ธิดาฮาเร็ม ตีพิมพฺกับอักษรศาสตร์

ตอนที่ 8 : ความทุกข์ใจของนางในฮาเร็ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ม.ค. 53

อัสมียานอนกระสับกระส่ายไปมาบนเตียงนอนหนานุ่มของตัวเองภายในฮาเร็ม เมื่อคืนพรุ่งนี้แล้วที่เธอจะต้องถวายตัวให้แก่องค์สุลต่านกาซีมอย่างเป็นทางการแล้ว

                ความหวาดกลัวเกาะกินลึกไปทุกข์ห้องหัวใจ และเห็นว่าตัวเองคงจะนอนไม่หลับจริงๆ แน่แล้วเธอจึงได้หยัดกายลุกขึ้นเดินทอดน่องออกไปจากห้องนอนเพื่อจะออกไปเดินเล่นรอบๆ บริเวณฮาเร็มโดยมียูนุคหลายคนยืนเฝ้าอยู่หน้าฮาเร็มเช่นเคย

                หญิงสาวเดินทอดน่องไปตามทางเดินหินอ่อนอย่างเหม่อลอยก่อนที่สายตาจะสะดุดเข้ากับใครคนหนึ่งที่นั่งไกวชิงช้าไปมาอยู่คนเดียวด้วยท่าทางเหงาหงอย

                อัสมียาขมวดคิ้วก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาอีกฝ่าย ซึ่งอีกฝ่ายนั้นรีบหันหน้ากลับมามองทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าแม้อัสมียาจะเดินเพียงแค่แผ่วเบานั้น

                อ้อเจ้านี่เองอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ก่อนเอ่ยถามขึ้น ทำเอาผู้มาใหม่ต้องขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะเอ่ยถามออกไปบ้าง

                เจ้ารู้จักเราหรือ

                จะมีใครบ้างในฮาเร็มแห่งนี้ที่จะไม่รู้จักเจ้า อัสมียาธิดาของคหบดีซาบิตผู้งามสง่ายิ่กว่าใครในผืนแผ่นดินนี้ จนถึงขนาดมีใครบางคนบอกว่าเจ้าจะกลายเป็นที่โปรดปรานเสียยิ่งกว่าพระชายาทั้ง 4 พระองค์นางในผู้นั้นเอ่ยขึ้นก่อนจะมองใบหน้างดงามของอัสมียาอย่างพิจารณา แววตาชื่นชมระคนริษยา

โลกใบนี้จะมีใครที่งามไร้ที่ติถึงเพียงนี้

เจ้ากล่าวเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้สวยขนาดนั้นหรอกอัสมียากล่าวแก้ก่อนจะถามชื่อเสียงเรียงนามของผู้หญิงคนนั้น

ฉันชื่อมารตี ฉันเข้ามาอยู่ในฮาเร็มแห่งนี้ได้สองปีเป็นบุตรของชีคอาเหม็ดแห่งแคว้นดูอาบีเดียอีกฝ่ายแนะนำตัวเองก่อนจะหันมาทางอัสมียา

เจ้าเองก็คงนอนไม่หลับเหมือนกันสินะ ถึงได้ออกมาเดินเล่นในยามวิกาลเช่นนี้

ใช่ฉันนอนไม่หลับ เพราะพรุ่งนี้เย็น ฉันจะต้องถูกถวายตัวกับองค์สุลต่านแล้วจริงๆ เฮ้อ...หญิงสาวถอนหายใจอย่างกลุ้มอกกลุ้มใจ ทำเอาอีกฝ่ายเลิกคิ้วหันมามองอัสมียาอย่างสงสัย

เจ้าไม่เต็มจะเข้ามาเป็นหญิงในฮาเร็มแห่งนี้หรอกหรือ

ถ้าตอบตามตรงก็คือ ไม่หรอก ฉันถูกท่านพ่อส่งให้มาเป็นเครื่องราชบรรณาการเพื่อเหตุผลทางการค้าของครอบครัวอัสมียาเอ่ยขึ้นเสียงเศร้าสร้อยก่อนจะเด็ดดอกไม้ในสวนมาถือไว้ในมือพร้อมกับมองแมลงเล็กๆที่ไต่กลีบใบของดอกไม้ไปมา

ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากมีปีกบิน จะได้โบยบินออกไปจากคุกแห่งนี้อัสมียาบอกขึ้นคล้ายจะรำพึงกับตัวเองมากกว่าจะปรับทุกข์จริงจังกับมารตี

เจ้ามีคนรักอยู่แล้วงั้นหรือ

ใครว่าล่ะ ฉันไม่มีคนรักและไม่คิดว่าจะมีชายใดในเมืองนี้ที่จะสามารถกุมหัวใจของฉันเอาไว้ได้ หญิงสาวบอกขึ้นด้วยแววตามั่นคง จนฝ่ายรับฟังต้องกลั้นยิ้มอย่างเห็นขันจนหญิงสาวชักเคือง

ผู้หญิงพระเจ้าให้เกิดมาคู่กับผู้ชายเจ้าจะปฏิเสธกฎข้อนี้ไปได้อย่างไร

ฉันไม่ได้ฝืนกฎธรรมชาติ แล้วก็ไม่ใช่พวกวิปริตอะไรอย่างที่เจ้ากำลังคิดอยู่แน่ๆ ฉันยังคงชอบผู้ชายอยู่และจะแต่งงานกับเขาหากว่าเขายินยอมที่จะมีฉันเพียงคนเดียวไม่เผื่อแผ่ร่างกายและหัวใจให้แก่ผู้หญิงอื่น แต่คงไม่มีหรอกผู้ชายอย่างนั้น

อัสมียาบอกพลางยักไหล่ มารตีได้ยินอย่างนั้นแล้วถึงกับหน้าเศร้าก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆเพราะความรู้สึกของเธอล่องลอยไปไกลยามเมื่อนึกถึงใครบางคน

มีสิ…… ผู้ชายที่เต็มใจที่จะมีเมียเพียงคนเดียว แต่ฉันผิดเองที่หลงทิ้งความรักบริสุทธิ์ของเขาไปอย่างไม่ใยดี ฉันเห็นแก่ตัวอย่างที่สุดว่าแล้วมารตีก็น้ำตารื้นขอบตาขึ้นมาภาพของราชองครักษ์หนุ่มโอมานปรากฏขึ้นในห้วงความคิดอย่างชัดเจน

เจ้ามีคนรักอยู่ก่อนแล้วสินะ แล้วเหตุใดเจ้าถึงยอมมาเป็นนางในฮาเร็มนี้กันล่ะ อืม...เจ้าคงจะถูกบังคับ เหมือนฉันสินะอัสมียาพูดเองเออเองเสร็จก็เอื้อมมือไปสัมผัสอีกฝ่ายอย่างเห็นใจ

ไม่หรอก ฉันมันชั่วช้าเองที่ทรยศต่อความรักของเขา ฉันกับผู้ชายคนนั้นเรารักกันมากและถึงขั้นหมั้นหมายจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่เมื่อฉันมีโอกาสได้พบกับองค์สุลต่าน ฉันกับหลงในลาภยศชื่อเสียงนั่นจนยอมทิ้งผู้ชายดีๆอย่างเขาแล้วกลายมาเป็นนกน้อยในกรงทองแห่งนี้ในที่สุดมารตีพูดเสร็จก็ปิดหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นไปมาจนอัสมียาต้องดึงร่างสั่นเทาราวลูกนกนั้นมากอดปลอบใจ

อย่าคิดมากเลยมารตี เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วป่านนี้ผู้ชายคนนั้นเขาคงจะแต่งงานไปกับคนอื่นแล้วล่ะอัสมีเอ่ยขึ้น

ฉันเองก็ไม่รู้ เพราะเมื่อฉันบอกเขาว่าจะต้องมาป็นนางในฮาเร็มแห่งนี้เขาก็ลาออกจากงานราชการและหายหน้าไปจากชีวิตของฉันอย่างไร้ร่องรอยก็เป็นเวลาถึงสองปีแล้ว ป่านนี้ฉันเองก็ไม่รู้เลยว่าเขาจะเป็นตายร้ายดีประการใด

เฮ้อ...ฉันเองก็มีชะตากรรมไม่ต่างไปจากเจ้าหรอก ผิดแต่ว่าเจ้าเต็มใจส่วนฉันไม่เต็มใจอัสมียาบอกเสียงเศร้าทำเอามารตีอมยิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น

แต่ผู้หญิงทุกคนในฮาเร็มแห่งนี้ที่เคยได้เข้ามาถวายตัวองค์สุลต่านกาซีม จะไม่มีใครเลยที่จะไม่พอใจและหลงรักพระองค์มารตีบอกขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะหลุบตาลงต่ำพร้อมกับที่เลือดฟาดซับบนใบหน้าจนแดงก่ำยามเมื่อนึกถึงความอ่อนโยนและลีลารักอันแสนหวานขององค์สุลต่านกาซีม

ที่สร้างความหฤหรรษ์ให้กับเธอจนเธอเป็นฝ่ายหลงใหลพระองค์จนลืมอดีตคนรักอย่างโอมานไปเสียสนิทใจ แต่อัสมียากลับทำสีหน้างุนงง

หมายความว่ายังไง แล้วทำไมเจ้าจะต้องหน้าแดงด้วยจากนั้นคนที่เป็นฝ่ายหน้าแดงกลับเป็นอัสมียาแทน เมื่อมารตีกระซิบความหมายเบาๆทั้งสองหัวเราะให้กันเบาๆด้วยความเขินอาย

มิตรภาพเล็กๆก่อเกิดขึ้นในใจของสองสาว โดยที่อัสมียามิได้ล่วงรู้เลยว่าชายคนรักที่มารตีพูดถึงจะเข้ามาข้องเกี่ยวพัวพันกับชีวิตของเธอจนแยกไม่ออก!

จวบจนกระทั่งถึงเวลาเช้าดูทุกคนจะวุ่นวายกันไปหมดเมื่อทราบว่าเป็นกำหนดการที่อัสมียาจะต้องขึ้นถวายตัว วุ่นวายกันมาตั้งแต่นางทาสที่ต้องคอยขัดสีฉวีวรรณให้แก่อัสมียา

และเตรียมห้องส่วนพระองค์ภายในฮาเร็ม ไม่เว้นแม้กระทั่งนางในฮาเร็มคนอื่นๆที่จะต้องซักซ้อมในการบรรเลงเพลงมโหรีเมื่อองค์สุลต่านประทับอยู่กับอัสมียา

ทุกคนดูตื่นเต้นกันยกใหญ่ เพราะเป็นเวลาหลายเดือนมาแล้วที่องค์สุลต่านทรงยุ่งกับราชกิจบ้านเมือง จนไม่มีเวลาจะเสด็จลงมาหาความสุขในฮาเร็มและพระชายาคนสุดท้ายของพระองค์ก็งดงามจนพระองค์ทรงหลงใหลขลุกอยู่กับพระนางเกือบจะทุกคืน

อัสมียาถอนหายใจยาวอย่างกลัดกลุ้มก่อนจะคว้ายาในขวดแก้วที่เธอซื้อมาจากพ่อค้าในเมืองมาซุกไว้ในเข็มขัด ยานี้คงจะพอช่วยเธอให้ยืดระยะเวลาที่จะต้องเป็นนางบำเรอขององค์สุลต่านไปได้อีกหลายวัน อย่างน้อยก็คงพอจะทำให้เธอหาจังหวะหนีออกไปจากที่นี่ได้

จนเมื่อจวนจะถึงเวลาถวายตัว อัสมียาก็เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องอย่างกระวนกระวายเป็นที่สุด หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อได้ยินเสียงวงมโหรีบรรเลงเพลงรักอ่อนหวานอยู่ด้านนอกแสดงถึงว่าผู้เป็นเจ้าของฮาเร็มแห่งนี้ได้เสด็จมาถึงแล้ว

และคงอีกไม่นานนักประตูห้องนี้คงจะถูกเปิดเข้ามาเมื่อองค์สุลต่านดื่มกินท่ามกลางสาวๆที่คอยเอาอกเอาใจอยู่ภายในฮาเร็มเสร็จสิ้นแล้ว

จวบจนกระทั่งประตูไม้สลักขนาดใหญ่ถูกผลักออกโดยเร็วพร้อมกับผ้าม่านลวดลายสวยงามนั้นถูกเปิดออก อัสมียาถึงกับสะดุ้งวาบเหลือบมององค์สุลต่านแวบหนึ่ง

ก่อนจะทำใจกล้าตรงเข้าไปประคองร่างที่ซวนเซนั้นให้มานั่งบนพีะเก้าอี้ที่ทำจากทองคำล้วนพร้อมกับเบือนหน้าหนีอย่างรังเกียจ เมื่อพระองค์ยื่นพระนาสิกเข้ามาแอบสูดดมความหอมจากเรือนผมสลวยนั้น

เอ่อ...อย่าพึ่งสิเพค่ะ ทรงนั่งพักก่อนเถอะอัสมียารีบเบี่ยงตัวหลบก่อนจะยื่นแก้วเหล้าให้อีกฝ่าย แต่องค์สุลต่านส่ายพระพักตร์ไปมาก่อนจะยื่นแก้วเหล้านั้นขึ้นป้อนเธอเสียเอง

เราน่ะ...ถูกสาวๆข้างนอกป้อนจนเมามายมากแล้วถ้าอย่างนั้นแก้วนี้เจ้าดื่มแทนเราก็แล้วกัน ทรงตรัสพลางยัดเยียดแก้วเหล้านั้นเข้าป้อนจนถึงปากของเธอ

อัสมียายิ้มเจื่อนๆแต่จำต้องอ้าปากรับขึ้นมาดื่มช้าๆก่อนจะสำลักพรวดออกมาเพราะในชีวิตเธอไม่เคยคิดที่จะแตะต้องของมึนเมาพวกนี้เลยและไม่คิดว่ามันจะมีรสชาติฝาดเฝื่อนถึงเพียงนี้ สีหน้าของอัสมียาทำเอาองค์สุลต่านถึงกับสรวลดังลั่นอย่างนึกเอ็นดู

ฮ่าๆ เจ้านี่ช่างเหมือนเด็กเสียจริงๆ ผิดกับรูปร่างหน้าตาของเจ้านักที่ดูจะเป็นสาวเต็มตัวตรัสแล้วก็ทรงทอดพระเนตรเรือนร่างอวบอัดยวนใจนั้นอย่างพึงพอพระทัยก่อนจะรวบร่างบางนั้นเข้ามากอดโดยที่เธอเองยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ว้าย! ปล่อยก่อนเถอะเพคะหญิงสาวรีบร้องห้ามเสียงหลง เมื่ออีกฝ่ายซุกไซ้ใบหน้าลงมาใกล้

ดะ...ดื่มเหล้ากันก่อนเถิดเพคะ หม่อมฉันทราบมาว่าความมึนเมาจะช่วยให้ราตรีนี้ของพระองค์กับหม่อมฉันมีความหมายอันน่าจดจำมากขึ้นนะเพคะอัสมียารีบปรับสีหน้าจากการตื่นกลัวเมื่อครู่นี้มาเป็นยิ้มอ่อนหวานยั่วยวนแทน

นะเพคะ หม่อมฉันอายที่จะต้องอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนอื่น ที่ไม่ใช่คนในครอบครัวว่าแล้วหญิงสาวก็แสร้งทำสีหน้าเอียงอายให้สมจริง

องค์สุลต่านทอดพระเนตรสีหน้าและแววตาที่ยั่วยวนนั้นอย่างหลงใหลก่อนจะยอมรับแก้วเหล้าจากมือเรียวนั้นขึ้นดื่ม

ก็ได้ เจ้านี่ช่างไร้เดียงสาเสียจริงแต่บางครั้งก็ดูเป็นนางแมวยั่วสวาทเอาได้ง่ายๆทรงตรัสพลางรับแก้วเหล้าขึ้นดื่มแล้วแก้วเล่า

จนเริ่มจะเมามายประกอบกับยานอนหลับที่เธอแอบผสมลงไปในแก้วนั้น ไม่นานนักองค์สุลต่านกาซีมก็ทรงหลับสนิทไปโดยไม่รู้พระองค์

อัสมียาลอบระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะตรงเข้าฉุดประคองร่างหนานั้นให้ขึ้นไปนอนบนเตียงนอนซึ่งกว่าจะทำได้สำเร็จก็เล่นเอาเธอถึงกับหายใจหอบ

ขอประทานอภัยทีเถอะนะเพคะ หม่อมฉันจำเป็นจริงๆหญิงสาวว่าก่อนจะหอบหมอนกับผ้าห่มอีกชุดไปนอนอยู่บนโซฟาพร้อมกับหลับไปด้วยความโล่งใจ

จวบจนกระทั่งเช้าเมื่อแสงอาทิตย์ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา อัสมียาเผยอเปลือกตาขึ้นด้วยสีหน้างุนงงเมื่อห้องที่เธอนอนอยู่นั้นไม่คุ้นตาเอาเสียเลย

หญิงสาวลุกขึ้นบิดตัวตัวอย่างเมื่อยขบ เมื่อต้องนอนขดตัวอยู่บนโซฟาตัวแคบๆเสียทั้งคืน ก่อนจะสะดุ้งวาบเมื่อมองไปเห็นพระวรกายสูงโปร่งขององค์สุลต่านทรงบรรทมหลับสนิท

หญิงสาวลอบยิ้มอย่างเอ็นดู เมื่อยามหลับนั้นพระองค์ก็ดูเป็นชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งที่มีพระสิริโฉมงดงามสมชายชาตรีหากว่าไม่ได้เป็นองค์สุลต่านกาซีมผู้ครองนครแห่งนี้และมีพระชายารวมทั้งนางในฮาเร็มอีกนับร้อยคนเธอคงอดที่จะหลงรักพระองค์ขึ้นมาไม่ได้

อัสมียากดกริ่งเรียกนางทาสให้นำอ่างผสมโคโลญจ์อ่อนๆพร้อมผ้าเช็ดหน้ามาให้ เมื่อได้มาแล้วจึงได้ทรุดตัวลงนั่งข้างเตียงและบรรจงเช็ดพระพักตร์นั้นให้อย่างอ่อนโยนจนวรกายที่หลับสนิทนั้นเริ่มจะรู้สึกตัวขึ้นมา ทรงขมวดพระขนงอย่างุนงงก่อนจะยกพระหัตถ์ขึ้นกุมพระเศียรพระองค์ไปมา

เกิดอะไรขึ้นกับเรา

เมื่อคืนทรงเมาหนักมากเพคะจนหลับไปอัสมียาบอกเสียงอ่อนหวาน ทำเอาองค์สุลต่านขมวดพระขนงยิ่งกว่าเก่า

เป็นไปได้อย่างไรกันที่เราจะหลับจนถึงเช้า โดยที่เรากับเจ้า....ทรงตรัสขึ้นอย่างไม่แน่พระทัย สีพระพักตร์ครุ่นคิด

แหม...หม่อมฉันต่างหากเล่าเพคะที่จะต้องถามพระองค์ ดูสิ...เมื่อคืนหม่อมฉันนั่งรอพระองค์ทั้งคืน ก็ไม่ยอมตื่นขึ้นเสียทีจนต้องย้ายไปนอนอยู่บนโซฟาจนปวดเนื้อปวดตัวไปหมดหญิงสาวแสร้งทำเป็นกระเง้ากระงอดจนอีกฝ่ายเลิกคลางแคลงพระทัย

อย่างนั้นหรอกหรือ เราต้องขอโทษเจ้าจริงๆอัสมียารับรองได้ว่าคืนนี้เราจะไม่พลาดอีกทรงตรัสขึ้นด้วยสีพระพักตร์กรุ้มกริ่ม ทำเอาหญิงสาวถึงกับตาโต

หา...! คืนนี้เหรอเพคะ

ทำไมเจ้าจะต้องทำท่าตกใจถึงขนาดนั้นด้วย ไม่ดีใจหรอกหรือที่จะได้อยู่กับเรา

โธ่...ดีใจสิเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่สงสารนางในคนอื่นๆที่พวกนางเองก็ปรารถนาที่จะเข้าเฝ้าพระองค์บ้าง หญิงสาวเอ่ยเสียงหวาน

ขณะแสร้งเอียงศีรษะไปเอนซบกับพระอุระนั้นอย่างประจบทำเอาพระองค์ต้องพระสรวลเบาๆอย่างเอ็นดูก่อนจะเอื้อมพระหัตถ์ไปลูบศีรษะนั้นเบาๆ

ไม่ล่ะ เราอยากอยู่กับเจ้า วันนี้เราต้องออกไปว่าราชการก่อน แล้วคืนนี้เราจะมาหาเจ้าอีกทรงตรัสพร้อมกับจุมพิตไปบนหน้าผากนวลนั้นแผ่วเบาก่อนจะผละออกไปจากห้องนั้นอย่างรวดเร็วทิ้งให้อัสมียาต้องถอนหายใจยาวอย่างกลัดกลุ้ม

และยังต้องปวดหัวหนักเข้าไปอีก เมื่อเธอเตรียมตัวจะไปอาบน้ำโดยมีนางทาสสาวผิวดำสองคนถือข้าวของเดินตามหลัง แล้วมีนางในฮาเร็มกลุ่มหนึ่งมองเธออย่างอยากจะกินเลือดกินเนื้อ

เฮอะ...ดูสิพวกเราแม่คนนั้นคงจะปรนนิบัติฝ่าบาทชนิดถวายหัวพระองค์ถึงได้หลงใหลถึงขนาดจะมาหานางอีกในคืนนี้หนึ่งในนั้นบอกกับเพื่อพลางบุ้ยใบ้มาทางอัสมียา

นั้นน่ะสิ ลีลาคงจะถึงพริกถึงขิง ว่างๆก็ช่วยสอนมารยาสาไถบนเตียงของเจ้าให้พวกเราบ้างนะคำพูดถากถางนั้นทำเอาอัสมียาถึงกับหน้าตึงอย่างไม่พอใจ

 เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครพูดจาจาบจ้วงกับเธอเช่นนี้มาก่อน แต่เธอเพิ่งจะมาอยู่ใหม่ยังไม่อยากมีเรื่องจึงได้รีบเดินหนีไปอีกทาง แต่ยังไม่วายถูกสามคนนั้นเดินมาดักหน้าเอาไว้

ถือว่าตัวเองเป็นคนโปรดของฝ่าบาท หรือยังไงถึงได้ทำท่าหยิ่งยโสแบบนั้น

ถอยไปนะ! ฉันไม่อยากมีเรื่องกับพวกเจ้าอัสมียาตวาดกลับโดยมีนางทาสทั้งสองตรงเข้ามาคุ้มกันตามหน้าที่

หลีกไปนะ นังทาสชั้นต่ำ คิดจะประจบสอพลอนังอัสมียาหรือยังไง ยังไม่ทันไรพวกแกก็ไม่เห็นหัวพวกฉันเชียวรึหนึ่งในนั้นตวาดกลับ ทำเอานางทาสสองคนนั้นหน้าซีดเผือด อัสมียากำมือแน่นอย่างพยายามควบคุมอารมณ์โกรธของเธอที่เริ่มจะคุกรุ่นขึ้นมา

ฉันบอกว่าไม่อยากมีเรื่องถอยไปนะ

แต่พวกฉันอยากจะมี อามี จับมันไว้เมื่อสิ้นเสียงคำสั่งนั้น ผู้หญิงคนที่ชื่ออามีกับเพื่อนรักอีกคนหนึ่งก็ตรงเข้ามาฉุดแขนเธอเอาไว้คนละข้าง

เอาเลยมาลีนะ ตบมันสักฉาดให้ฉันหายหมั่นไส้มันหน่อยเถอะมาลีนะยิ้มเย็นก่อนจะเอื้อมมือขึ้นทำท่าจะตบแต่ถูกคว้าเอาไว้แน่นจากใครคนหนึ่ง

หยุดเดี๋ยวนี้นะ คืนนี้ฝ่าบาทจะเสด็จมาหานาง เจ้าลองคิดดูสิว่าหากทรงเห็นใบหน้าของนางแดงเป็นปื้นด้วยแรงตบของเจ้าอะไรจะเกิดขึ้น แล้วไหนจะท่านยาเนียอีกล่ะ นางคงได้ขังเจ้าไว้ไม่ให้เห็นเดือนตะวันเป็นแน่ หากว่าเจ้าบังอาจแตะต้องนางในที่กำลังจะขึ้นถวายตัว

มารตีบอกเสียงกร้าวก่อนจะจับข้อมือของอีกฝ่ายแน่นขึ้น ดูเหมือนว่าฝ่ายถูกห้ามจะรู้ตัว จึงรีบลดมือกลับอย่างหงุดหงิดก่อนจะเปลี่ยนมาชี้หน้าอัสมียา อย่างเกลียดชัง

ฝากเอาไว้ก่อนเถอะมาลีนะสบถก่อนจะคว้าแขนลูกสมุนทั้งสองให้ออกตามไป

ขอบใจเจ้ามากน่ะมารตี อัสมียาหันมาส่งยิ้มให้มารตีอย่างขอบคุณ

ไม่เป็นไรหรอก ทีหลังเจ้าก็พยายามอยู่ห่างๆพวกนางหน่อยก็แล้วกัน พวกนางก็เป็นแบบนี้แหละเห็นใครดีกว่าไม่ได้เที่ยวระรานเขาไปทั่วยีเนียสั่งขังไม่รู้กี่ครั้งแล้วยังไม่เข็ดมารตีบอกขึ้นอย่างระอาใจ ก่อนจะคว้าแขนอัสมียาให้เดินไปอาบน้ำด้วยกัน

68 ความคิดเห็น

  1. #23 SN piercensean (@piercensean) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2553 / 12:07
    i will wait for more ner
    #23
    0
  2. #15 นิ้วก้อย (@phattharaporn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2553 / 20:52

    สู้ๆค่า

    #15
    0
  3. #14 ~~... แมวน้อย...~~ (@swithon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มกราคม 2553 / 05:35
    สวัสดีปีใหม่นา
    #14
    0