หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,937 Views

  • 74 Comments

  • 658 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    467

    Overall
    99,937

ตอนที่ 23 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3449
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    7 ธ.ค. 60

“จริงเหรอจ๊ะหนูแสง งั้นป้าจะอิ่มข้าวจะได้รับผลไม้ได้เยอะๆ” มณีจันทร์พอใจ มองสบตากับแสงทองก็รู้แล้วว่ามีความประสงค์อย่างเดียวกัน

เมขลาพยายามสะกดอารมณ์เอาไว้อย่างที่สุดเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องปรี๊ดแตก พยายามท่องไว้ว่าอดทน อดทนและนับหนึ่งถึงสิบในใจ

หึคนอย่างเมขลาไม่ใช่คนโง่ มีหรือจะรู้ไม่เท่าทันว่านังพยาบาลหน้าวอกนี่มันต้องการอะไร คิดจะยั่วโมโหให้เธอหลุดมาด แต่เห็นจะไม่สำเร็จ เพราะเธอฝึกและฝนความเป็นผู้ดีเพื่อให้ทัดเทียมกับสหรัฐ ถึงเธอจะเกิดมาในที่ไม่ดี เลือกเกิดไม่ได้แต่เธอเลือกทางเดินด้วยตัวเองได้ และต้องเป็นทางที่สวยงามด้วย

สหรัฐพ่นลมหายใจออกมาหนักหน่วงเมื่อมื้ออาหารที่แสนอึดอัดผ่านพ้นไปได้เสียที แม้เมขลาจะไม่ซักถามแต่เขาย่อมรู้ดีว่าเธอต้องการให้เขาอธิบาย

ดังนั้นเมื่อแขกสาวสองคนแยกตัวออกไปช่วยสมิตาอบเค้กสูตรใหม่ เขาจึงรีบเดินตามเมขลาที่เดินสะบัดหน้าออกไปทางสวนหน้าบ้าน ไม่พูดไม่จา

“เมย์ โกรธผมเหรอ” ชายหนุ่มสวมกอดคนรักจากทางด้านหลังแล้วหอมแก้มไปฟอดใหญ่แต่สาวเจ้ายังบึ้งตึงเบี่ยงกายหลบ

“เปล่านี่คะ แล้วรัฐเดินตามออกมาทำไม ไม่ไปช่วยเขาอบขนมเหรอคะ เผื่อขนมมันจะหวานมากกว่าที่เป็นอยู่” ว่าจะไม่หลุดแต่ก็อดประชดไม่ได้

 สีหน้างอนๆ ของหญิงคนรักทำให้ชายหนุ่มอมยิ้ม

“ไม่เอาน่าอย่าหึงสิ ไม่มีอะไรหรอกผมก็แค่ช่วยเขาล้างผลไม้แล้วน้ำมันกระเด็นโดนหน้าไม่ได้สวีตหวานอะไรอย่างที่คุณแสงว่าหรอก เขาจงใจยั่วให้คุณหึง”

“จะไปรู้หรือคะ คนเชียร์ออกเต็มบ้าน แม่คุณอาจจะยุให้คุณเลิกกับเมย์แล้วไปแต่งงานกับคุณน้ำลินก็ได้ ท่าทางท่านจะชอบมากซะด้วย” เมขลาเสียงเครือ เติมความเศร้าสร้อยลงไปทั้งน้ำเสียงทั้งแววตา ชายหนุ่มจึงเชยคางให้มองสบตาแล้วจูบดูดดื่มแลกลิ้นหนักหน่วง เป็นนานกว่าที่จะยอมถอนริมฝีปากออก ตาพราวระยับ

“ไม่มีทาง คุณก็รู้นี่ว่าผมไม่ชอบผู้หญิงจืดชืด แต่มันต้องร้อนแรงแบบคุณ” ขณะที่พูดมือหนายุ่มย่ามไปทั่วตัวก่อให้เกิดกระแสร้อนๆ วิ่งไปตามเนื้อตัว

“อย่าเปลี่ยนใจไปชอบของจืดๆ ชืดๆ ขึ้นมาก็แล้วกัน เมย์เอาตายแน่” หญิงสาวบอกเสียงเข้ม เมื่อเขารับปากรับคำจึงลูบไล้มือเข้าหา เอื้อมหน้าไปจูบดูดดื่ม ล้วงควักเข้าไปในขอบกางเกงยีน บีบเคล้นส่วนสำคัญในร่างกายเขาที่มัดตัวและหัวใจเธอเอาไว้จนดิ้นไม่หลุดไปมา

“ว๊าย ตาเถร” มณีจันทร์ตบอกผางเบือนหน้าหนี สหรัฐจึงผลักร่างหญิงคนรักออกห่างแต่หญิงสาวลอบยิ้ม สะใจ ให้เห็นอย่างนี้บ้างก็ดีเหมือนกัน คิดอยากจะจับลูกชายคลุมถุงชนดีนัก

“มีอะไรหรือครับคุณแม่” ร่องรอยกระดากผ่านในหน้าชายหนุ่มชั่วเสี้ยววินาทีก่อนปรับให้เป็นปกติได้ในเวลาไม่นาน

“น้ำลินจะกลับแล้ว รัฐเดินไปส่งน้องที่รถสิลูก น้องเป็นแขกจะน่าเกลียด” มณีจันทร์เองก็พยายามปรับสีหน้าและน้ำเสียงไม่ให้ดูตกใจมากเกินควร

 ดูเอาเถอะ แม่คนนี้จะอายเธอซักนิดก็ไม่มี

“ครับ” สหรัฐผละออกไป เมขลาขยับจะตามแต่มณีจันทร์เดินเข้ามาขวาง

“ไม่ต้องตามไปหรอกจ้ะ ทางตรงนี้ค่อนข้างมืด ช่วยเดินไปเป็นเพื่อนฉันเข้าไปในบ้านหน่อย ไม่รู้จะมีงูเงี้ยวเขี้ยวขอบ้างหรือเปล่า” ไม่พูดเปล่าแต่มณีจันทร์คว้าข้อมือว่าที่สะใภ้ไว้มั่นแล้วจูงบังคับให้เดินไปอีกทาง เปิดโอกาสให้สหรัฐได้เดินไปส่งน้ำลินกับแสงทองที่รถ เมขลาได้แต่เจ็บใจ

“ขอบคุณมากนะคะพี่รัฐ” น้ำลินยกมือไหว้ลา ชายหนุ่มรับไหว้ ไม่พูดอะไรมากไปกว่าคำตอบรับสั้นๆ ทำให้หญิงสาวสะท้อนใจ

“ครับ”

แสงทองหน้านิ่ว ไม่ชอบใจในสถานการณ์ที่เป็นอยู่ งานนี้นอกจากจะเอาใจช่วยเพื่อนรักให้สมหวังแล้ว เธอก็ยังไม่ชอบเมขลาเป็นการส่วนตัว

พยาบาลสาวครุ่นคิด หาทางก่อนลดมือมากุมที่ท้อง

“อู้ยปวดท้อง ขอเข้าห้องน้ำเดี๋ยวนะคะ คุยกันไปก่อน”

“สแสง” หญิงสาวร้องเรียกแต่ไม่ทันเสียแล้วเมื่อแสงทองเดินแกมวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน หญิงสาวยิ้มเจื่อนๆ ในขณะที่สหรัฐยักไหล่ รู้ทัน

“เหมือนพวกเขาพยายามจะเปิดทางให้เรานะ” เขาพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกกระดากหรืออายอย่างไร




++++ โหลดทางนี้นะจ๊าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

0 ความคิดเห็น