จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,048 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    72

    Overall
    55,048

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 ก.ค. 59

ราจี๊ฟ เบน บินฮาซิม เบือนใบหน้าอันหล่อเหลาราวผลงานแกะสลักชั้นยอดของจิตรกรเอกในยุคโบราณหันมามองสาวสวยเชื้อชาติอังกฤษ ที่นอนทอดกายเปลือยเปล่ารอเขาอยู่ด้วยสายตายั่วยวน เจ้าหล่อนนอนตะแคง ลมหายใจยังสะดุดเป็นช่วงๆ เพราะผ่านเกมรักเร่าร้อนกันมาเมื่อครู่ แต่รสชาติที่เขาปรนเปรอให้ มันทำให้เธอปรารถนามันอีกเป็นครั้งที่สอง แม้ว่าเมื่อครู่จะฟาดฟันกันจนแทบหมดแรง

“ราจี๊ฟคะ”

 หญิงสาวร่างบางผิวสีเข้มกวักมือเรียก ร่างหนาในชุดเสื้อคลุมผ้าเนื้อดีจึงผุดลุกขึ้น รูปร่างของเขาค่อนข้างสูงสง่าตามลักษณะของชายชนเผ่าทะเลทราย ผิวสีแทนแต่ทว่าเนียนไม่หยาบกร้าน บ่งบอกถึงชีวิตที่สุขสบายไม่ต้องกรำงานหนักมาตลอดชั่วชีวิต

หน้าท้องเขาเป็นลอนลูกไร้ไขมัน มีไรขนเล็กๆ ขึ้นตามหน้าท้องไล้ลงเบื้องล่าง ใบหน้าหล่อเข้ม หนวดถูกโกนเกลี้ยงเกลาน่ามอง ไม่นิยมไว้หนวดอย่างชายอาหรับโดยทั่วไป รอยยิ้มเปิดออกเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันซี่เล็กเรียงเป็นตับขาวสะอาด ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาใกล้ๆ ริมฝีปากสีกุหลาบที่เผยอเชิญชวน

“ยังไม่เหนื่อยหรือเบล”

“เหนื่อยค่ะ แต่ว่าเพื่อคุณราจี๊ฟ ฉันทนได้เสมอ” ร่างเปลือยเปล่าเริ่มบิดเร่าไปมา เมื่อมือแกร่งวางทาบมาบนหน้าอกอวบเต็มมือทั้งสองข้างแล้วเคล้นคลึง หยอกเย้า แต่ไม่ยอมเคลื่อนกายเข้าหา เรียวขางามไขว่หากันแล้วบีบอัดกันแน่นด้วยความรัญจวน

“เพื่อฉัน หรือเพื่อตัวเธอเองกันหือ

“โธ่ อย่าทรมานฉันอีกเลยค่ะ มาเถอะ” มือเรียววาดไปโอบรอบเขาแล้วกดให้ใบหน้าเขาเข้ามาใกล้ หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่มโหฬารจนมือสองข้างของเขายังกอบกุมมันไว้ไม่ไหว  เบลถือเป็นแม่สาวที่จัดอยู่ในประเภทเนื้อนมไข่ เป็นแม่พันธุ์ชั้นดีที่ผู้ชายต้องการ

เสียงหัวเราะบาดใจของเขาดังขึ้นก่อนเคลื่อนกายเข้าหา ริมฝีปากร้อนๆ ซอกซอนไปตามลำคอขาวผ่อง เรือนร่างอวบอัดของวัยแรกสาว ทำให้อารมณ์ของเขากระเจิดกระเจิงอยู่ไม่น้อย

เบล เป็นสาวน้อยที่ร้อนแรง ดอกไม้ทะเลทรายที่พร้อมจะมอบตัวและหัวใจให้กับเขา เพราะเงินที่เขาให้หล่อนมากพอจะให้ใช้จ่ายได้อย่างสบายไปนาน แต่เขาไม่คิดจริงจังจนถึงขั้นเลี้ยงดูออกหน้าออกตา เห็นหล่อนเป็นแค่ทางผ่าน และเจ้าตัวเองก็เต็มใจ

เขาให้เงินเธอ เธอได้ทั้งเงินและความสุขสม เท่านี้ก็เพียงพอ

ยังไม่ทันได้รุกหนักถึงขั้นไหน โทรศัพท์ของเขาก็กรีดร้องขัดจังหวะที่กำลังกระเจิดกระเจิงไปไกล แต่เขาไม่สนใจ ยังคงตั้งหน้าตั้งตาเล้าโลมแม่สาวผิวขาว แต่เสียงโทรศัพท์ยังดังไม่หยุด

“ใครวะ” ร่างหนาผุดลุกขึ้น แต่มือไม้ของสาวที่นอนทอดตัวอยู่เบื้องล่างไขว่คว้าไม่ยอมปล่อย เพราะตอนนี้อารมณ์ของเจ้าหล่อนไม่อาจควบคุม บางอย่างในร่างกายเร่งร้อน ถ้าไม่มีอะไรมาดับไฟที่ปะทุไปทั่วร่างจะมอดได้อย่างไร

“อย่าไปนะคะ ได้โปรด”

“ฉันแค่ไปรับโทรศัพท์น่า” เขาปัดมือที่ไขว่คว้านั้นให้ออกห่างแล้วเดินไปยกหูโทรศัพท์ที่ยังกรีดร้องระรัวขึ้น ใครกันนะที่บังอาจขัดความสุขของเขาในยามนี้

“ราจี๊ฟพูด”

“ราจี๊ฟ แม่เอง” เสียงนั้นทำให้ชายหนุ่มแทบสำลักน้ำลายตัวเอง ปกติแม่ไม่เคยยุ่มย่ามโทรศัพท์เรียกตัวเขาในยามพักผ่อนหย่อนกายอย่างนี้

“ว่าไงครับแม่ ผมกำลัง

“กำลังอยู่กับผู้หญิงอีกละสิ” ผู้เป็นมารดาต่อประโยคของเขาให้ ก่อนบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนอกอ่อนใจ “นี่มันกลางวันอยู่นะลูกรัก อย่าหักโหมนักสิ”

“แม่ชอบถามว่าเมื่อไรผมจะมีครอบครัวเสียที ก็กำลังหาอยู่นี่ไงครับ” ชายหนุ่มบอกขึ้น นึกเดาได้เลยว่าตอนนี้นูรีน แม่ของเขากำลังทำหน้ายังไง

“ลูกไม่ต้องลำบากหรอก เพราะขืนให้ลูกหาเอง แม่คงไม่พ้นได้พวกนังกุหลาบทะเลทรายมาเป็นสะใภ้ แม่รับไม่ได้หรอกนะราจี๊ฟ” นูรีนส่ายหน้าดิก สีหน้าทุกข์ร้อน เพราะคิดว่าลูกชายพูดจริง

“ผมล้อเล่นน่ะครับแม่ ผมยังไม่คิดหาสะใภ้ให้แม่ตอนนี้หรอกน่า อย่างน้อยก็จนกว่าจะเบื่อชีวิตโสด ซึ่งมันก็คงนานมาก จนอาจจะไม่เกิดขึ้นเลยก็ได้”

“อย่านะ ตระกูลของเราจะไม่มีทายาทสืบทอดได้ยังไง แย่จริงๆ อย่าให้ท่านพ่อได้ยินเชียวนะ”

“แล้วนี่แม่โทรมาหาผมเรื่องอะไร ด่วนรึเปล่า”

“ทำไม ลูกจะทำอะไรต่องั้นหรือ” นูรีนถามทั้งที่รู้ดี ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะของลูกชายดังมาก่อนตอบมาตามสายด้วยน้ำเสียงสบายๆ

“ไปทำธุระต่อให้เสร็จครับ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #3 แป้ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 12:18
    สาวอังกฤษลำคอขาวผ่อง ไม่น่าใช้สาวร่างบางผิวสี"เข้ม"นะคะ
    #3
    0