จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,882 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    65

    Overall
    54,882

ตอนที่ 24 : อัพเพ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2321
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ส.ค. 59

 เมื่อเช้าเธอขอนั่งแท็กซี่มาเอง แม้ว่าลำยองจะขอมาส่งก็ตาม เพราะน้าเธอคงสงสัยแน่ๆ หากจะเห็นเธอนั่งเครื่องไปประเทศในแถบนั้นคนเดียว

สตรีหลายคนบนเครื่องคลุมหน้าคลุมตัวแบบมุสลิม ส่วนใหญ่เป็นสีดำ เธอเห็นแล้วก็ถอนหายใจ นึกภาพตัวเองต้องใส่ชุดพื้นเมืองแบบนี้ตามติดด้วยการคลุมหน้า ทั้งที่เป็นประเทศที่สภาพอากาศร้อนจัดแล้วละเหี่ยใจ เธอจะทนไม่ได้ก็ตรงนี้แหละ เพราะปกติเป็นคนขี้ร้อนอยู่แล้ว

เธอผล็อยหลับไปชั่วครู่ ตื่นขึ้นมาแล้วก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น เมื่อมองออกไปเบื้องล่างพบทะเลทรายตัดกับขอบฟ้าสีครามกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ไม่น่าเชื่อว่าประเทศที่แห้งแล้งแทบไม่มีพืชพรรณขึ้นได้ จะอุดมไปด้วยน้ำมัน ที่แสนจะมีค่าราวกับทองคำในสมัยนี้

เธอจ้องมองพื้นเบื้องล่างจนกระทั่งเครื่องบินโดยสารลำนั้นจอดสนิท หญิงสาวขยับตัวด้วยความตื่นเต้น เมื่อลงจากเครื่องมาได้ก็เริ่มกวาดสายตามองหาร่างที่เหมือนกระจกเงาของเธอเอง

อากาศเริ่มร้อนอบอ้าวจนเหงื่อพราวหน้าจนต้องหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ด ตอนนี้พบคนพื้นเมืองที่นี่มากกว่าอยู่บนเครื่อง ผู้ชายสวมเสื้อผ้าสีขาว สวมหมวก เสื้อผ้ายาวออกจะรุ่มร่ามอยู่สักหน่อย

สไบนางหยุดยืนคว้าง ไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหนก่อนดี หากลัยลาไม่มาตามนัด เธอก็ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

ความคิดฟุ้งซ่านยังไม่ทันจาง มือเรียวก็ถูกลากออกไปอีกมุมหนึ่งของตัวอาคาร คิ้วของเธอขมวดคล้ายไม่แน่ใจ เพราะสตรีตรงหน้าสวมชุดดำทั้งชุดและคลุมหน้าเหลือแค่ลูกตา

“ฉันเองลัยลา” ลัยลา มูฮัมเหม็ด อาลี เอ่ยขึ้นเป็นภาษาพื้นเมือง เพื่อทดสอบว่าอีกฝ่ายสามารถพูดและสื่อสารภาษาของเธอได้หรือยัง

“ลัยลา ฉันดีใจที่เธอมา” สไบนางเปิดรอยยิ้มกว้าง แม้สำเนียงออกกระท่อนกระแท่นไปบ้าง แต่หากอ้างว่าเป็นหวัดหรือเจ็บคอ ก็คงพอถูไถไปได้บ้าง

“นั่น รถของที่บ้าน ฉันบอกเขาว่าจะออกมาพบเพื่อนที่สนามบิน ขากลับเธอต้องไปกับเขา ส่วนฉัน ในเมื่อเธออ้างว่ามาเที่ยว ฉันคงยังกลับบ้านเธอเร็วนักไม่ได้ ในระหว่างนี้ฉันจะไปพักกับโมริสา อย่างน้อยควรจะทำตัวให้คุ้นชินกับเมืองไทยเอาไว้” ลัยลาบอกขึ้นอย่างคนที่ตระเตรียมแผนการมาแล้วเป็นอย่างดี

“เราจะเปลี่ยนตัวกันนานเท่าไรลัยลา ฉันไม่แน่ใจนักหรอกนะ ว่าเราจะได้เรื่องอะไรรึเปล่า”

“คงต้องลองเสี่ยง ฉันอยากรู้ว่าแม่เธอเห็นฉันแล้วจะเป็นยังไง เขาน่าจะเป็นคนที่กุมความลับทุกอย่างเอาไว้ กับท่านพ่ออย่าหวังเลยว่าจะบอก อีกอย่างประเพณีของฉัน ลูกสาวจะอยู่ใกล้ชิดพ่อมากนักไม่ได้หรอก ฉันอยู่กับแม่รามิลยามาตั้งแต่จำความได้ อาจจะมองไม่เห็นความผิดปกติอะไร บางทีเธออาจจะค้นเจอก็ได้” ลัยลาบอกอย่างที่คิด การที่เธออยู่ที่นี่ มันอาจจะทำให้มองข้ามข้อสงสัยอะไรหลายๆ อย่างไป เช่นเดียวกับสไบนาง

“ตกลง ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็คงเปลี่ยนใจไม่ได้”

“เราเข้าไปเปลี่ยนเสื้อข้างในเถอะ ในนั้นมีห้องให้ผู้โดยสารที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย ได้แต่งตัวก่อนเข้าเมืองหลวง” มือเรียวที่สวมเครื่องประดับแพรวพราวบนข้อมือและนิ้วจับจูงเธอให้เข้าไปด้วยกัน

หลังแลกเปลี่ยนเสื้อผ้ากัน สไบนางดูขัดเขินไม่น้อยกับเสื้อผ้ายาวรุ่มราวแบบนั้น ในขณะที่ลัยลาสวมชุดของเธอได้อย่างไม่รู้สึกแปลก เพราะสมัยที่เรียนต่างประเทศ เธอเองก็แอบแต่งตัวแบบนี้เหมือนกัน ในยามที่พี่เลี้ยงเผลอ ถ้าจะบอกให้ถูกก็หนีเที่ยวประจำนั่นเอง


+++โหลดที่นี่ค่ะ

จุมพิตในเพลิงทราย
เทเรน่า
www.mebmarket.com
เมื่อเทพบุตรนักรักแดนทรายพ่ายมนต์เสน่หาดาสาวไทยชายหนุ่มผู้ไม่เคยง้อใครกลับยอมทุ่มสุดใจเพื่อหวังให้ได้เธอมาแนบกายแล้วหนุ่มนักอย่างเขาจะร่ายรักเช่นไร เพ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น