จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,141 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    45

    Overall
    55,141

ตอนที่ 43 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ต.ค. 59

“เดินแบบ?” ลัยลาหน้าเหลอ มีงานพวกนี้ขึ้นมาได้ยังไงกัน ในเมื่อสไบนางปฏิเสธงานทุกชิ้นเป็นเวลาหนึ่งเดือน หรืออย่างน้อยจนกว่าจะกลับมา “แต่ฉัน

“เออ ฉันรู้ว่าแกจะพูดอะไร แกอยากพักผ่อนเดือนหนึ่งเต็มๆ ทั้งที่ร้อยวันพันปีไม่เคยนึกอยากจะพัก” ลำยองยกมือห้ามเมื่อเห็นหลานสาวอ้าปาก “แต่งานนี้มันงานการกุศล ดาราดังๆ เขาก็เชิญไปทั้งนั้น”

“แต่” ลัยลาหนักใจ เธอเดินแบบเป็นเสียที่ไหน

“ฉันรับปากเขาแล้ว ไปเถอะน่า จะพักอะไรนักหนา นี่ก็ตั้งสองอาทิตย์แล้ว รายได้หดหายไปตั้งเท่าไร” ลำยองบ่นขึ้น หญิงสาวคิดหนักแต่ไม่กล้าขัด

 

เมื่อมีโอกาสได้พูดคุยกันผ่านออนไลน์ สองแฝดก็เริ่มต้นปรับทุกข์กันอีกครั้ง คราวนี้สไบนางไม่ลืมที่จะพูดถึงราจี๊ฟให้แฝดสาวฟัง

“เธอคิดยังไงกับเขา ฉันกลัวจริงว่าเธอจะต้องแต่งานกับเขา”

สไบนางจิ้มคีย์บอร์ดแล้วถามออกไปตามตรง พลอยทำให้ลัยลาอมยิ้ม เห็นทีสไบนางคงเจอฤทธิ์เดชของราจี๊ฟเข้าแล้วกระมัง

“ทำไมล่ะ เขาหล่อดี ว่าไหม”

“หล่อ แต่นิสัยเจ้าชู้เหลือเกิน เขาชอบหาโอกาสลวนลามฉันเพราะคิดว่าเป็นเธอ เฮ้อหากได้เขามาเป็นพี่เขย หรือน้องเขยจะเป็นยังไง แต่ช่างเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ชอบเขาอยู่ดี”

“ฉันไม่รู้จะขัดพ่อได้ไหม เต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ขัดอะไรไม่ได้ แต่ชื่อเสียงเขาไม่ค่อยดีนักหรอก ไม่เชื่อลองค้นหาข้อมูลเขาอินเทอร์เนตดูสิ ข่าวสาวๆ เพียบเลยล่ะ”

ลัยลาบอกแล้วนึกได้

 “ฉันต้องขอโทษเธอด้วยนะ ที่ลืมบอกเรื่องของราจี๊ฟ เพราะไม่คิดว่ามันจะรวดเร็วอย่างนี้”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันพอเอาตัวรอดได้”

เธอบอกเพื่อให้ลัยลาสบายใจ แต่แท้จริงแล้ว ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา เธอต่างหากที่ตกเป็นเบี้ยล่าง

“อย่างนั้นฉันก็สบายใจ จริงสิ วันนี้ฉันเอาอาหารพื้นเมืองของอาไบย่าไปให้แม่ของเธอ ดูท่านเหมือนจะรู้จักฉันเลยนะ ไม่อาละวาดเลย แถมยังชมว่าอาหารอร่อย”

“น่าอิจฉา ถ้าเขาเป็นแม่เรา เขาก็รักเธอมากกว่าฉัน”

สไบนางน้อยใจ แฝดสาวจึงรีบแก้

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ฉันว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ ที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ ตอนฉันพูดชื่อแม่ของฉัน ดูเหมือนเขาตกใจ   มาก อาละวาดตบตีฉันจนช้ำไปหมด”

“ตายจริง”

สไบนางคาดไม่ถึง ที่ผ่านมาถึงแม่จะอาละวาดเอากับเธอ แต่ก็ไม่ถึงขั้นทุบตี

“ไม่เป็นไรมากหรอก แต่ฉันมั่นใจว่าเขาสองคนจะต้องรู้จักกันแน่ ที่สำคัญแม่เธอรู้จักฉัน บางทีเขาอาจจะเป็นแม่ของเรา”

 ลัยลาบอกแล้วหยุดไป หากเครือวัลย์เป็นแม่ของเธอ รามิลยาก็คือแม่เลี้ยง และท่าทีหวาดกลัวของเครือวัลย์หลังได้ยินชื่อรามิลยานั่นอีก

เธอไม่อยากคิดเลยว่า คนที่ตามฆ่าเครือวัลย์จนเป็นบ้า คือรามิลยา

แม่ที่เธอรักและเคารพมาตลอดชีวิตนะหรือ จะคิดร้ายต่อเธอได้ลงคอ

“ตอนนี้ฉันกำลังหาโอกาสพูดคุยกับพ่อของเธอ แต่ท่านงานยุ่งมาก โดยเฉพาะการขุดเจาะน้ำมันแห่งใหม่ ท่านกับพี่ชายกินนอนอยู่ที่นั่นมาหลายวันแล้ว”

“ฉันรู้ว่าพ่อรักและตามใจฉันมาก แต่ฉันถูกเลี้ยงดูให้อยู่ในกรอบของประเพณี ฉันจะอาศัยความไม่รู้ของเธอ ทำให้พ่อยอมเปิดปาก”

“อืม ลัยลา แค่นี้ก่อนนะ มีคนเข้ามา”

หญิงสาวตัดบทแล้วกดปิดคอมพิวเตอร์ทันที ลัยลาจึงไม่มีโอกาสบอกเรื่องงานเดินแบบที่ลำยองเพิ่งรับมา

“คุณหนูคะ นายหญิงต้องการพบค่ะ”

“งั้นหรือจ๊ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้” สไบนางลุกขึ้นแล้วเคลื่อนกายอย่างรวดเร็วไปยังห้องรับแขก รามิลยานั่งอยู่กับสตรีสาวสวยคนหนึ่ง สายตาของสตรีนางนั้นจับแน่วมาที่เธอ

“จำตัสนีมได้ไหมลัยลา ไม่ได้เจอกันมานานมากแล้วสินะ” รามิลยาเอ่ยขึ้น สไบนางได้แต่พยักหน้าเบาๆ ทั้งที่เธอไม่รู้จักสตรีสาวตรงหน้าเลยสักนิด

“แต่หลานจำได้ค่ะท่านป้า ลัยลาขี้แย ชอบร้องไห้ให้ท่านลุงเอาใจ” ตัสนีมปิดปากหัวเราะ นัยน์ตาของหล่อนแพรวพราวอย่างขบขัน ทำให้เธอนึกฉุน 



+++ โหลดที่นี่จ้า




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น