หัวใจใบสั่ง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 99,411 Views

  • 74 Comments

  • 667 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    600

    Overall
    99,411

ตอนที่ 14 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    28 พ.ย. 60

“กลับมาซะทีนะคะ แม่จะได้เลิกบ่นเหงา”

“ผมกลับมาคราวนี้แม่ไม่เหงาหรอกครับ” ชายหนุ่มพูดเป็นนัย มณีจันทร์ทำหน้าสงสัยเขาจึงเบี่ยงตัวออกเผยให้เห็นสตรีสาวสวยแต่งกายประณีตทว่าโฉบเฉี่ยวนำสมัยกำลังยืนส่งยิ้มมาให้ ยังไม่คลายความสงสัยชายหนุ่มก็เดินไปขนาบข้างแล้วโอบไหล่เอาไว้ก่อนบอก

“เมขลา คนรักของผมเองครับ”

“คนรัก!

ทุกคนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน เพราะไม่เคยรู้ระแคะระคายมาก่อนว่าสหรัฐคบหาใครจริงจังถึงขั้นเรียกเต็มปากว่าคนรัก เพราะที่ผ่านมาเขาเคยพาผู้หญิงเข้าบ้านก็จริงแต่ไม่มีใครที่สหรัฐดูจริงจังมากเหมือนรายนี้ มณีจันทร์จึงจับตามองเมขลามากเป็นพิเศษ

“สวัสดีค่ะ” เมขลายกมือไหว้ผู้สูงวัยกว่าแล้วยิ้มให้น้องสาวทั้งสองของสหรัฐ สมิตานั้นเพียงแต่ยิ้มให้แต่สโรชาตาโต เข้ามายืนใกล้ราวกับสนิทสนมกันมานาน

“พี่เมขลาสวยจังเลยนะคะ ถึงว่าสิพี่รัฐถึงได้” เด็กสาวยิ้มให้พี่ชายแบบมีเลศนัย เมขลาพลอยใจชื้นที่อย่างน้อยสโรชาก็ดูจะไม่ตั้งแง่รังเกียจเธอ

“เรียกว่าพี่เมย์ก็ได้ค่ะ”

“แม่ว่าเราอย่าคุยกันอยู่ตรงนี้เลย คนออกเยอะ ไปคุยกันที่บ้านดีกว่าจ้ะ” มณีจันทร์ตัดบท ออกจะผิดหวังอยู่ไม่น้อยที่ลูกชายควงผู้หญิงมาให้เห็นแถมยังเรียกว่าคนรักเต็มปากเต็มคำ สายตาที่มองกันหรือก็หวานเชื่อมจนมดแทบไต่ ทั้งที่เธออุตส่าห์มองหาผู้หญิงดีๆ เอาไว้ให้แล้ว

“ดีเหมือนกันครับแม่ ไปเถอะครับเมย์” สหรัฐแตะแขนเมขลาให้ออกเดิน มณีจันทร์ทำหน้านิ่ว มอง อึดใจหนึ่งจึงถามขึ้น

“แล้วบ้านหนูเมขลาอยู่ที่ไหนละจ๊ะ มีใครมารับไหม”

“เอ่อ” คนถูกถามอึกอัก หันมาสบตากับสหรัฐ เขาจึงตอบแทนเสียเอง

“เมย์เขาจะขอพักที่บ้านเราครับ”

ทุกคนในบ้านนฤเบศบดินทร์อึ้งเป็นคำรบสอง มณีจันทร์ตาโต

“อะไรกัน จะบ้าหรือไงตารัฐ พ่อแม่หนูเมย์เขาจะว่ายังไง บ้านช่องเขาก็มี ไอ้จะรักใคร่ชอบพอกันแม่ไม่ว่าหรอกนะแต่ก็ต้องทำกันให้ถูกต้อง” มณีจันทร์มองมาทางเมขลา แม้ไม่พูดแต่หญิงสาวก็ร้อนไปทั้งหน้า ถูกตำหนิด้วยสายตามันยิ่งกว่าถูกด่าซึ่งหน้าเสียอีก

“คือว่า

“แล้วหนูเองก็เถอะจ้ะเมขลา พ่อแม่ไม่ว่าเอาหรือไง จู่ๆ ก็จะหอบข้าวหอบของมาอยู่ที่บ้านผู้ชาย ที่เมืองนอกจะอย่างไรฉันไม่สนใจหรอกนะ แต่ที่นี่คือเมืองไทย คนไทยเขาถือ”

“คุณ” สนันต์แตะแขนภรรยาเป็นเชิงบอกให้ใจเย็น เมื่อเห็นว่ามณีจันทร์หลุดถ้อยคำรุนแรงออกไปจนเมขลาหน้าซีด ร่องรอยกระดากอายฉาบไปทั่ววงหนา

“แม่ครับ ผมกับเมย์เป็นแฟนกันมาหลายปีแล้ว เรากำลังจะแต่งงานกัน”

“เรื่องนั้นเอาไว้ไปคุยกันที่บ้าน” มณีจันทร์มองดุ รู้สึกไม่ชอบใจว่าที่สะใภ้คนนี้ตั้งแต่แรกเห็น อาจเป็นเพราะเธอมองๆ น้ำลินไว้แต่แรกจึงได้มีอคติก็เป็นได้

แต่ไม่รู้ล่ะ อย่างไรเธอก็อยากได้น้ำลินเป็นสะใภ้อยู่ดี

“ไม่เป็นไรค่ะรัฐ เมย์หาโรงแรมพักก็ได้ค่ะ” หญิงสาวตัดบทขึ้น แค่มองเธอก็รู้แล้วว่าแม่ของสหรัฐไม่ชอบเธอ หากอยู่ร่วมบ้านกันก็จะมีปัญหากันเสียเปล่าๆ แต่เธอตั้งใจแล้วว่าแต่งงานกับสหรัฐเมื่อไหร่จะขอแยกบ้านมาอยู่กันตามลำพังแค่สองคน ไม่ขออยู่ร่วมบ้านกับแม่ผัวใจร้ายแบบนี้เด็ดขาด

“แต่ว่า” ชายหนุ่มทำท่าจะห้ามแต่แล้วก็เปลี่ยนใจ ดูจากท่าทางของแม่แล้ว เขาคิดว่าให้เมขลาไปพักที่อื่นจะดีกว่า เขาอาจจะเร่งรัดทุกอย่างมากไป เชื่อว่าความน่ารักช่างเอาใจของเมขลาจะทำให้ทุกคนในครอบครัวชอบเธอได้แน่นอน

“ไม่เป็นไรค่ะรัฐ โรงแรม มีตั้งเยอะค่ะ ไม่ต้องห่วงนะ” เมขลาทาบฝ่ามือไปบนต้นแขนชายคนรัก สายตาทอดมองกันและกันเต็มไปด้วยความรัก เข้าอกเข้าใจกันแต่ทำไมสำหรับมณีจันทร์ถึงได้ดูขัดตานักก็ไม่รู้ พยายามลบทิฐิในใจออกไปแล้วแต่ก็ยังไม่ชอบใจอยู่ดี

“แล้วนี่บ้านหนูอยู่ที่ไหนละจ๊ะ ทำไมจะต้องพักที่โรงแรม” มณีจันทร์ย้อนถาม

“ต่างจังหวัดค่ะ” เมขลาตัดสินใจโกหก ท่าทางมณีจันทร์ดูจะไม่ชอบเธอนัก หากรู้ว่าเธอมีแม่เป็นอดีตโสเภณี มีพ่อเป็นขี้เมาวันๆ ไม่ทำอะไรนอกจากกินเหล้าละก็มันจะต้องรังเกียจเธอแน่

ไม่ได้! เธอจะให้ใครรู้ไม่ได้



+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

0 ความคิดเห็น