารไปด้วย

“ไปเรียนไกลก็คิดถึงบ้านนะเธอ เวลาพ่อแม่มาเยี่ยมทีโอ๊ยฉันดีใจจะตาย ได้ออกมาเที่ยวนอกโรงเรียน อย่างกับถูกจับขังโรงเรียนดัดสันดาน” มณีจันทร์หัวเราะขึ้น เมื่อนึกถึงสมัยยังสาวทีไรก็มีความสุข สองเพื่อนตาเป็นประกายยามเมื่อพูดถึงความหลัง

“อย่างเธอหรือมณีรอจนพ่อแม่มารับ ฉันเห็นเธอแอบปีนรั้วโรงเรียนหนีออกมาก่อนทุกที”

“ขนาดนั้นเลยหรือคะคุณแม่ ลินได้ยินว่าโรงเรียนประจำที่ปีนังเข้มงวดออก” น้ำลินเอ่ยแทรกขึ้นหลังเป็นแค่ผู้ร่วมฟังอยู่นาน

“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะที่ป้ามณีของลินทำไม่ได้”

“แหมเธอละก็พูดเกินไป”

“ไม่เกินไปละจ้ะ ระวังนะลูกไม้จะหล่นไม่ไกลต้น” จินดาแหย่เรียกเสียงหัวเราะของคนฟัง

“เห็นจะจริงละจ้ะ ยัยบัวหัวดื้อไม่เหมือนมิต แต่ที่ไม่เหมือนใครเลยก็คงจะตารัฐ รายนั้นบทจะดื้อก็ไม่ฟังใครเหมือนกัน”

       พอได้ยินชื่อสหรัฐ น้ำลินก็ชะงักมือที่กำลังหยิบส้อมส่งขนมเข้าปาก จู่ๆ หัวใจก็กระตุกเหมือนถูกไฟฟ้าแรงสูงช็อต จินดาสังเกตเห็นจึงเลิกคิ้ว

“เป็นอะไรลูก”

“เปล่าค่ะแม่ ลินตั้งใจฟังคุณป้าน่ะค่ะ” หญิงสาวเอ่ยแก้ตัวแล้วรีบส่งขนมเข้าปากเคี้ยวไป จินดาจึงละความสนใจเอาไว้แค่นั้น

“พูดถึงสหรัฐ ใกล้จะกลับมาแล้วสิ”

“เดือนหน้าจ้ะ ฉันขอภาวนานะว่าอย่าให้พ่อลูกชายฉันคว้าเอาผู้หญิงหัวทองมาเป็นสะใภ้ คู่ควงคู่นอนเล่นๆ ออกเดทคลายเงาไม่ว่าหรอกแต่อย่าขั้นเอามาเป็นสะใภ้แล้วกัน ถึงฉันจะหัวสมัยใหม่แต่ก็ไม่ใช่ทุกเรื่อง”

“น่าสงสารตารัฐ คงคิดหนักล่ะเพราะไม่รู้จะหาผู้หญิงที่ไหนมาให้ถึงจะถูกใจเธอ”

“ไม่เห็นจะหายากตรงไหน เพชรน้ำงามอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลนี่เอง” มณีจันทร์ผินหน้าไปทางที่น้ำลินนั่งอยู่ ส่งผลให้คนที่ตั้งใจฟังเรื่องของสหรัฐเพลินๆ สะดุ้ง ยิ้มเจื่อน

“เธอละก็ ลูกฉันอายม้วนไปแล้วเห็นไหม”

“ก็มันจริงนี่จ๊ะ ฉันมองไม่เห็นเลยว่าใครจะเหมาะสมที่จะเป็นสะใภ้นฤเบศบดินทร์ได้นอกจากหนูลิน สวย อ่อนหวานเรียบร้อย ถ้าหนูลินยังไม่มีใคร ป้าขอจองตัวไว้เลยนะ”

ตอนแรกมณีจันทร์ก็คิดจะพูดเล่น แต่ยิ่งมองก็ยิ่งอยากได้น้ำลินเป็นสะใภ้

“คุณป้า” น้ำลินมือไม้เกะกะ สองข้างแก้มเฉดสีเข้มขึ้นไปอีก “อย่าล้อลินเล่นเลยค่ะ ผู้หญิงจืดชืดอย่างลิน พี่รัฐไม่สนใจหรอกค่ะ”

“ใครว่าหนูลินจืดชืด” มณีจันทร์ถึงขั้นลุกออกจากเก้าอี้อ้อมมาหาแล้วเชยคางขึ้นมองอย่างพินิจ “สวยหวานอย่างกับเพชรเนื้อดี”

“ถ้าเธอไม่คิดแค่พูดเล่นๆ ละก็ ฉันก็จะยกให้จริงซะเดี๋ยวนี้ล่ะ ยิ่งอยากอุ้มหลานเต็มแก่” จินดาพลอยเป็นไปด้วยทำให้น้ำลินยิ่งอายม้วน เป็นไปได้อยากแทรกกายลงกับพื้นเบื้องล่างจะได้ไม่ต้องทนฟังสองเพื่อนซี้พูดจาหยอกเย้าเธอด้วยเรื่องแบบนี้อีก

สหรัฐ นฤเบศบดินทร์….เขาหรือจะชอบเธอ

เขาอายุมากกว่าเธอ 3 ปี ตอนที่ครอบครัวยังไม่ได้ย้ายไปภาคเหนือ เธอกับแม่ไปมาหาสู่คนบ้านนี้เดือนละหลายครั้งเพราะบ้านอยู่ไม่ไกลกัน เธอกับสมิตานิสัยใจคอคล้ายคลึงกันจึงเป็นเพื่อนเล่นพูดคุยถูกคอ ในตอนนั้นสโรชาเพิ่งจะอยู่ชั้นประถม สนใจอยู่กับการเล่นตุ๊กตาจึงแทบไม่ได้พูดคุยถามไถ่

เช่นเดียวกับเขาสหรัฐ นฤเบศบดินทร์ นักศึกษาชั้นปีสามมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังของกรุงเทพฯ หนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์ที่สาวๆ คลั่งไคล้ไปทั่วมหาวิทยาลัย ส่วนเธอนางสาวน้ำลิน รัตนเดชาชาญ เด็กสาววัยมัธยมปลายถักผมเปียทั้งสองข้าง ตัดผมหน้าม้าระดับคิ้ว ใบหน้าขาวใสไร้การแต่งแต้ม หลายคนมองว่าสวยใสสมวัย แต่เขาคงมองว่าจืดชืด เหมือนน้ำเปล่าที่ไม่มีอะไรดึงดูด

แต่ทำไม ทั้งตอนนั้นและเดี๋ยวนี้ ยามเมื่อใครเอ่ยถึงชื่อเขา แค่เพียงผ่านหู หัวใจของเธอถึงยังเต้นแรงเหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นเขย่าเล่น

เธอชอบเขา!

แน่ล่ะ น้ำลินลงความเห็นให้กับสาเหตุที่ทำให้หัวใจเต้นแรง แม้พยายามปัดความจริงข้อนี้ออกไปให้ไกลตัวมากที่สุดทว่าไม่ช้าไม่นานมันก็ย้อนกลับมาอีกจนได้

เธอชอบเขาชอบทั้งที่ดวงตาสีนิลของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อเหลือบแลเธอ

สาวน้อยวัยใส เด็กกะโปโลจืดชืดหาความเร้าใจไม่มีแต่ทว่าบังอาจแอบมีใจให้กับหนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์ มันก็แน่ล่ะที่จะต้องเจ็บช้ำเจ็บปวด เพราะได้แต่แอบมอง

น้ำลินหาโอกาสติดสอยห้อยตามผู้เป็นแม่มาที่คฤหาสน์นฤเบศบดินทร์ทุกครั้งที่มีโอกาส เผื่อว่าจะได้พบหน้า ชายเดียวที่มีอิทธิพลในหัวใจ ไม่ว่ายามหลับหรือตื่นใบหน้าหล่อลอยวน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

0 ความคิดเห็น