จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,912 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    95

    Overall
    54,912

ตอนที่ 51 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    19 ธ.ค. 59

“ค่ะ”

“ดีไปเตรียมตัวเถอะตัสนีม พรุ่งนี้ต้องรีบออกเดินทางแต่เช้า” รามิลยาพยักหน้าให้ตัสนีม หลานสาวของเธอหันมายิ้มเยาะให้สไบนางอย่างผู้ชนะ

 เธอจะใช้โอกาสนี้ใกล้ชิดกับราจี๊ฟ ให้เขาหลงใหลในตัวเธอ แค่เขาติดกับเสน่ห์ของเธอ หนทางที่จะได้เป็นภรรยาคนที่หนึ่งของเขาไม่ใช่เรื่องยาก ถึงอย่างไรเธอก็เป็นหลานสาวแท้ๆ ของรามิลยา หากเขากับเธอทำอะไรเกินเลยกันแล้ว เขาจะต้องรับผิดชอบ

“เฮ้อ” ฮาน่าถอนหายใจ

“ฉันอยากถอนหายใจมากกว่าเธอสักพันครั้ง งานนี้ไม่สนุกแน่”

“ไม่สนุกตั้งแต่คืนนี้เลยละค่ะคุณหนู” ฮาน่าทำหน้ายุ่งยากใจ ไม่อยากคิดเลยว่าคนไม่ถูกกันมาแต่ไหนแต่ไรสองคนมาร่วมเดินทางด้วยกัน จะเป็นอย่างไร คงสนุกพิลึกล่ะ

 

ราจี๊ฟอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษ เพราะพรุ่งนี้แล้วที่เขาจะได้เดินทางไปท่องเที่ยวในทะเลทรายร่วมกับลัยลา เขาเองก็ทำงานหนักมานาน แทบไม่มีเวลาพักผ่อน นานแล้วที่ไม่ได้เดินทางท่องเที่ยวไปตามแหล่งคาราวานต่างๆ นอกจากสมัยที่ยังเป็นหนุ่มน้อยไม่มีงานให้รับผิดชอบ

ตอนนั้นเขากับยูซุป ท่องเที่ยวไปยังดินแดนแห้งแล้ง แต่มีเสน่ห์มนต์ขลังอย่างน่าทึ่ง ลูกผู้ชายเผ่าทะเลทราย หากไม่เคยใช้ชีวิตเยี่ยงบรรพบุรุษเลยก็เสียชาติเกิด ถึงเขาจะเกิดและโตในครอบครัวที่เลี้ยงดูมาอย่างสุขสบาย แต่ก็ใช้ชีวิตกินนอนในทะเลทรายมาหลายครั้ง เขาจึงไม่ห่วงในเรื่องของอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับลัยลา เขามั่นใจว่าอย่างไรเสียก็ปกป้องดูแลเธอได้

แต่เขาไม่ชอบใจอยู่บ้าง ตรงที่ขบวนติดตามลัยลามีมากไปสักหน่อย เขาจะหาโอกาสอยู่กับเธอตามลำพังได้อย่างไร เขายังต้องการเรียกร้องค่าเหนื่อยและค่าเสียเวลาจากเธอ

แบบนี้ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องใช้กลมายา

ราจี๊ฟใช้สมองอันชาญฉลาดขบคิด ไม่นานก็ดีดนิ้วเปาะ แผนการอันแยบยลของเขา รับรองว่าคราวนี้ลัยลาจะต้องยอมสยบ

“ฮะๆ” ชายหนุ่มหัวเราะอยู่คนเดียวด้วยสีหน้ามีความสุข จากนั้นจึงโทรศัพท์หาลูกน้องของเขาหลายคนด้วยกัน งานนี้แผนจะสำเร็จจำเป็นต้องมีผู้ช่วย

แค่คิด หัวใจและร่างกายของเขาก็กระชุ่มกระชวยราวเด็กหนุ่มที่หัดมีความรัก

 

การเดินทางที่สไบนางรอคอยเดินทางมาถึงในที่สุด ทุกคนตื่นเต้นกันใหญ่ โดยเฉพาะเธอกับฮาน่า ที่เมื่อคืนนี้แทบไม่ได้นอนเพราะมัวแต่นึกภาพการใช้ชีวิตรอนแรมในทะเลทราย

 แต่สำหรับตัสนีมแล้วต้องคิดหนัก เพราะกลัวว่าแสงแดดจะทำให้ผิวเนียนๆ ของเธอต้องพลอยเสีย เพราะการเดินทางแบบนี้ต้องนั่งบนหลังอูฐตลอดเวลา ไม่รู้ว่าจะหลบแดดตรงไหนได้ นี่ถ้าไม่หวังใกล้ชิดกับราจี๊ฟละก็ ไม่มีทางเสียล่ะที่เธอจะยอมไป ทั้งร้อนทั้งเหนื่อย น้ำจะอาบ จะดื่มกิน ยังไม่รู้เลยว่าจะมีรึเปล่า

ราจี๊ฟอยู่ในชุดทะเลทรายอย่างเตรียมพร้อมในการออกเดินทาง แต่เหล่าผู้หญิงยังใส่ชุดตัวยาวรุ่มร่ามเหมือนเดิม ตอนแรกสไบนางจะสวมชุดกางเกงให้ดูทะมัดทะแมง แต่เขากลับสั่งให้เธอสวมชุดเดิม ให้เหตุผลว่าชุดที่สวมอยู่นั้นเก็บกักความชุ่มชื่นในร่างกายเอาไว้ได้ดี ผ้าคลุมหน้ารวมทั้งฮิญาบที่สวมช่วยบดบังแสงแดดเอาไว้ได้เป็นอย่างดี แม้จะไม่เห็นด้วยนัก แต่เธอไม่อยากขัดใจเขาในเวลานี้จึงยอมทำตาม

ทางด้านเธอมีคนเดินทางหกคน มีเธอ ฮาน่า ตัสนีม และคนรับใช้ชายสอง หญิงหนึ่งคน ส่วนทางราจี๊ฟ มีแค่เขากับยูซุปเท่านั้น นอกนั้นเป็นอูฐที่ใช้สำหรับการเดินทาง

รามิลยาสั่งความกับหลานรักหลายอย่าง แต่กับเธอแค่บอกลาไม่กี่ประโยค ส่วนอุลมานนั้นไปติดต่องานที่ต่างประเทศ กว่าจะกลับก็ราวๆ 1 สัปดาห์ ซึ่งได้ฝากฝังเธอเอาไว้กับราจี๊ฟมาก่อนหน้านี้แล้ว

เดินทางในช่วงแรกเป็นการนั่งรถจี๊ปจากทางบ้านของเธอ ส่วนอูฐซึ่งเป็นพาหนะในการเดินทางลูกน้องเขานำไปไว้รอแล้ว

“พร้อมไหม” เขาเอ่ยถามเมื่อเปิดประตูรถให้ หญิงสาวยกมือป้องหน้า แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาแค่ 7 โมงเช้าแต่แสงแดดกลับจัดจ้าอย่างน่ากลัว

อูฐมีทั้งหมดสี่ตัว สำหรับคนทั้งหมดและเสบียงอาหาร น้ำดื่ม ตัสนีมพยายามร้องขออยากนั่งอูฐตัวเดียวกับราจี๊ฟทว่าเขาหาทางบ่ายเบี่ยงไปจนได้ พาหนะทั้งสี่ตัวจึงถูกจัดให้เขากับสไบนางหนึ่งตัว ตัสนีมกับยูซุป และทาสชายกับฮาน่า อีกสองคนที่เหลือนั่งอูฐที่ใช้สำหรับขนเสบียง

เบื้องหน้าแสงแดดเต้นระยิบระยับจนตาพร่า ราจี๊ฟนั่งตอนหน้าบังคับอูฐด้วยตัวเอง ส่วนเธอนั้นนั่งบนแคร่ มีม่านช่วยบดบังแสงแดด แต่กระนั้นก็ยังต้องหลบลมร้อนๆ ที่พัดเข้ามาปะทะใบหน้า เธอเคยอ่านเฉพาะในหนังสือ หรือไม่ก็ดูจากละคร ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะมีโอกาสใช้ชีวิตแบบนี้

เธอมองแผ่นหลังตรงแน่วนิ่งของเขาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ในยามนี้เขาเปลี่ยนจากผู้ชายขี้เล่น เจ้าชู้ กลายเป็นผู้ชายเคร่งขรึมเอาจริงเอาจัง เพราะชีวิตของคนที่เหลือฝากเอาไว้กับเขา

ทำไมเขาต้องมาทำอะไรบ้าๆ แบบนี้ เขาก็ยังบอกตัวเองไม่ถูก เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าเธออยากไปหมู่บ้านจาราวาทำไม

เครื่องแต่งกายของเขาดูแปลกตา ฮาน่ากระซิบบอกเมื่อเธอถาม ว่าเสื้อที่เขาใส่นั้นเรียกว่าอาบายา เป็นเสื้อตัวยาวคล้ายเสื้อคลุม ส่วนเสื้อตัวในนั้นเรียกว่ากัมบาซ

ราจี๊ฟบังคับอูฐให้เดินลัดเลาะไปตามทางเดินคดเคี้ยว ทั้งที่เธอมองไปก็เห็นทะเลทรายเหมือนกันไปหมดสุดลูกหูลูกตา ดวงอาทิตย์ทอแสงร้อนแรงในเวลา 9 โมงเช้า เสียงอูฐร้องเบาๆ เมื่อเขากระตุ้นบังเหียนให้มันเดินตรงไปยังทิศทางที่ต้องการ

เธอเห็นเขาใช้ผ้าเช็ดหน้าปาดเหงื่อ อดรู้สึกเห็นใจเขาขึ้นมาไม่ได้ ที่ต้องมาลำบากครั้งนี้ก็เพราะมีเธอเป็นต้นเหตุ เขาตากแดดร้อนแรง แต่เธอกลับนั่งสบายบนหลังอูฐ


+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น