จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,912 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    95

    Overall
    54,912

ตอนที่ 53 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 ม.ค. 60

ชายหนุ่มบิขนมปังลงในถ้วยกาแฟ เธอร้องขอบ้างเพราะง่วงเต็มที แต่เธอกินกาแฟยังไม่ทันหมดแก้ว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าวิ่งห้อเหยียดมาแต่ไกล พร้อมทิ้งฝุ่นตลบเอาไว้ด้านหลัง

“มีคนมา” ยูซุปผุดลุกขึ้นอย่างระวังตัว แต่ราจี๊ฟเพียงเบือนหน้ากลับไปมองชายฉกรรจ์บนหลังม้า มันมาด้วยกันสี่คน แต่ละคนโพกผ้าปิดหน้าปิดตาเอาไว้

“พวกท่านต้องการอะไร ถึงได้มาในลักษณะจู่โจมเช่นนี้” ราจี๊ฟถามขึ้น พวกมันย่างสามขุมเข้าหามีทั้งดาบและปืนในมือ พลางกวาดสายตามองข้าวของ

“เราต้องการของและผู้หญิงของพวกเจ้า หากให้ดีๆ ก็แล้วไป แต่หากไม่ยอมละก็ก็เตรียมฝังร่างตัวเองเอาไว้ในทะเลทรายเถอะ” หนึ่งในสี่แสยะยิ้มแล้วย่างสามขุมเข้าหา เหล่าสาวๆ หวีดร้องด้วยความตกใจ สไบนางนั้นตกใจแทบสิ้นสติ เพราะไม่คาดคิดว่าจะต้องพบเจอสถานการณ์อย่างนี้

“ว๊าย” หญิงสาวร้องดังลั่น เมื่อมือหยาบน่ารังเกียจของหนึ่งในสี่ของโจรร้ายตะปบเข้าที่ข้อมือแล้วกระชากเธอเข้าหา

“คุณหนู” ฮาน่าโผเข้าหาแต่ถูกผลักจนล้มลงไปคลุกฝุ่น จากนั้นการต่อสู้ของชายฉกรรจ์ทั้งสี่กับฝ่ายของราจี๊ฟที่มีผู้ชายอยู่สี่คนเท่ากันจึงเกิดขึ้น

สไบนางกับตัสนีมกอดกันกลม สามัคคีกันเป็นครั้งแรก เฝ้ามองการต่อสู้นั้นด้วยหัวใจลุ้นระทึก ภาวนาให้ฝ่ายตัวเองชนะ

ดูเหมือนว่าฝ่ายโจรร้ายคอยจ้องมองมาทางสไบนางท่าเดียว อีกคนหนึ่งเดินมาคว้าแขนของเธอขึ้นมา หญิงสาวร้องเรียกให้ตัสนีมช่วย แต่ฝ่ายนั้นกลับยืนเฉย ออกจะดีใจเสียด้วยซ้ำที่ศัตรูหัวใจถูกโจรร้ายหมายปอง เธอยืนมองลูกพี่ลูกน้องสาวถูกลากตัวไปด้วยความสะใจ

ราจี๊ฟผลักเจ้าโจรที่กำลังโรมรันพันตูกันอยู่เข้ามาหาว่าที่คู่หมั้น ต่อสู้กันด้วยมือเปล่า ไม่นานร่างในชุดสีดำสนิทก็ถูกเขาจัดการจนหมอบราบคาบ จากนั้นจึงคว้าตัวร่างบางที่ตกใจตัวสั่นขึ้นมาอุ้มขึ้นไปบนอูฐที่พึ่งเล็มต้นกระถินป่าได้ไม่กี่คำ เขาฟาดแส้ไปบนตัวมันแรงๆ เจ้าอูฐผู้ซื่อสัตย์ก็โผนทะยานออกไป

สี่วายร้ายหยุดการต่อสู้แล้วควบม้าห้อตะบึงตามไป ยูซุปกับทาสชายอีกคนบาดเจ็บกันเพียงเล็กน้อย น่าแปลกที่เขารู้สึกว่าเจ้าโจรร้ายมันออมมือให้เขามากทีเดียว

“ยูซุป ท่านรีบตามไปสิคะ ไปช่วยคุณหนู” ฮาน่าร้องไห้โฮด้วยความตกใจ ในขณะที่ตัสนีมเองก็ร้อนใจ ไม่อยากให้ราจี๊ฟหายไปพร้อมกับลัยลาตามลำพัง

“หากมันย้อนมาอีกล่ะท่าน” ทาสชายถามขึ้น ยูซุปคิดหนัก แต่ก็เชื่อว่าอย่างไรเสียราจี๊ฟก็ต้องปกป้องว่าที่คู่หมั้นของเขาได้ เจ้านายของเขามีฝีมือทางด้านการต่อสู้อย่างหาตัวจับยาก ทั้งการตอสู้แบบชนเผ่าทะเลทราย หรือวิชาการต่อสู้แบบสากล อุปกรณ์ต่อสู้ทั้งดาบ ปืน ทวน ทำได้ดีเยี่ยม

“ไปพร้อมกันนี่แหละ ยังไงคุณราจี๊ฟก็ปกป้องคุณลัยลาได้แน่นอน” ชายหนุ่มบอกขึ้นอย่างมั่นใจ จากนั้นจึงร้องบอกทุกคนให้ออกดินทางต่อได้ ท่าทางการต่อสู้ของพวกนั้น ไม่น่าจะใช่เบดูอินโหดร้าย

 

อูฐที่มีเพียงราจี๊ฟกับสไบนางวิ่งมาไกลจนทิ้งห่างโจรร้ายพวกนั้นแล้ว ทำให้หญิงสาวที่ซุกตัวอยู่บนหน้าอกแกร่งของเขาถอนหายใจโล่งอก รู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่

“คุณบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า” เธอขยับตัวออกห่างเพื่อสำรวจตัวเขา เวลานี้เธอนั่งอยู่ตอนหน้ามีเขาซ้อนด้านหลัง ใกล้ชิดจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกันและกัน เมื่อไม่เห็นว่าร่างหนามีแม้แต่รอยขีดข่วนก็โล่งใจ เมื่อครู่นี้หัวใจเธอเต้นผิดจังหวะจนกลัวว่ามันจะหยุดเต้นในที่สุด

“ไม่ต้องห่วงหรอก คุณล่ะ”

“ฉันไม่เป็นไรเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะราจี๊ฟที่ช่วยฉันเอาไว้ ไม่อย่างนั้นพวกมันอาจจะจับตัวฉันไปก็ได้” หญิงสาวว่าพลางกวาดสายตามองไปด้านหลัง โล่งอกที่ไม่เห็นใครตามหลังมา

“พวกมันคงตามเรามาไม่ทันแล้วล่ะ” เขาบอกแล้วพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้ในหน้า เมื่อเห็นอาการตื่นกลัวของเธอ คราวนี้เห็นจะอวดเก่งไม่ออก

“แล้วคนของเราละคะ ยูซุป ฮาน่า ตัสนีม” เธอเริ่มร้อนใจ กลัวว่าคนของตัวเองจะได้รับอันตราย หากพวกเขาเป็นอะไรไป เธอคงรู้สึกผิดไปจนตาย เพราะเป็นคนเริ่มต้นความคิดในการเดินทางครั้งนี้

“ไม่ต้องห่วงหรอก ยูซุปดูแลปกป้องพวกเขาได้ มีโอเอซีสข้างหน้านี้ พวกเขาคงตามมาทัน” ชายหนุ่มบอกแล้วบ่ายหน้ามุ่งตรงไปยังทิศทางที่ชี้มือบอก ตอนนี้แสงอาทิตย์จวนลับขอบฟ้าลงไปแล้ว เธอภาวนาให้พวกเขาเดินทางมาทันก่อนมืดค่ำ

แต่คำภาวนาของเธอไม่เป็นผล เมื่อเวลาผ่านไป ท้องฟ้าสีครามแปรเปลี่ยนเป็นมืดสนิท ถูกทาบทับด้วยสีดำ มีดวงดาวกระจ่างพร่างพราว อากาศแตกต่างจากเมื่อกลางวันลิบลับ สไบนางห่อตัวด้วนความหนาว ราจี๊ฟจึงบังคับร่างนั้นให้ซุกอยู่กับทรวงอก ใช้มือข้างหนึ่งกอดเธอเอาไว้   

หญิงสาวดิ้นขลุกขลัก แต่เมื่อเห็นว่าร่างหนานั้นไม่ไหวติงจึงได้ละความพยายาม ชายหนุ่มอมยิ้มแอบสูดความหอบจากเรือนกายของเธอเข้าปอด

หอมไปทั้งตัว

“นั่นโอเอซีสอีกแห่งหนึ่ง ที่นั่นมีอินทผลัมสดๆ ขึ้นตลอดปี เราจะพักค้างแรมกันที่นั่น” เขาบอกขึ้น หญิงสาวมองตาม แสงจันทร์เพียงน้อยนิดทำให้ต้องเขม้นมองอยู่นาน ทว่าคนตรงหน้ากลับมองเห็นได้ถนัดและจดจำทิศทางได้ราวกับเหยี่ยวทะเลทราย

ผู้ชายคนนี้ มีอะไรหลายอย่างที่น่าทึ่ง


+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #17 Larwan (@Larwan) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 05:34
    กำลังสนุกเชียวค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ 
    #17
    0
  2. #16 Janten89 (@Janten89) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 21:49
    อยากให้รู้ความจริงเร็วจัง ลุ้นๆๆ
    #16
    0