จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 55,048 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    72

    Overall
    55,048

ตอนที่ 17 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    24 ก.ค. 59

“เขาตายไปแล้ว อย่าไปพูดถึงอีกเลยจ้ะ” รามิลยาตัดบท แต่น้ำตาคลอเอ่อ

“บางทีน้องอาจจะ

“เป็นไปไม่ได้ลัยลา แม่ไม่รู้ว่าลูกรู้อะไรมา แต่แม่เห็นกับตาว่าน้องตายแล้ว คอดียะห์ ตายตั้งแต่อายุ 2 ขวบ แม่เป็นคนอุ้มร่างเขาไปวางในโลงเอง ตอนนั้นลัยลาอายุ 4 ขวบ อาจจะจำไม่ได้” รามิลยาหลับตา ไม่อยากรื้อฟื้นความหลังให้ตัวเองต้องเจ็บปวด

4 ขวบกับ 2 ขวบ เราไม่ใช่ฝาแฝดกันหรอกหรือคะ” ลัยลาย้อนถามส่งผลให้ใบหน้าของรามิลยาจางสีลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาที่ฉายแววใจดีอยู่เป็นนิตย์แข็งกร้าว

“เอาอะไรมาพูด ฝาแฝดที่ไหนกัน”

“เอ่อ..คุณแม่ ลูกขอโทษค่ะ เพียงแต่ลูกเห็น….” ลัยลาจวนหลุดปากเรื่องของสไบนาง หากแล้วเหมือนมีอะไรบางอย่างยับยั้งเอาไว้ให้เธอหยุดชะงักประโยคที่มาจ่อถึงปากแล้วส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอกค่ะแม่ ลูกเพียงแต่ฝันไปเท่านั้นเอง เป็นความฝันไร้สาระเท่านั้น”

คำตอบของลัยลาพลอยทำให้คนฟังโล่งใจ รอยยิ้มหวานใจดีจึงกลับมาดังเดิม

“อย่างนั้นหรอกหรือจ๊ะ แม่นึกว่ามีเรื่องอะไรเสียอีก โธ่เอ๊ยก็แค่ความฝันนี่เอง ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ลูกอาจจะอ่านหนังสือหรือเล่นเจ้าจอสี่เหลี่ยมนั่นมากไปกระมัง คอดียะห์ อายุห่างจากลูก 2 ปี ไม่มีฝาแฝดอะไรทั้งนั้นนะจ๊ะ อย่าไปคิดมากเลย”

“คงจะอย่างนั้นค่ะแม่ เย็นนี้ลูกจะไปตลาดกีซาร์ แม่อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคะ” เธอเอ่ยถาม ตลาดกีซาร์ เป็นเหมือนห้างสรรพสินค้าของเหล่าเศรษฐี เปิดในช่วงหลังตะวันตกดินเป็นต้นไปจนค่อนคืน เป็นแหล่งจับจ่ายใช้สอยของคนมีเงิน เพราะมีเฉพาะสินค้าแบรนด์เนม และอาหารการกินเลิศหรู

ส่วนตลาดของชาวบ้านธรรมดาแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน แม้แต่อาหารการกินยังแบกะดินให้ฝุ่นทรายเกาะเล่น ความเลื่อมล้ำทางสังคมของที่นี่มีมากเกินกว่าจะแก้ไข

“แม่นึกอยากกินอินทผลัมอบแห้ง เห็นเขาว่าที่ตลาดกีซาร์เขาทำออกมารสชาติดี”

“ได้ค่ะแม่ แต่ถ้าอยากกินให้ได้รสชาติ เราต้องไปเก็บเองนะคะ ลูกอายุจนป่านนี้แล้ว ยังไม่เคยนั่งบนหลังอูฐ ไม่เคยโลดแล่นบนทะเลทราย ให้สมกับเป็นคนถิ่นนี้เลย” ลัยลาทำหน้ายุ่งๆ เคยขอพ่อกับแม่ออกไปเที่ยวเล่น ใช้ชีวิตในทะเลทรายบ้าง แต่ท่านทั้งสองไม่เคยยอม

“ลองไปขอท่านพ่อดูสิ ถ้าอนุญาตละก็แม่ไม่ขัด” รามิลยาบอกง่ายๆ เพราะรู้ดีว่าอุลมานไม่มีวันอนุญาต เขารักและหลงลูกสาวคนนี้อย่างกับอะไร ในเมืองนี้จะมีผู้หญิงสักกี่คนมีการศึกษาทัดเทียมบุรุษเช่นลัยลา แต่จะมีประโยชน์อะไร เรียนไปก็ยังไม่เห็นทำประโยชน์อะไรได้

“แม่ละก็ พูดแบบนี้ลูกไม่มีทางได้ไป” หญิงสาวหัวเราะแล้วเอ่ยขอตัวออกไป ทำเป็นลืมเรื่องที่ซักถามในวันนี้ แต่แท้จริงแล้ว เธอกำลังครุ่นคิด และจะต้องหาคำตอบเรื่องนี้เองให้ได้

 

ลำยองแทบกระโดดตัวลอยด้วยความตื่นเต้น เมื่อได้รับการติดต่อจากยูซุป ชายชาวอาหรับ ว่าเจ้านายของเขาต้องการพบสไบนาง เสนอราคาให้สูงลิ่ว ใช้จ่ายสบายไปได้อีกนานแสนนาน แค่อาทิตย์เดียวกับเงินสิบล้าน คุ้มแสนคุ้ม สไบนางไม่รับก็โง่เต็มทน

ลำยองรับปากเป็นมั่นเหมาะกับยูซุป ว่าอย่างไรจะต้องพาสไบนางไปพบเจ้านายของเขาให้จงได้ เธอเองก็จะได้ค่าดำเนินการแสนงามถึงห้าแสนบาท

งานง่ายๆ รายได้งาม ขอแค่สไบนางยินยอมเท่านั้น

เมื่อทนอึดอัดไม่ไหว หลังสไบนางถ่ายละครเสร็จจึงรีบไปรับหลานสาวคนสวยทันที ท่าทางอึกอักของผู้เป็นน้าสาว ทำให้เธอต้องเอี้ยวตัวมาถาม

“น้ามีอะไรรึเปล่า”

“เอ่อ นิดหน่อย แวะกินอะไรเย็นๆ หน่อยดีกว่านะ วันนี้น้าเลี้ยงเอง” ลำยองบอกทำให้คิ้วคู่งามเลิกขึ้นอย่างแปลกใจ ตั้งแต่เป็นน้าหลานกันมา เคยที่ไหนที่น้าของเธอจะยอมควักกระเป๋าเลี้ยงหลานสาวคนนี้

“ถูกหวยเหรอ”

“เปล่าน่า” ลำยองตัดบทแล้วเลี้ยวเข้าไปในร้านกาแฟที่บรรยากาศของร้านมีความเป็นส่วนตัวพอสมควร เมื่อนั่งลงและสั่งเครื่องดื่มกันเรียบร้อยแล้ว จึงเกริ่น

“หวาน แกว่าเงินสิบล้านมันมากไหม”

โหลดได้ที่นี่ค่ะ

จุมพิตในเพลิงทราย
เทเรน่า
www.mebmarket.com
เมื่อเทพบุตรนักรักแดนทรายพ่ายมนต์เสน่หาดาสาวไทยชายหนุ่มผู้ไม่เคยง้อใครกลับยอมทุ่มสุดใจเพื่อหวังให้ได้เธอมาแนบกายแล้วหนุ่มนักอย่างเขาจะร่ายรักเช่นไร เพ...



มีคลิปมาฝากเช่นเคยค่าา
จุมพิตในเพลิงทราย
เทเรน่า
www.mebmarket.com
เมื่อเทพบุตรนักรักแดนทรายพ่ายมนต์เสน่หาดาสาวไทยชายหนุ่มผู้ไม่เคยง้อใครกลับยอมทุ่มสุดใจเพื่อหวังให้ได้เธอมาแนบกายแล้วหนุ่มนักอย่างเขาจะร่ายรักเช่นไร เพ...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น