หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,882 Views

  • 74 Comments

  • 660 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    412

    Overall
    99,882

ตอนที่ 27 : อัพเพิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    12 ธ.ค. 60

และดูเหมือนว่าหลังจากได้ทำพันธะสัญญากับแม่ไว้แล้ว เขากับน้ำลินจะถูกเปิดโอกาสให้อยู่ด้วยกันสองต่อสองบ่อยขึ้น ตอนนี้เขากับเธอถูกทิ้งให้นั่งปั้นขนมด้วยกันภายในศาลาทรงแปดเหลี่ยมทาสีขาวทั้งหลัง แม้ศาลาหลังนี้จะไม่จัดว่าใหญ่มากแต่ราคาสูงถึงสามแสนบาท ด้านข้างตีเป็นไม้ระแนงทาสีฟ้าอมขาว ปล่อยให้ต้นกุหลาบเถาเลื้อยพันร่มรื่น กรุ่นกลิ่นหอมกำจาย

สหรัฐจับตามองมือเรียวขาวที่ปั้นขนมอย่างคล่องแคล่ว ดวงตาภายใต้แพขนตาหนาหลุบลงต่ำ ไม่สบตากับเขา นานหลายนาทีแล้วที่ไม่มีเสียงอื่นใดนอกจากเสียงลมหายใจของเขาและเธอ ความอึดอัดจนแทบหายใจหายคอไม่ออกครอบงำ แต่เมื่อตั้งใจมองเพียงไม่นานความอึดอัดนั้นก็คลี่คลาย จู่ๆ เขาก็รู้สึกเย็นใจเย็นกายเหมือนได้นั่งมองสายน้ำเย็นๆ ไหลเอื่อย แม้จะเชื่องช้าแต่ก็น่ามอง

บ้า

ชายหนุ่มสลัดความรู้สึกพวกนั้นทิ้งไปในทันที ไม่ปล่อยให้ความรู้สึกพวกนั้นมาทำให้จิตใจเขาไขว้เขว แม่ไม่มีทางชนะเขาหรอก โดยเฉพาะมีตัวล่ออย่างน้ำลิน

หญิงสาวเองก็อึดอัดอยู่ไม่น้อยกับสายตาที่สหรัฐทอดมองมา เป็นสายตาพินิจพิเคราะห์ดุจประเมินสินค้าก่อนควักกระเป๋าซื้อทำให้ใบหน้าเธอฉาดสีเข้ม ไม่แน่ใจว่าโกรธหรืออาย จนกระทั่งคำพูดหนึ่งดังขึ้น ประโยคที่ทำให้ริมฝีปากเธอเผยอค้างด้วยความคาดไม่ถึง

“ลินคิดยังไงกับพี่”

“คะ?”

“ชอบพี่หรือเปล่า” ไม่มีคำว่าอ้อมค้อมสำหรับคนอย่างสหรัฐ นฤเบศบดินทร์ ผู้ที่ความชอบรวมทั้งนิสัยใจคอแตกต่างจากน้ำลินโดยสิ้นเชิง

“พี่รัฐหมายความว่าไงคะ” น้ำลินชะงักมือที่กำลังปั้นขนมกับคำถามและสายตาเคลือบแคลงของเขาที่ยังทอดจับมายังวงหน้าเธออย่างต้องการเค้นเอาคำตอบ

“ก็ตามที่ถาม ไม่เห็นจะต้องให้แปล คิดอย่างไรก็ตอบอย่างนั้น ลินคิดยังไงกับพี่ ชอบหรือเปล่า ถ้าไม่ชอบก็ควรจะบอกแม่พี่ไปท่านจะได้เลิกคิดจับคู่พี่กับลิน แต่ถ้าชอบลินก็ควรจะรู้ว่าพี่มีแฟนแล้ว และคงไม่คิดจะเลิกกับเมขลามารักลิน พี่พูดตรงๆ แบบนี้พอจะเข้าใจหรือเปล่า”

ริมฝีปากบางเผยอขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แน่ใจแล้วว่าใบหน้าที่แดงซ่านเมื่อครู่มาจากความโกรธ

“พี่รัฐ” หญิงสาวเสียงเข้ม ไม่คิดว่าจะได้ยินถ้อยคำดูถูกแบบนี้จากปากเขา จากปากผู้ชายที่ตัวเองหลงรัก มือที่หยิบแป้งบีบแน่นจนเละ

“ขอโทษที่คำถามพี่มันตรงไปหน่อย พี่ก็แค่อยากรู้”

“ค่ะ อยากรู้ก็จะตอบ ลินไม่ได้ชอบพี่และไม่เคยคิดจะชอบ” หญิงสาวตอบแล้วผุดลุกขึ้น จู่ๆ หยาดน้ำใสเม็ดโตก็ทิ้งลงมาอาบสองข้างแก้ม ทั้งที่ปาดมันทิ้งแล้วก็ยิ่งไหลมามากขึ้นเรื่อยๆ จนชายหนุ่มตกใจ รู้สึกผิดที่ถามเธอไปแบบนั้น จึงขยับเข้าหา

“น้องลิน” สหรัฐตั้งใจประคองเมื่อหญิงสาวซวนเซทว่ามือเรียวปัดออกห่าง ยกสองมือขึ้นห้าม

“ลินไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวนะคะลินปวดหัว” น้ำลินหมุนตัวออกไป แต่อารามรีบร้อนทำให้เท้าข้างหนึ่งเกี่ยวกับขั้นบันไดของตัวศาลาจนลื่นตก ข้อเท้าแพลงจนลุกไม่ขึ้น

“เจ็บมากไหม ซุ่มซ่ามอีกแล้วนะ” เขาบอกเสียงขุ่นยิ่งทำให้สาวเจ้าไม่พอใจ สะบัดให้หลุดจากมือเขาอย่างอวดดี ทว่าต้องทรุดแหมะลงไปใหม่ เจ็บจนน้ำตาแทบร่วง ข้อเท้าเป็นรอยแดง

“ลินลุกเองได้”

“อย่าอวดเก่ง” สหรัฐมองดุ ข้อเท้าข้างซ้ายเริ่มเขียวช้ำ หญิงสาวเองก็ดื้อดึงไม่ออก เพราะเท้างัดกับขั้นบันได เอ็นแถวข้อเท้าคงฉีกไปมากพอดู เจ็บจนร้องครางจึงไม่ห้ามอีกเมื่อเขาช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้ม

แสงทองกับสมิตาที่ตั้งใจจะเดินมาสมทบยกมือขึ้นปิดปากแล้วแสงทองก็ดึงตัวให้หลบมาอีกด้าน

“ว้าว….ท่าจะได้ผล”

“ถึงขนาดอุ้มกันเลยเหรอแสง” สมิตาเองก็ตาโต ไม่คิดว่าจะจุดไฟติดกันง่ายขนาดนี้ สองสาวจึงแอบตามไปดูเงียบๆ เห็นเขาวางร่างน้ำลินลงบนโซฟา ละล้าละลังไม่รู้จะหายาอะไรมาให้ทาดี หญิงสาวจึงกัดฟันบอกขึ้น

“น้ำแข็งค่ะ ขอน้ำแข็งประคบ”

ตอนแรกสหรัฐคิดจะร้องเรียกคนใช้ให้จัดการแต่เมื่อคิดได้ว่าตัวเองเป็นสาเหตุให้เธอต้องเจ็บตัวครั้งนี้จึงเดินหายเข้าครัวไป ครู่หนึ่งก็ออกมาพร้อมน้ำแข็งกับผ้าขนหนู จัดการห่อน้ำแข็งแล้วคุกเข่าลงประคบให้

น้ำลินนั้นแม้จะโกรธแสนโกรธแต่พอเห็นเขาตั้งอกตั้งใจประคบข้อเท้าให้ หัวใจก็พลันอ่อนยวบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #7 แอน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 13:33
    อิอิอิ...เมื่อไหร่พี่รัฐจะกระโดดลงหลุมรักน้ำลินซักที
    #7
    0