จุมพิตในเพลิงทราย อีบุ๊ก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 54,887 Views

  • 44 Comments

  • 432 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    70

    Overall
    54,887

ตอนที่ 14 : อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 ก.ค. 59

ลัยลาถอนหายใจ เธอคิดว่าตัวเองได้รับความรักและเลี้ยงดูจากแม่อย่างดีที่สุด แต่บางครั้งบางครากลับรู้สึกถึงความห่างเหิน เย็นชา ท่านไม่ได้ให้ความสนิทสนมกับเธอเท่าที่ควร ตั้งแต่จำความได้เธออยู่กับพี่เลี้ยงเสียมากกว่า

หญิงสาวปิดคอมพิวเตอร์หลังจากการสนทนาสิ้นสุดลง ตอนนี้บ่ายแก่ๆ แดดแรงกล้าเริ่มทอแสงอ่อนลง แต่เธอเปลี่ยนใจไม่ไปข้างนอกแล้วแต่เดินเข้าไปในครัวแทน

“ตายจริงคุณหนู หิวหรือคะ ทำไมไม่กดกริ่งเรียก นังฮาน่าไปไหน ถึงได้ปล่อยให้คุณหนูออกมาเองถึงครัว” รุยา แม่ครัววางมือทาบอกอย่างตกใจเกินกว่าเหตุ ท่าทางทุกข์ร้อนของนางทำให้เธอต้องรีบบอก

“ฉันไม่ได้หิวหรอกจ้ะป้ารุยา เพียงแต่ไม่มีอะไรจะทำเท่านั้นเอง ส่วนฮาน่า คิดว่าฉันหลับ ก็คงออกไปทำธุระส่วนตัวของเขาบ้าง ป้าทำอะไรอยู่ พอจะมีเวลาว่างให้ฉันบ้างไหม” หญิงสาวเอ่ยถาม รอยยิ้มอ่อนโยนทอดจับใบหน้าของหญิงวัยกลางคน

คุณหนูลัยลาของนางช่างอ่อนโยนนัก ไม่เหมือน

รุยารีบปัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อไม่เห็นว่าคนเป็นสาวใช้ต่ำต้อยอย่างเธอจะเอาตัวไปข้องเกี่ยว นางเดินไปเช็ดมือกับผ้าลวกๆ แล้วยืนรอคำสั่งของลัยลา

“ออกมาข้างนอกเถอะจ้ะ ในครัวร้อนเหลือทน” หญิงสาวเดินนำออกไปก่อน ซีกหน้าขาวผ่องมีเหงื่อเล็กๆ ผุดซึม เพราะไม่ชอบอากาศร้อนๆ อย่างนี้ เมื่อเดินมาถึงห้องรับแขก หญิงสาวเดินออกไปเมียงมองเพื่อดูว่ามีใครเข้ามาหรือไม่ เมื่อไม่เห็นใครจึงหันมาหารุยา

“ฉันมีเรื่องอยากถามหน่อย ป้ารุยาก็อยู่ที่นี่มานาน พอจะรู้ไหมจ๊ะ ว่านอกจากฉันแล้ว แม่มีลูกอีกรึเปล่า” ลัยลาถามคำถามที่รุยาไม่คิดว่าตัวเองจะได้ยิน

“คุณลัยลา ทำไมถามอย่างนั้นละคะ”

“บอกมาก่อนเถอะป้ารุยา ฉันแค่อยากรู้เท่านั้น” หญิงสาวเร่งเร้า เกรงว่าผู้เป็นมารดาจะกลับเข้ามาและพลาดโอกาสในการซักถาม

“เอ่อความจริงท่านก็มีลูกสาวอีกคนค่ะ น้องสาวของคุณ แต่เสียดายที่อายุสั้น เธอเสียไปตั้งแต่อายุแค่ 2 ขวบ” รุยายอมบอก เพราะเห็นว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตขนาดจะต้องปิดบังกัน

“น้องสาวหรือ ไม่ได้อายุเท่ากันงั้นรึ” หญิงสาวย้อนถาม ทำให้รุยาแปลกใจ หากแล้วก็ส่ายหน้าปฏิเสธ ทั้งที่ในใจนึกสงสัยกับคำถามนั้น

“ไม่ใช่หรอกค่ะ น้องสาวคุณหนูเกิดหลังคุณหนูสองปี เอ่อถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ ต้องรีบกลับไปทำอาหาร” รุยารีบเอ่ยขอตัว เมื่อหญิงสาวไม่ห้ามปรามจึงเดินลิ่วออกไปทันที

ลัยลากัดริมฝีปากอย่างครุ่นคิด ในเมื่อน้องสาวของเธอตายไปแล้ว ผู้หญิงคนนั้นย่อมไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอ

เถอะทุกอย่างอาจเป็นเรื่องบังเอิญ

ลัยลาตัดบทกับตัวเอง ปัดความคิดฟุ้งซ่านนั้นให้ออกไปให้พ้นจากสมอง มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ผู้หญิงคนนั้นจะเกี่ยวข้องกับเธอ เพราะพ่อกับแม่คงไม่ปล่อยให้ใครมาพรากลูกในอกจากไปแน่ โดยเฉพาะพ่อซึ่งมีเธอเป็นลูกสาวแค่คนเดียว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น