จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,964 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    49

    Overall
    54,964

ตอนที่ 81 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 ก.ค. 60

“คุณมีเมียได้ตั้งสี่คน” เธอยิ้มเศร้า อยากจะต่อประโยคนั้นเหลือเกินว่า ตัวเธอคงไม่มีวาสนาได้เป็นภรรยาของเขาไม่ว่าคนที่เท่าไรก็ตาม

“ต่อให้ศาสนาบัญญัติให้มีเมียเป็นร้อย ผมก็ให้สัญญากับคุณได้ว่าผมจะมีเมียแค่คนเดียว ไม่ต้องห่วงหรอก ผมผ่านผู้หญิงมามาก อิ่มจนไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมอีก แต่สำหรับคุณผมไม่เคยอิ่ม ยังอยากใช้ชีวิตร่วมกับคุณคนเดียว ผู้หญิงคนนี้ ลัยลา

“ลัยลาเธอน่าอิจฉานะคะ” หญิงสาวพึมพำตามหลังเมื่อเขาเบือนหน้ากลับไปแล้ว ถอนหายใจก่อนเอนตัวเข้ากับแคร่ หัวใจที่ควรชุ่มฉ่ำกลับแห้งแล้ง ทอดสายตาผ่านผ้าม่านไหวออกไปยังทะเลทรายเวิ้งว้าง ไม่ต่างจากหัวใจของเธอที่เศร้าสร้อยอย่างที่สุดในยามนี้

หัวใจของเธอกระตุกวูบไหว เมื่อมองเห็นเงาดำตะคุ่มๆ อยู่ไกลๆ มันกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ เธอชะโงกหน้าออกไปเตือนเขา แต่ชายหนุ่มทำสัญญาณให้เธอเงียบ เขาเห็นมันมานานแล้ว และเชื่อว่ายูซุปเองก็เห็น เขาหยุดอูฐ เพื่อเตรียมตัวป้องกัน

“ไม่รู้เป็นพวกไหนครับ” ยูซุปลงจากอูฐแล้ววิ่งมาหา สไบนางใจเต้นไม่เป็นส่ำ ทะเลทรายมีทั้งมนต์เสน่ห์และความน่ากลัวในคราวเดียวกัน

ชายหนุ่มทั้งสองกระชับปืนในมือมั่น เตรียมพร้อมตั้งหลักไม่ว่าฝ่ายนั้นจะมาดีหรือร้าย ไม่นานพวกมันก็มาถึง มีด้วยกันห้าคน ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ หน้าตาดุดัน ปืนห้ากระบอกจับมาหา ตัสนีมกับฮาน่าหวีดร้อง ในขณะที่สไบนางยังยืนนิ่งขึงด้วยอาการตกตะลึงอยู่

ชายผู้เป็นหัวหน้าโจรโพกศีรษะด้วยผ้าสีดำสกปรก แสยะยิ้มร้ายเมื่อย่างสามขุมเข้ามาหา กวาดตามองสตรีทั้งสามที่มีผ้าคลุมปิดบัง ทำให้มองไม่ออกว่าใครคือสตรีเป้าหมายของมัน

ตัสนีมเบิกตากว้างเมื่อจดจำได้ว่ามันคือชายเบดูอินที่เธอว่าจ้างให้เอาจดหมายไปส่งป้าของเธอ พร้อมกันนั้นลมหายใจจึงถูกผ่อนออกมาช้าๆ เพราะอย่างน้อยเธอก็ปลอดภัย

“เอาตัวผู้หญิงมา” มันร้องสั่งลูกน้องที่เหลือ ราจี๊ฟกับยูซุปจึงตรงเข้าขวาง ปืนในมือเล็งกลับไปหาพวกมันอย่างเสียเปรียบ เพราะมันมีกันหกคน ในขณะที่ฝ่ายเขามีผู้ชายสี่คน ทว่ามีปืนอยู่กันแค่สองกระบอก ราจี๊ฟคว้ามือสไบนางมากุมไว้อย่างหวงแหน

“พวกแกอยากได้อะไรก็เอาไป แต่อย่าแตะต้องคนของเรา”

“ข้าต้องการผู้หญิงของเจ้า” มันตวาด ในใจคิดว่าต้องเป็นนังผู้หญิงคนนี้แน่ เพราะชายที่เป็นหัวหน้าหวงแหนมันมากกว่าใคร

ราจี๊ฟขบกรามแน่น ชายหนุ่มมองหาทางหนีทีไล่อย่างระแวดระวัง

“พวกแกคิดจะรุมคนไม่มีทางสู้งั้นรึ แบบนี้จะเอาหน้าไปบอกลูกหลานที่ไหนได้ หกรุมสี่ ช่างน่าละอายนัก” เขาตวาดมันกลับด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ส่งผลให้หัวหน้าโจรเบดูอินหนวดกระดิกด้วยความโกรธ อันลูกผู้ชายทะเลทราย อดตายไม่ว่า แต่ไม่ยอมโดนดูแคลนอย่างนี้

“งั้นมาสู้กับข้าตัวต่อตัว” มันย่างเท้าเข้าหา ตาจับไปบนใบหน้าหวานของสไบนาง ความหื่นกระหายวาบผ่านเข้ามาทางดวงตาจนเธอขนลุก ฮาน่ารีบดึงตัวนายสาวของเธอออกไป ในขณะที่ตัสนีมสบตาเข้ากับเจ้าหัวหน้าเบดูอินแล้วส่งสัญญาณบางอย่างให้รู้ว่าเธอเป็นใคร

ราจี๊ฟโผนทะยานเข้าหาเจ้าเบดูอินร้ายด้วยมือเปล่า เช่นเดียวกับมันที่โยนปืนออกไปให้ลูกน้อง คนหนึ่งอาศัยทักษะความช่ำชองการต่อสู้จากศิลปะหลายแขนง แต่อีกคนก็ทรหดอดทนจากการเป็นนักสู้ทะเลทราย แววตาเหี้ยมโหดจนสไบนางใจเต้น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายที่เธอรู้จักถูกร้องขออ้อนวอนให้ช่วยชายคนรักของเธอ

ทั้งสองผลัดกันรับผลัดกันรุกท่ามกลางเสียงร้องเชียร์จากลูกน้องที่เหลือ ยูซุปหายใจติดขัด หากเจ้านายเพลี่ยงพล้ำก็พร้อมกระโจนเข้าช่วยเหลือ

ราจี๊ฟอาศัยจังหวะที่มันย่ามใจเมื่อเห็นเขาล้มลงคลุกฝุ่น ตวัดปลายเท้าเข้ากับต้นคอของมันจนเซไป แล้วเตะไม่ยั้งไปอีกหลายที เหล่าลูกน้องของมันจึงเตรียมชักปืนขึ้นใหม่แต่ช้ากว่ายูซุปที่ระวังตัวอยู่แล้ว ปืนในมือเขาจ่อไปบนศีรษะของหัวหน้าพวกมันทำให้อีกสี่คนเสียขบวน

“จะฆ่าก็ฆ่าข้าเสีย” มันถ่มน้ำลายที่มีเลือดปนลงกับพื้น ตัสนีมขัดใจที่เห็นคนของตัวเองพ่ายแพ้ ทั้งที่มาด้วยกันตั้งห้าคน

“เราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางต่อกัน เหตุใดแกจ้องที่จะช่วงชิงผู้หญิงของข้า” ราจี๊ฟตวาด ด้ามปืนตบไปบนศีรษะนั้นจนเลือดอาบ หากเขาพ่ายแพ้พวกมันคงทำร้ายดวงใจของเขาจนแหลกลาญ เขาจำแววตาหื่นกระหายของมันที่ทอดมองใบหน้าของคนรักเขาได้ดี

“เรื่องของข้า” มันตอบ เจ็บใจที่เพลี่ยงพล้ำคนเมืองอย่างราจี๊ฟ เขาประมาทมันมากไป ไม่คิดเลยว่าท่าทางอย่างนั้นจะมีฝีมือฉกาจ

“ยูซุป ค้นตัวมัน” ยูซุปทำตามคำสั่ง ในร่างกายของเบดูอินผู้นี้มีอาวุธแค่ปืนกระบอกเดียวที่มันส่งให้ลูกน้องไปก่อนหน้านี้ แสดงให้เห็นว่าพวกมันประมาทฝีมือของราจี๊ฟมากทีเดียว เขาเกือบจะเลิกค้นตัวมันเสียแล้วหากจะไม่สัมผัสเข้ากับแผ่นอะไรบางอย่างจึงควักออกมาดู

หัวคิ้วของเขาขมวด แต่เนื่องจากไม่เคยเห็นใบหน้าแท้จริงของลัยลาจึงไม่รู้ว่าเจ้าของรูปเป็นใคร ทว่าราจี๊ฟคว้ามาดูด้วยความตกใจก่อนตวัดสายตามองไปหามันอย่างโกรธเกรี้ยว สไบนางวิ่งมาดูรูปแผ่นนั้นแล้วต้องใจเช่นเดียวกันเมื่อเห็นว่ามันเป็นรูปของลัยลาตอนเรียนอยู่ประเทศอังกฤษ

“ใครจ้างแกมา” เขาตวาดซ้ำ ลูกน้องของมันเห็นหัวหน้าตัวเองตกเป็นเบี้ยล่างอย่างนั้นก็ระส่ำระส่าย เพื่อความปลอดภัย เขาจึงสั่งให้ทาสชายยึดอาวุธทั้งหมดของมันมา

“ไม่มี” มันตอบ เลยได้ด้ามปืนตบไปอีกข้างเป็นรางวัล

“ข้าไม่ใช่เพื่อนเล่นของใคร นี่มันรูปผู้หญิงของข้า หากไม่มีใครจ้างมาแล้วมันจะอยู่กับแกซึ่งเป็นแค่เบดูอินเร่รอนอยู่ได้ยังไง”

แทนคำตอบเจ้าหัวหน้าโจรมองไปยังตัสนีมที่ยืนตัวสั่นอยู่ แล้วตวาด

“อย่ามองหน้าข้าแบบนั้นนะ”



โหลดที่ี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #41 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 81)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 15:15
    มาต่อไวๆนะคะ 😊
    #41
    0