หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,932 Views

  • 74 Comments

  • 659 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    462

    Overall
    99,932

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3642
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    10 ธ.ค. 60

แสงทองเอี้ยวตัวมองเพื่อนรักที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหาผนังห้อง ครู่เดียวก็พลิกมานอนหงายแล้วกลับตะแคงตามเดิม เป็นอย่างนี้อยู่หลายครั้ง แม้เตียงจะอยู่คนละด้านแต่ก็พลอยทำให้เธอนอนไม่หลับไปด้วยจึงผุดลุกขึ้นแล้วเดินมาชะโงกหน้าไปใกล้

“ลิน” แสงทองตกใจเมื่อเห็นว่าเพื่อนร้องไห้ ขยับไปนั่งข้างเตียงแล้วดึงตัวเพื่อนให้ลุกขึ้น “เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม บอกฉันมาซิ”

“เปล่า”

“เปล่าอะไรก็เห็นๆ อยู่”

“ไม่มีอะไรหรอกน่า” หญิงสาวปฏิเสธแล้วจะล้มตัวลงไปนอนใหม่แต่แสงทองไม่ยอมง่ายๆ

“เรื่องคุณรัฐละสิ จะมัวมานอนร้องไห้อยู่ทำไมเล่า อยากได้ก็ต้องแย่งมาหรือถ้าเป็นนางเอกไม่อยากแย่งก็มองคนใหม่ สวยๆ อย่างเธอจะไปกลัวอะไร พี่หมวดก็อยู่ทั้งคน ควงให้เขาเห็นสิว่าคนอย่างน้ำลินนะยะ จะมาดูถูกว่าไม่มีใครเอาไม่ได้”

นี่เป็นวิธีการปลอบใจของแสงทองที่มักไม่เหมือนใครแต่ก็ช่วยให้คนฟังรู้สึกดีเสมอ แม้น้ำตายังอาบแก้มแต่ริมฝีปากก็คลี่ยิ้ม

“ยิ้มได้แล้ว งั้นก็เล่ามา”

เมื่อสายตาคาดคั้นมองมา น้ำลินจึงเล่าถึงเหตุการณ์ตอนก่อนกลับบ้าน คำพูดแสนธรรมดาของสหรัฐแต่ทำให้เธอเจ็บจนแทบด่าวดิ้น คนฟังอย่างแสงทองหมั่นไส้

“เป็นไปไม่ได้ เช้อพ่อหล่อเลือกได้ ส้าธุขอให้เทพเจ้าซักองค์ดลใจให้นายสหรัฐอเมริกาคนนี้มาหลงรักเธอ ฉันจะยุให้เธอใจแข็งซะให้เข็ด” แสงทองกระเหี้ยนกระหือรือแต่น้ำลินส่ายหน้า

“น้ำคงท่วมหลังเป็ด คนอย่างพี่รัฐไม่มีวันชอบฉันหรอก”

“ของแบบนี้มันก็ไม่แน่ ทั้งฉัน คุณป้าไหนจะสมิตาเชียร์เธอกันทั้งนั้น” แสงทองยังไม่ยอมแพ้ หมั่นไส้เมขลา ถ้าน้ำลินแย่งสหรัฐมาได้เธอจะหัวเราะให้ฟันร่วง

 หน็อยทำดูถูกอาชีพพยาบาล ถึงเธอจะเรียนจบที่เมืองไทย ไม่ได้ไปร่ำเรียนไกลถึงเมืองนอกเมืองนาแต่ก็ไม่ร่านหอบข้าวของมานอนบ้านผู้ชายก็แล้วกัน

“หยุดพูดแบบนี้ได้แล้ว พี่รัฐเขามีแฟนแล้ว เขารักกันมากไม่เห็นหรือ” น้ำลินย้อน และต่อให้อยากแย่งน้ำหน้าอย่างเธอก็คงทำไม่สำเร็จ ก็เจ้าตัวเขาบอกเองว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ โดนเขาตอกหน้าหงายมาแบบนั้นเธอจะไปหวังอะไรได้นอกจากทำใจและตัดใจ

น้ำตาของวันนี้จะพยายามให้เป็นเม็ดสุดท้ายสำหรับเขา

หญิงสาวบอกตัวเองแม้รู้ดีว่ามันยากเต็มทน

“มันก็จริงนะ แม่นั่นเล่นเกาะคุณรัฐแจ คงแงะยากหน่อย” แสงทองถอนหายใจ รั้งตัวเพื่อนให้นอนลงแล้วจัดการห่มผ้าให้เสร็จสรรพ เพราะคุ้นชินกับการดูแลคนอื่น “นอนซะ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้เราต้องปวดหัวอีกมาก ผู้ชายดีๆ ยังมีอีกตั้งเยอะ อย่าไปสนใจเลย”

“ฮื่อจะไม่สนแล้วล่ะ” หญิงสาวรับปาก ตัวเองก็ตั้งใจจะทำอย่างนั้น ต่อไปเธอจะพยายามไม่พบสหรัฐอีก ไม่ได้พบไม่ได้เห็น เดี๋ยวก็ทำใจได้เอง

 

สหรัฐเองก็มีสภาพไม่แตกต่างจากน้ำลินเท่าใดนัก ชายหนุ่มนอนพลิกตัวไปมา ภาพดวงตาแสนเศร้าของน้ำลินยังตามมาหลอกหลอนพยายามปัดมันออกไปให้พ้นทางอยู่หลายรอบ ผลก็ยังเหมือนเดิม คิดไม่ตกว่าทำไมหญิงสาวจึงมองเขาด้วยสายตาแบบนั้น

รักหรือ

เป็นไปไม่ได้ ก็เขาเพิ่งเจอเธอก็เมื่อวานนี้เอง นอกจากตอนเด็กๆ แต่ก็นั่นแหละ เขาไม่ได้สนิทสนมเล่นหัวจนถึงขนาดจะทำให้น้ำลินเกิดความรู้สึกอย่างนั้นได้

“รัฐ นอนไม่หลับหรือคะ” ร่างเปลือยเปล่าของเมขลาตะแคงมาถาม เขาพลิกตัวไปมาจนเธอพลอยนอนไม่หลับไปด้วย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

0 ความคิดเห็น