จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,048 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    72

    Overall
    55,048

ตอนที่ 73 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 เม.ย. 60

“คุณประมาทเกินไป สักวันเถอะจะเสียใจ” เขาหงุดหงิด ยิ่งเห็นเธอไม่สนใจกับคำเตือนของเขาก็ยิ่งโมโห จึงอดประชดประชันขึ้นมาไม่ได้ “หรือว่าเสียจนไม่มีอะไรจะเสียแล้ว”

คำพูดประโยคนี้ทำเอาคนร่างบางตาโต ไม่คิดว่าจะได้ยินมันออกมาจากปากผู้ชายที่เธอเห็นว่าเป็นสุภาพบุรุษอย่างเขา

เพียะ!

“หวาน ผม” ชายหนุ่มเองก็คาดไม่ถึงว่าตัวเองจะเผลอใช้คำพูดที่รุนแรงแบบนั้นกับเธอออกไป รู้แต่ว่าเขาหวงจนไม่อยากทนฟังเธอพูดถึงผู้ชายคนอื่นในแง่ดี

“คุณอย่าดูถูกฉันนักเลยค่ะ ฉันก็แค่เห็นว่าคุณกับคุณลายเมฆเป็นเพื่อนคนหนึ่ง แต่ถ้าคุณเห็นว่าสิ่งที่ฉันทำคือการยั่วยวนละก็ ขอโทษด้วย” หญิงสาวมองเขาอย่างเจ็บช้ำแล้วเดินหนี แต่มือหนาคว้าเอาไว้ เมื่อเธอดิ้นรนเขาจึงดึงเข้ามากอดแน่นจนร่างบางสงบลง

“ผมขอโทษ”

“ฉันเกลียดคุณ” ร่างบางสะอื้นฮักในอ้อมกอดของเขา ชายหนุ่มรุนตัวเธอให้ออกจากอ้อมกอด แล้วจุมพิตแผ่วเบาไปบนกลีบปากนุ่มอย่างอดไม่อยู่แล้วพึมพำชิดริมฝีปากนั้น

“ผมขอโทษ”

“ลาภลอย” เด็กในกองคนหนึ่งที่ผู้กำกับให้มาตามมองภาพในโทรศัพท์ของตัวเองอย่างกระหยิ่มใจ ภาพแรกที่เธอเคยถ่ายได้เมื่อหลายวันก่อนยังไม่ชัดเจน แต่ภาพนี้คงจะดึงเงินในประเป๋าของนักข่าวคนใดคนหนึ่งมาได้มากพอดู ภาพเด็ดที่หาได้ยากยิ่ง

 

ร่างบางของสไบนางนอนหลับสนิทนิ่งอยู่บนเตียงนอนด้วยฤทธิ์ความเจ็บของบาดแผล และยาสมุนไพรที่ยายฟาติมะให้ดื่มก่อนหน้านี้ ราจี๊ฟ เบน บินฮาซิมฟุบหลับอยู่ข้างๆ ไม่สนใจข้าวปลาอาหารที่ทางฝ่ายเจ้าบ้านนำมาให้ เป็นอาหารแบบเรียบง่ายเท่าที่จะหามาได้ แต่มากด้วยน้ำใจ

ตอนนี้ทุกฝ่ายเข้าใจกันดีแล้ว ว่าต่างฝ่ายไม่ได้คิดร้ายและทำไปเพื่อป้องกันตัว ผู้บาดเจ็บไม่มีใครถึงขั้นเสียชีวิต และทรหดเกินกว่าจะตายเพียงเพราะบาดแผลเท่านี้

“พวกท่านมาหาหญิงที่ชื่อฟาติมะทำไม” นางฟาติมะเอานมแพะเข้ามาให้คนเจ็บ เมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ตื่นจึงได้เอ่ยปากซักถามทว่าชายหนุ่มส่ายหน้า

“ข้าไม่รู้เหมือนกัน เพียงแต่พานางมาเท่านั้น”

คำตอบของเขาทำให้นางฟาติมะเบือนสายตาไปจับบนร่างบาง ใบหน้ามีเค้าโครงของผู้มีพระคุณที่เธอรู้จักคนหนึ่ง

เครือวัลย์ ผู้หญิงไทยที่เคยช่วยชีวิตเธอเอาไว้

ในตอนนั้นเธอกับนบีลูกชาย เดินทางรอนแรมมาจากหมู่บ้าน เพราะมีโรคระบาดและความยากแค้น รอนแรมกันมาด้วยเท้าเปลือยเปล่าบนทางลาดยางที่เดือดปุดๆ ไม่ต่างจากยางมะตอยถูกต้มด้วยน้ำเดือด ไม่มีอาหารตกถึงท้องมานานหลายวันจนแทบไม่มีแรงก้าวเดิน

เดินต่อไปได้ไม่นานเธอก็หมดแรง นบีร้องไห้จ้าข้างกายมารดา แต่โชคดีที่รถของอุลมานมาพบเข้า เครือวัลย์ร้องขอให้เขารับตัวเธอไปทำงานที่บ้าน เหมือนตายแล้วได้เกิดใหม่ เธอมีที่ซุกหัวนอน มีอาหารกินให้อิ่มท้อง นับแต่นั้นมาผู้หญิงไทยคนนั้นก็เป็นเจ้าชีวิตของเธอ

“งั้นคงต้องรอให้นางฟื้น” นางฟาติมะตอบขึ้น แต่เพราะอดทนไม่ไหวจึงเดินไปใกล้ ถือวิสาสะเปิดผมของคนเจ็บขึ้น เมื่อไม่เห็นรอยแผลเป็นจึงตัดใจ

“ทำอะไรของท่าน” ราจี๊ฟถามขึ้นด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“อย่ากังวลเลย ข้าเพียงแต่สำรวจดูเท่านั้นว่านางบาดเจ็บที่อื่นอีกหรือไม่” นางฟาติมะเดินออกไป พบฮาน่ายืนรออยู่หน้าห้อง ทันทีที่เห็นนางก็ปรี่เข้ามาหา

“ท่านยาย นายข้าเป็นยังไงบ้าง”

“ยังไม่ฟื้น”

“งั้นหรือ” ฮาน่าถอนหายใจ ถอยหลังจะเดินออกไปช่วยงานนัสรีน แต่นางฟาติมะเรียกเอาไว้ ทำให้ต้องหันกลับมามอง “มีอะไรหรือคะ”

“เจ้าชื่ออะไรนะ”

“ฮาน่าค่ะ” หญิงสาวตอบขึ้น หญิงชราทำหน้าคับคล้ายคับคลา ชื่อนี้คุ้นหูเหมือนเคยได้ยินจากที่ใด

“นายของเจ้าชื่ออะไรหรือ”

“เอ่อ” ฮาน่าลังเล เพราะไม่รู้ว่าการเปิดเผยชื่อของเจ้านายโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสถานการณ์แบบนี้จะก่อผลดีหรือร้าย แต่มีเสียงหนึ่งดังขัดขึ้น

“นางชื่อลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลี” ตัสนีมก้าวออกมาจากมุมหนึ่ง คำตอบนั้นทำให้หญิงชราส่ายหน้าดิก แล้วปฏิเสธเสียงแข็งด้วยความเผลอตัว

“ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่คุณหนูลัยลา”

“ท่านรู้ได้ยังไงกัน” ฮาน่าย้อนถาม หากแล้วก็ตาโต “หรือว่าท่านคือยายฟาติมะ หา!” ฮาน่าเดินเข้ามาหยุดเพื่อจับจ้องอีกฝ่ายเขม็ง หลับตานึกภาพแล้วอุทาน

“จริงๆ ด้วย ท่านคือยายฟาติมะ”

“ใช่ เป็นข้าเอง เจ้าเป็นใครกัน เหตุใดจึงจดจำข้าได้” นางย้อนถาม ฮาน่าจึงรีบบอก

“ข้าฮาน่าไงคะ ฮาน่าเด็กรับใช้คุณหนู ที่ท่านยายเคยเล่านิทานให้ฟังเป็นประจำ โอท่านยังไม่ตายหรือนี่ คุณหนูรู้เข้าคงจะดีใจ คุณหนูอุตส่าห์ดั้นด้นมาหาท่าน” ฮาน่ารวบมือเหี่ยวย่นมากุมด้วยความตื่นเต้น ทว่าหญิงชรายังจับต้นชนปลายไม่ถูก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #35 plum123 (@0831915565) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 14:23
    รอนะคะ
    #35
    0
  2. #34 Flower Me (@suraya06) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 09:11
    ลุ้นมากกกกกกกกกกค่ะ
    #34
    0