จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,048 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    72

    Overall
    55,048

ตอนที่ 56 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ม.ค. 60

ลัยลาหนักใจขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อลำยองรับงานละครโดยไม่บอกกล่าวเธอล่วงหน้า เป็นละครหลังข่าว ของผู้กำกับมือทองเจ้าเก่าที่มักใช้บริการสไบนางเป็นนางเอกตลอด เหตุผลเพราะนางเอกสาวไม่เรื่องมาก ให้เล่นบทอะไรก็ทำได้ดีไร้ที่ติ บทเข้าพระเข้านางไม่มีอิดออด

แต่สำหรับสไบนางคนนี้ มันไม่เหมือนเดิม เธอจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าการเล่นละครนั้นเขาต้องทำกันอย่างไรบ้าง เธอพูดภาษาไทยได้คล่องแคล่วพอใช้ ทว่าอ่านภาษาไทยไม่ออกเลยแม้แต่ตัวเดียว

“ตายละหว่า” โมริสากุมขมับกับปัญหาหนักของเพื่อนรัก

“ยกเลิกไม่ได้ด้วยสิ น้าลำยองตกลงรับปากเขาไปแล้ว มะรืนนี้จะงานบวงบวง

“บวงสรวง” โมริสาต่อให้ เมื่อเห็นลัยลานึกคำพูดไม่ออก

“ใช่ บวงสรวง ฉันต้องเล่นเป็นนางเอก คุณวินธวัฒน์เป็นพระเอก เขาคงรำคาญฉันแย่เลย ถ้าทำให้เขาเสียงาน ที่สำคัญฉันจะพลอยทำให้สไบนางเสียชื่อเสียงไปด้วย” ลัยลาทุกข์ใจ ตอนนี้บทถูกส่งมาให้เธอแล้ว เธอได้แต่มองเพราะไม่สามารถอ่านได้

“ฉันจะช่วยซ้อมให้เอง” โมริสาตัดสินใจ ตัวเธอเองเคยเล่นละครกับเขาเป็นที่ไหน ทำได้แต่งานบริหาร แต่เมื่อเข้าตาจนแบบนี้ก็ต้องลองกันสักตั้ง

“เอาแบบไหน”

“ฉันจะเขียนทับศัพท์ให้เธอท่อง แล้วเราก็ลองซ้อมกัน คงพอถูไถไปได้ หรือถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็แกล้งไม่สบายจนกว่าเธอกับสไบนางจะสับเปลี่ยนตัวกันก็แล้วกัน” โมริสาตัดสินใจให้ ลัยลาพยักหน้าหงึกหงัก เพราะคิดอะไรไม่ออกแล้วในตอนนี้

เสียงโทรศัพท์ของโมริสาดังขึ้น หญิงสาวกดรับ เจ้านายของเธอโทรตามทั้งที่ตอนนี้ยังเป็นเวลาพักเที่ยง เธอถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายแล้วหันมาหาลัยลา

“ฉันจะแวะไปส่งเธอก่อน ต้องรีบไป เจ้านายฉันเรียกหาอีกแล้ว”

“เธอไปเถอะ ฉันกลับแท็กซี่เองได้ อยากนั่งดื่มอะไรเงียบๆ หน่อย ขอบใจมากเลยนะโม ที่เธอช่วยเหลือฉันกับสไบนางทุกอย่าง” หญิงสาวรวบมือเพื่อนสนิทมากุม

“ไม่ต้องขอบใจตอนนี้หรอกจ้ะ เสร็จงานนี้ฉันเรียกร้องให้หนักแน่ แม่เศรษฐีนีสาว” โมริสาโบกมือให้แล้วออกไปอย่างเร่งรีบ ปล่อยให้ลัยลานั่งจมอยู่กับความคิดหนักหน่วงของตัวเอง กลัวว่าตัวเองจะทำงานของคู่แฝดเสียหาย และทำให้งานคนอื่นล่าช้าไปด้วย

หญิงสาวนั่งจ้องบทตาละห้อย หมดหนทางจะอ่านมันได้

วินธวัฒน์พึ่งเสร็จจากการอัดรายการหนึ่งที่เขาเป็นแขกรับเชิญ จึงเลี้ยวรถเข้ามาในร้านกาแฟ เพื่อหาอะไรเย็นๆ ดื่ม ทว่าสองขาต้องหยุดชะงักเมื่อเจอคู่กรณีสาวนั่งหน้าเศร้าอยู่คนเดียว

“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมทำให้ภวังค์ความคิดของลัยลาสะดุดลง หญิงสาวหันกลับมาหาต้นเสียง เปิดรอยยิ้มกว้างอย่างดีใจที่ได้พบเขาอีก

แม้สไบนางจะบอกกับเธอแล้วว่าไม่ถูกกับผู้ชายคนนี้นัก แต่เธอฝืนทะเลาะเบาะแว้งกับเขาให้สมบทบาทสไบนางคนเดิมไม่ได้จริงๆ วันนั้นหากเขาไม่ช่วยเธอตอนเดินแบบ เธอเองคงขายหน้ามากไปกว่านี้

“คุณวิน”

“คุณมาคนเดียวหรือ” เขาย้อนถาม เพราะเห็นแก้วเครื่องดื่มอีกใบ

“อ้อ..แก้วเพื่อนฉันนะค่ะ เขากลับไปทำงานแล้ว คุณวินมากับใครคะ ถ้าไม่รังเกียจละก็เชิญนั่งด้วยกันสิคะ” หญิงสาวเชื้อเชิญยิ้มแย้ม เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาเห็นว่าเธอเป็นมิตรกับเขา ทั้งที่ก่อนหน้านี้จะเรียกว่าเป็นไม้เบื่อไม้เมากันเลยก็ว่าได้

เขาทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามตามคำเชิญ สั่งเครื่องดื่มและขนมที่ตัวเองต้องการ ตาจ้องจับไปยังบทละคร ที่เขาเองก็พึ่งได้รับมันมาพลางเลิกคิ้วถาม

“ท่องบทอยู่เหรอ”

“ค่ะ” เธอตอบ แต่สีหน้ายุ่งเหยิงนั้นทำให้เขาเข้าใจไปอีกทาง

“บทยากมากเหรอ ผมเห็นคุณนั่งจ้องมันมาตั้งนานแล้ว เท่าที่ผมอ่านดูคร่าวๆ ก็ไม่น่ายากนะ บทนางแบบสาว เอาแต่ใจ คุณก็น่าจะเล่นดีอยู่แล้ว เพราะมันเป็นตัวของคุณเอง” อดไม่ได้ที่จะหาเรื่องแขวะ หากเป็นสไบนางคนเก่าคงมีปะคารมกันไปแล้ว หรือไม่แก้วกาแฟเย็นที่อยู่ตรงหน้าเธอคงสาดมาบนหน้าเขาไปแล้ว แต่ทว่าสไบนางคนนี้กลับยังนั่งเฉย แล้วทำหน้าอ่อยๆ ชวนน่าสงสาร

“บทไหนก็ยากทั้งนั้นละคะ”

“ตั้งแต่คุณกลับจากเที่ยวคราวนี้ดูคุณแปลกๆ ไปนะ ไม่เหมือนสไบนางคนเดิม ผมว่ามันเหมือนคนละคนเลยด้วยซ้ำไป” เขาตั้งข้อสังเกต หญิงสาวหัวเราะฝืนๆ แล้วเสจิบกาแฟ

“แล้วคุณว่าแบบไหนดีกว่ากันละคะ”

จู่ๆ เธอก็อยากถามคำถามนี้ขึ้นมา อยากรู้ว่าระหว่างสไบนางคนเดิมกับสไบนางคนนี้ เขาชอบแบบไหน ทำไมถึงอยากรู้ เธอก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน

“แบบนี้ก็ดี โลกสงบสุขขึ้นเยอะเลย” เขายักไหล่ ได้ยินแค่นี้หัวใจของลัยลาก็สั่นไหวรุนแรง ความคิดหมกมุ่นเกี่ยวกับบทบาทการแสดงเมื่อครู่พลันคลี่คลาย ความเครียดกลายเป็นความแจ่มใสเข้ามาแทนที่ กับคำตอบของเขาที่บอกว่าแบบที่เธอเป็นอยู่ดีกว่าสไบนางคนเดิม

“ฉันไม่มั่นใจกับบทบาทการแสดงนี่เลย กลัวจะทำให้คุณเสียงาน”

“ผมต่างหากที่ต้องกดดันเรื่องนี้ เพราะคุณเคยปรามาสผมเอาไว้มาก” เขาว่า หญิงสาวเลิกคิ้ว ไม่เข้าใจศัพท์แปลกใหม่ของเขา

“ปรามาส?”

“อะไรกันคุณ ทำหน้าเหมือนไม่เข้าใจ ผมชักจะเชื่อแล้วสิ ว่าคุณผิดปกติไปจริงๆ ถ้าบอกว่าเป็นฝาแฝดของสไบนางผมยังจะเชื่อเลยนะ” เขาอุทานขึ้น หญิงสาวยิ้มบางๆ ส่งมาให้

“ถ้าจะกรุณา บอกฉันทีว่ามันแปลว่าอะไร”

“ปรามาสก็แปลว่า สบประมาท ดูถูก ดูแคลน”

“สไบ เอ่อฉันนะเหรอคะเคยดูถูกคุณเอาไว้” เธอถอนหายใจ สไบนางไปดูถูกเขาเอาไว้นี่เอง มิน่าเล่า วินธวัฒน์ถึงได้ดูไม่ชอบหน้าเธอเอาเสียเลย

“ก็ใช่นะสิ ก็คุณมันดาราดัง มีความสามารถ ส่วนผมก็แค่ดาราหน้าใหม่พึ่งเขาวงการที่ผู้กำกับอยากใช้ความดังของคุณดันผมขึ้นมาก็เท่านั้น” เขายักไหล่

ใครจะคิดยังไงก็ช่าง แต่เขาคิดว่าที่ตัวเองดังขึ้นมาได้ในวันนี้ ส่วนหนึ่งก็มาจากความสามารถทางด้านการแสดงของเขาเอง ความดังของสไบนางก็แค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น

“ไม่เกี่ยวกันหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่มีความสามารถ ต่อให้ดันยังไงมันก็ไม่ขึ้นหรอก ตอนนี้สิฉันอาจจะต้องอาศัยคุณ เพราะช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย เบลอๆ ยังไงไม่รู้ค่ะ” หญิงสาวแก้ตัว ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีเขาถึงจะเข้าใจ ยังไงก็ต้องขอออกตัวเอาไว้ก่อน

“ขอบคุณที่คุณคิดอย่างนั้น”

“แต่ฉันต้องขอโทษคุณล่วงหน้า ถ้าวันถ่ายละคร ฉันทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง ยังไงก็ถือว่าฉันไม่สบายนะคะ กาแฟวันนี้ฉันขอเลี้ยงคุณเองนะ” เธอบอกแล้วสั่งขนมมาเพิ่ม กินไปคุยจ้อไปจนเขาเผลอฟังเพลิน ในชีวิตไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องมาญาติดีกับเธอ

 
+++ โหลดที่นี่คะ

เล่ห์มัจจุราช
เทเรน่า
www.mebmarket.com
ชลธี แอนเดอร์สัน นักธุรกิจหนุ่มผู้เป็นที่คลั่งไคล้และหมายตาของสาวน้อยใหญ่ ไม่เคยลืมความแค้นที่ตระกูลเมฆเมฆินทร์ทำไว้กับเขาและผู้เป็นแม่เมื่อห้าปีก่อน เมื่อชายหนุ่มกลับมาอีกครั้งในฐานะมหาเศรษฐีผู้ร่ำรวยและมั่งคั่ง นั่นหมายความว่าเวลาแห่งการตอบแทนอย่างสาสมได้มาถึงแล้ว
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #21 ploy_aphinya (@ploy_aphinya) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 22:47
    ลุ้นทั้ง2คู่เลย ลัยลาจะแสดงได้ไหมเนี่ยย ส่วนสไบนางคงโดนกินไปเรียบร้อยแล้วววมาต่อเร็วๆๆนะคร้าาาา
    #21
    0