ธิดาฮาเร็ม ตีพิมพฺกับอักษรศาสตร์

ตอนที่ 16 : นักโทษอาญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    7 ก.ค. 54

 

ภายในฮาเร็มในพระราชวังใหญ่ขององค์สุลต่านกาซีม พระองค์ทรงเสวยน้ำจัณฑ์อย่างเมามายโดยมีเหล่านางในหลายคนช่วยกันเอาพระทัยคอยป้อนน้ำจัณฑ์และป้อนอาหารให้มาเป็นระยะ

บ้างก็บีบนวดบ้างก็ร่ายรำกันด้วยจังหวะลีลาเร้าใจด้วยชุดวาบหวิว ยั่วยวน สภาพอย่างนี้พระองค์เคยรู้สึกเกษมสำราญ เคยเบิกบานพระทัยยิ่งนัก

แต่ในเวลานี้ภายในพระทัยกลับทรงเงียบเหงาทั้งที่รายล้อมไปด้วยเหล่านางในสวยงามมากมายเหล่านี้ที่พร้อมจะทำทุกอย่างตามที่พระองค์ต้องการ

ดื่มอีกสักนิดนะเพคะฝ่าบาทจัสปาเอื้อมมือเรียวของเธอกรีดกรายยกเเก้วเหล้าองุ่นขึ้นป้อนอย่างมีจริตจะกร้านพลางเอนซบคลอเคลียไปมาไม่ห่าง

หมู่นี้ฝ่าบาทพระพักตร์ไม่แจ่มใสเลยนะเพคะมารตีที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งทูลถามขึ้นมาอย่างห่วงใยแท้จริงซึ่งช่วยสร้างรอยพระสรวลอบอุ่นให้ปรากฏขึ้นบนพระพักตร์บูดบึ้งขององค์สุลต่านขึ้นมาได้เล็กน้อยแต่ก็เพียงแค่แวบเดียวเท่านั้นเอง

ข้ามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะ อย่าห่วงไปเลยมารตีทรงตรัสตอบพลางรับผลองุ่นที่มารตีป้อนมาทำให้จัสปามองค้อนด้วยความหมั่นไส้ระคนอิจฉา

ฝ่าบาท…….เสวยน้ำจัณฑ์ด้วยสิเพคะ มันจะได้คล่องพระศอติเยาะที่นั่งอยู่ด้วยพยายามแย่งกันป้อนน้ำจัณฑ์กับจัสปาไปมาจนแทบว่าจะตบตีกันต่อหน้าพระพักตร์ทำเอาองค์สุลต่านต้องส่ายพระพักตร์ด้วยความเบื่อหน่าย

ฝ่าบาททรงทอดพระเนตรนางระบำนั่นเถิดเพคะ เผื่อจะสบายพระทัยขึ้นมารตีบอกขึ้นเบาๆ องค์สุลต่านพยักพระพักตร์ก่อนจะทอดพระเนตรมองนางระบำหน้าท้องที่เต้นรำด้วยท่วงท่าลีลายั่วยวนอ่อนช้อยแต่ทั้งที่ตั้งพระทัยทอดพระเนตรแต่กลับไม่ทรงรู้สึกสนุกสนานไปกับภาพตรงหน้านั้นเลย

ทรงคิดถึงอัสมียาหรือเพคะมารตีมารตีทูลถามขึ้นอย่างตรงพระทัยทำเอาทรงอึ้งไปนานก่อนจะพยักพระพักตร์ยอมรับสร้างความไม่พอใจให้แก่จัสปากับติเยาะยิ่งนัก

อะไรกันมารตี……นังอัสมียาน่ะมันหนีไปแล้ว มันน่ะสร้างความอัปยศอดสูให้แก่ฝ่าบาทมากแค่ไหนแล้วเจ้ายังจะพูดถึงมันให้ฝ่าบาทได้ยินอีกหรือ

ทำไมข้าจะพูดถึงนางไม่ได้ ก็ฝ่าบาททรงบอกขึ้นอยู่เมื่อครู่ว่าทรงคิดถึงนาง หรือว่าเจ้าน่ะยอมรับความจริงไม่ได้ที่ฝ่าบาทน่ะทรงสนใจอัสมียามากกว่าเจ้าจัสปา

มารตีบอกขึ้นด้วยสีหน้านิ่งๆแต่ทำเอาคนฟังหน้าตึงด้วยความไม่พอใจแต่ก่อนที่ทั้งสองจะทะเลาะกันไปมากกว่านี้ ยูนุคคนหนึ่งก็คลานเข้ามากราบทูลด้วยสีหน้าร้อนใจ

เอ่อ……ทูลฝ่าบาท ท่านหัวหน้ายูนุคกับท่านยีเนียมาขอเข้าเฝ้าพะยะค่ะ

อย่างนั้นรึ มีธุระอะไรกันถึงได้มามืดค่ำเอาอย่างนี้องค์สุลต่านตรัสถามขึ้นอย่างแปลกพระทัย เพราะเวลาที่พระองค์อยู่ในฮาเร็มแบบนี้น้อยครั้งนักที่พวกยูนุคหรือนางกำนัลคนใดจะกล้าเข้ามาขัดขวางความสำราญของพระองค์นอกเสียจากจะมีเหตุจำเป็นจริงๆ

นั่นน่ะสินะ มันเป็นเวลาของความเกษมสำราญของฝ่าบาทนะ ทำไมท่านยีเนียกับท่านยูนุคถึงได้ไม่รู้จักเวล่ำเวลาอย่างนี้จัสปาเอ่ยตำหนิขึ้นมา ติเยาะพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

จริงด้วย ข้าเห็นด้วยกับเจ้าจัสปาติเยาะสนับสนุน

นี่เห็นจะเป็นครั้งแรกที่เธอกับจัสปาจะมีความคิดเห็นสอดคล้องไปในทางเดียวกัน

พวกเจ้าทั้งสองคนน่ะ หุบปากเสียทีเถอะ ข้ารำคาญจะแย่แล้ว เอาล่ะ……พวกเจ้าไปบอกให้พวกเขาเข้ามาได้ทรงตรัสพลางโบกพระหัตถ์เป็นสัญญาณให้พวกนักดนตรีและเหล่านางระบำหยุดการร่ายรำและไม่นานท่านยูนุคกับยีเนียก็คลานเข่าเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อม

มีอะไรหรือท่านทั้งสองถึงได้มาหาเราในเวลานี้ทรงตรัสถามขึ้นมาอย่างแปลกพระทัยกับอาการและสีหน้าแปลกๆของทั้งคู่

เอ่อ……หม่อมฉันมีเรื่องสำคัญจะกราบทูลเพคะนางยีเนียทูลตอบอ้อมแอ้มขณะมองไปทางมารตีอย่างอึดอัดใจ

เล่ามาเถอะ ข้าอยากฟังเรื่องสำคัญของพวกท่านเต็มทน คงไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายถึงขนาดให้พวกนางฟังด้วยไม่ได้กระมัง

เมื่อเจ้าชีวิตทรงต้องการอย่างนั้นยีเนียกับหัวหน้ายูนุคจึงจำเป็นต้องเอ่ยทูลขึ้นแต่ก็ยังไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดีถึงจะทำให้องค์สุลต่านทรงกริ้วน้อยที่สุด

สำหรับยีเนียนั้นถึงอย่างไรนางก็เห็นอดีตราชองครักษ์หนุ่มโอมานมาตั้งแต่เขายังเป็นทหารฝึกหัดและเขาก็เป็นคนมีน้ำใจไมตรีจิตต่อทุกคนเป็นอันดีต่อทุกคนรวมทั้งนางด้วย

นางจึงไม่อยากจะให้เขาถูกลงโทษแม้แต่น้อยแต่ถึงอย่างไรด้วยความยิ่งใหญ่ขององค์สุลต่านที่มีทหาร มีทหารนับพันนายอยู่ในกองร้อยอีกไม่นานก็คงจะสืบทราบเรื่องนี้อยู่ดี สู้นางกับท่านยูนุคกราบทูลเองเสียจะดีกว่าเผื่อจะช่วยทูลทัดทานหากว่าทรงกริ้วองครักษ์หนุ่มมาก

ท่านเล่าก่อนสิท่านยูนุค

อะไรกันท่านยีเนีย ท่านเป็นคนเริ่มก่อนท่านก็ทูลก่อนสิ

เอ๊ะ…..ท่านยูนุค ท่านนั่นแหละพูดก่อน ท่านน่ะมีหน้าที่คอยควบคุมเหล่านางในนะทั้งสองเกี่ยงกันไปมาจนองค์สุลต่านชักจะทรงหงุดหงิดขึ้นมาครามครัน

พวกเจ้าหยุดเถียงกันเสียทีจะได้ไหม ข้ารำคาญจะแย่ ถ้าขืนพวกเจ้าไม่มีใครยอมพูดอีกเราจะตัดหัวพวกเจ้าทั้งสองเสียจะได้ไม่ต้องเถียงกันเสียให้ยุ่งยากทรงตัดขึ้นด้วยสุรเสียงดุดันเอาจริงจนทั้งสองคนตัวสั่นรีบแย่งกันทูลแทบไม่ทัน

คือ……เมื่อเช้านี้มีหญิงชาวบ้านคนหนึ่งเข้ามาบอกว่าได้ข่าวคราวของคุณอัสมียาแล้วเพคะคำทูลของนางกำนัลยีเนียทำเอาองค์สุลต่านชะงักงันไปด้วยความดีพระทัยรีบคว้าตัวยีเนียเขย่าไปมาอย่างตื่นเต้นจนนางหัวสั่นหัวคลอน

จริงหรือท่านยีเนีย แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ไหนรีบพาตัวนางเข้ามาหาข้าสิ

เอ่อ…….คือตอนนี้พวกเรายังไม่ได้พบนางเพคะ พวกเรารอให้ฝ่าบาททรงทราบเรื่องนี้ก่อนนางยีเนียตอบอ้อมแอ้ม

โอ……ดีจริง ท่านยีเนียที่พวกท่านตามหานางจนพบ ข้านึกว่าจะไม่มีโอกาสได้พบนางแล้วเสียอีก ข้าคิดถึงนางเหลือเกินแล้วทรงตรัสขึ้นมาอย่างพอพระทัยจนระงับพระอารมณ์แทบไม่อยู่สร้างความริษยาให้กับจัสปากับติเยาะยิ่งนัก

ส่วนมารตีนั้นรู้สึกร้อนใจขึ้นมาทันทีกลัวว่าเพื่อนรักของเธอจะถูกลงโทษเพราะโทษทัณฑ์ที่หลบหนีออกไปจากฮาเร็มและทำให้องค์สุลต่านทรงเสื่อมเสียพระเกียรติคงจะมีไม่น้อยเลยทีเดียว

ถึงพระองค์จะทรงรักอัสมียามากและละเว้นโทษตายให้แต่กฎของฝ่ายในที่พระชายาอาลีนะห์ทรงดูแลควบคุมอยู่ก็ยังมีอยู่ กฎก็ต้องเป็นกฎไม่อย่างนั้นคนก็จะไม่กลัวเกรงและองค์สุลต่านก็จำเป็นจะต้องทำตามกฎเกณฑ์นี้เช่นกัน

เพคะ…….เวลานี้นางอยู่ที่หมูบ้านทะเลทรายที่อยู่หลังเทือกเขาทางทิศตะวันตกของพระราชวังเพคะ แต่ยังไม่แน่ใจว่าเป็นหมูบ้านไหนเพราะนางคนนั้นยังไม่ยอมปริปากบอกแต่ฝ่าบาทไม่ต้องทรงเป็นห่วงหรอกนะเพคะถึงอย่างไรท่านรูอาก็ต้องหาทางให้นางออกมาจนได้นั่นแหละ

เจ้าหมายความว่ายังไงก็เจ้าเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรือว่านางเป็นคนเต็มใจจะให้ข้อมูลทำไมจะต้องให้ท่านยูนุคไปเค้นเอาคำตอบมาจากนางด้วยแล้วตอนนี้นางคนนั้นอยู่ที่ไหนเสียล่ะไปพาตัวมาหาเรา เราจะได้ให้รางวัลนางเสียหน่อยองค์สุลต่านตรัสขึ้นอย่างพระทัยดี ยีเนียอึกอักก่อนจะอ้อมแอ้มตอบ

คือ……นางเปลี่ยนใจไม่ยอมตอบเพคะ หม่อมฉันกับท่านยูนุคเลยจำต้องเอานางไปขังไว้ก่อนเพื่อรอสอบสอนอีกทีเพคะ

เปลี่ยนใจ? เพราะอะไรกันไหนบอกข้ามาซิท่านยูนุค หรือว่ารางวัลที่เราตั้งให้มันน้อยเกินไปองค์สุลต่านตรัสถามขึ้นมาอย่างแปลกพระทัย

นั่นน่ะสิเพคะ หม่อมฉันยังเห็นว่าเงินรางวัลจำนวนนั้นน่ะสามารถเลี้ยงชีวิตชาวทะเลทรายทั้งหมู่บ้านได้นานเลยล่ะเพคะจัสปาบอกขึ้นอย่างรู้ดีว่าเงินรางวัลจำนวนมากมายนั้นมีค่ามากแค่ไหนสำหรับชาวบ้านยากจนอย่างพวกเธอ

คือ…….คุณอัสมียาอยู่ที่หมูบ้านของนางเพคะ นางเป็นครูอยู่ที่นั่น

เช่นนั้นหรือ……ดีแล้วล่ะ ข้าเองก็ไว้ใจว่าถึงนางจะหนีออกไป นางก็คงจะไม่ทำอะไรเสียหายมาจนถึงข้า นางคงเบื่อชีวิตที่เหมือนกับถูกกักขังอยู่ในฮาเร็มแห่งนี้องค์สุลต่านตรัสขึ้นอย่างเข้าพระทัยอัสมียาเป็นอย่างดีสร้างความหมั่นไส้ให้เกิดแก่อัสมียายิ่งนัก

นาง……นางผู้นั้นบอกว่าคุณอัสมียาแย่งคนรักของนางไปเพคะ นางกลัวว่าพวกเราจะลงโทษคนรักของนางก็เลยไม่ยอบบอกที่อยู่เพคะ

อะไรนะ! อัสมียาน่ะหรือจะคิดแย่งคนรักของนังหญิงชาวบ้านคนนั้น ข้าไม่เชื่อหรอกองค์สุลต่านทรงตวาดขึ้นอย่างไม่ยอมเชื่อ จัสปาเมื่อได้ยินว่าคนรักใหม่ของอัสมียาเป็นเพียงแค่ชายชาวทะเลทรายธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นก็ถึงกับยิ้มเยาะหยันในใจ

หึ…….นังอัสมียา ใฝ่ต่ำไม่เลิกเลยนะแก นึกว่าจะหนีไปได้ดีกว่านี้ จัสปาลอบหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดีแต่แล้วไม่นานเธอก็ถึงกับชะงักค้างกับประโยคต่อมาของยีเนีย

จะว่าไปก็ไม่เชิงเป็นชายชาวทะเลทรายธรรมดาหรอกเพคะ เพราะชายคนนั้นก็คืออดีตราชองครักษ์ของพระองค์ ท่านโอมานเพคะทันทีที่ยีเนียพูดจบทุกคนก็อยู่ในอาการตกตะลึงอ้าปากค้างไปตามๆกันอย่างคาดไม่ถึงว่าโลกมันจะกลมมากมายถึงเพียงนั้น

อะไรนะ! โอมานน่ะหรือคือคนรักใหม่ของอัสมียาองค์สุลต่านกาซีมอุทานขึ้นอย่างเจ็บปวดพระทัย พระหัตถ์กำแน่นอย่างพยายามระงับพระอารมณ์และโทสะที่พุ่งขึ้นถึงขีดสุด

เพล้ง!”

มารตีที่อยู่ในอาการตกตะลึงถึงกับมือไม้อ่อนทำแก้วเหล้าองุ่นร่วงหล่นลงพื้นแตกกระจายทำให้องค์สุลต่านหันพระพักตร์มาจ้องมองเธอด้วยสายพระเนตรดุดัน

เป็นอะไรมารตีแค่ได้ยินชื่อของคนรักเก่าของเจ้าเพียงแค่นี้ถึงกับมือไม้อ่อนทำอะไรไม่ถูกเลยอย่างนั้นหรือทรงตรัสขึ้นด้วยความกราดเกรี้ยวจนมารตีมือไม้สั่นรีบหันมาละล่ำละลักตอบ

ปละ…….เปล่าเพคะ หม่อมฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาแล้วเพคะเพียงแต่แก้วมันลื่นจนหลุดมือหญิงสาวรีบบอกเสียงสั่นเครือ

ข้างฝ่ายจัสปานั้นถึงกับกำมือแน่นอย่างงเจ็บใจ ความหึงหวงที่มีต่ออดีตสามีแล่นพุ่งขึ้นมาจนถึงขีดสุดเช่นเดียวกัน

ทั้งที่เธอเป็นคนทิ้งเขาไปเองแท้ๆ แต่เธอก็อยากให้หัวใจของเขาผูกติดอยู่กับตัวเธอเอาไว้ให้ได้นานที่สุดไม่ใช่แค่ผ่านไปไม่นานเขาก็มีใจให้กับผู้หญิงคนใหม่

แถมยังเป็นศัตรูหัวใจของเธอในทุกๆเรื่องอีกด้วย เธอคงจะไม่รู้สึกเจ็บปวดระคนเคืองแค้นมากถึงเพียงนี้หากว่าผู้หญิงคนนั้นจะไม่ใช่อัสมียา!

เป็นอะไรของเจ้าอีกล่ะจัสปา อย่าบอกนะว่าเจ้าก็บังเอิญเป็นคนรักเก่าของโอมานเข้าอีกคนเพราะถ้าเป็นอย่างนั้นข้าคงจะเจ็บใจและเสียหน้ามากจนถึงขนาดจะยอมยกฮาเร็มทั้งหมดนี้ให้แก่มันองค์สุลต่านทรงตบพระเก้าอี้เสียงดังจนทุกคนสะดุ้งไปตามๆกัน

ปละ……เปล่าเพคะ โธ่…….หม่อมฉันอยู่บ้านท่านป้ายีเนียมาตั้งแต่เริ่มคลุมหน้า หม่อมฉันจะไปรู้จักชายคนนั้นได้อย่างไรกันเล่าเพคะจัสปารีบเอ่ยแก้เมื่อเห็นสายพระเนตรดุดันนั้น

เอ่อ……ฝ่าบาทอย่าเพิ่งทรงกริ้วเลยนะเพคะ บางที……นังผู้หญิงคนนั้นอาจจะเข้าใจผิดไปเองก็ได้เพคะยีเนียรีบเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีพระพักตร์บึ้งตึงขององค์สุลต่าน

นังซาบีน่าแน่ๆจัสปาเผลอรำพึงออกมาเบาๆจนองค์สุลต่านหันพระพักตร์มาจ้องเธอเขม็งจนหญิงสาวต้องส่งยิ้มแหยๆกลับไปให้

เปล่าเพคะ หม่อมฉันแค่พึมพำออกมาลอยๆเพคะ

ไปเอาตัวนังผู้หญิงคนนั้นมาพบข้า!”องค์สุลต่านตรัสขึ้นอย่างกราดเกรี้ยว หัวหน้ายูนุครับคำก่อนจะรีบลนลานออกไปนำตัวนักโทษทั้งสองมาเข้าเฝ้า

องค์สุลต่านพระพักตร์ซีดเผือดสลับกับแดงก่ำด้วยความเจ็บปวดพระทัยที่ผู้หญิงของพระองค์ทั้งอัสมียาและมารตีต่างก็มีใจรักให้กับอดีตราชองครักษ์ของพระองค์กันทั้งนั้น ถึงแม้ว่าพระองค์จะได้ครอบครองตัวของพวกนางแต่ภายในใจนั้นกลับมีแต่โอมานเต็มทุกห้องหัวใจ

เพียงไม่นานซาบีน่ากับจาบีก็ถูกนายทหารสองนายกับท่านยูนุครูอาควบคุมตัวเข้ามาภายในห้องโถงของฮาเร็ม ท่ามกลางความสนใจของบรรดานางในหลายคนที่คอยจ้องมองและซุบซิบกันด้วยความอยากรู้ อยากเห็นโดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นเรื่องของอัสมียาที่กำลังเป็นที่กล่าวขวัญถึงอยู่ในขณะนี้

นี่คือซาบีน่า ผู้หญิงที่บอกว่าคุณอัสมียาแย่งคนรักของนางไปและในเวลานี้คุณอัสมียายังพักอยู่ที่หมู่บ้านของนางพะยะค่ะท่านยูนุครายงาน

ซาบีน่าก้มหน้ากับพื้นดินเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวั่นเกรงเนื่องจากในชีวิตของเธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะได้มานั่งอยู่ต่อหน้าผู้ครองแผ่นดินอย่างนี้

ส่วนจาบีนั้นเมื่อได้สบเข้ากับสายตาดุดันปนเกลียดชังของจัสปาแล้วทำเอาเขาต้องรีบหลบสายตาและคลานไปหลบอยู่หลังซาบีน่าทันทีด้วยความกลัวเกรงในอำนาจของจัสปาที่ในเวลานี้มีเหนือกว่าตัวของเขามากมายหลายเท่านัก

ไหนเจ้าลองบอกข้ามาซิว่านางคนที่เจ้าว่าแย่งคนรักของเจ้าไปเป็นคนเดียวกับผู้หญิงที่อยู่ในรูปนี้หรือไม่องค์สุลต่านกาซีมตรัสถามพร้อมกับโยนรูปวาดของอัสมียาที่ทรงให้คนสเก็ตภาพของเธอออกมาติดไปทั่วทุกมุมเมืองเนื่องจากไม่ทรงมีภาพถ่ายของเธอ

ซาบีน่ารับภาพนั้นมามอง เพียงแค่แวบแรกที่เห็นเธอก็รู้ทันทีว่าผู้หญิงในภาพ นางจะต้องเป็นคนเดียวกับอัสมีย่าแน่ๆ

ใช่เพคะ คนรักของหม่อมฉันก็คืออดีตราชองครักษ์ เขาชื่อโอมานเพคะ เราสองคนรักกันมาก หลังจากที่ภรรยาของเขาหนีไปกับชายชู้เขาก็เลยหันมารักหม่อมฉันแทน แต่อัสมียาก็เข้ามายั่วยวนจนเขาเริ่มจะไขว่เขวเพคะซาบีน่าก้มหน้าทูลจึงยังไม่ทันสังเกตเห็นจัสปาที่พยายามหลบหน้าเธออย่างที่สุด

จัสปารีบเอื้อมมือไปควานหาผ้าคลุมหน้าที่วางอยู่ใกล้ๆของใครคนหนึ่งมาสวมปิดบังใบหน้าของเธอเหลือเอาไว้เฉพาะดวงตา

ภรรยาของโอมานอย่างนั้นหรือ

ใช่เพคะ เขามีภรรยาแล้วและมีลูกชายคนหนึ่งชื่ออัสมานแต่นังเมียของเขามันชั่วช้านักนอกจากจะหนีไปกับชายชู้แล้วยังให้ชายชู้ของมันทำร้ายท่านโอมานอีกด้วยซาบีน่ายังคงพูดต่อแต่ในเวลานี้ความหวั่นเกรงของเธอเริ่มจะคลายลงจนล้ากมองสบพระเนตรกับพระองค์ได้

มารตีหัวใจวูบไหวไปด้วยความเจ็บปวดที่ได้ยินมาว่าเขามีลูกชายกับผู้หญิงคนอื่นและยังกลายมาเป็นคนรักของซายีน่ากับอัสมียาอีก

เธอจะทนได้อย่างนั้นหรือหากว่าจะเห็นอัสมียากับโอมานอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขโดยที่ในหัวใจของเขาไม่มีเธออยู่อีกแล้ว

นึกแล้วเธอก็รู้สึกแค้นใจอัสมียาที่เธอสู้อุตส่าห์ไว้ใจเล่าเรื่องราวความรักของเธอกับโอมานแต่หนหลังให้ฟังทุกอย่างแล้วแต่อัสมียากลับทรยศหักหลังไปรักกับโอมานทั้งที่รู้ดีว่าเธอรักและคิดถึงเขาจนหมดหัวใจและปรารถนาที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเขามากมายแค่ไหน

หึ……ที่นังผู้หญิงคนนั้นมันหนีไปเป็นเพราะตัวของเจ้าโอมานเองต่างหากล่ะที่ให้ความสุขสบายกับพวกนางไม่ได้ทรงตรัสขึ้นด้วยสุรเสียงเยาะหยัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

68 ความคิดเห็น

  1. #60 love_2009 (@iove2526) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2553 / 18:06
    แง่วๆๆๆๆๆจบเลยเรา ได้ตีพิมพ์ไวจัง ค้างนะเนี่ย
    ไว้รออุดหนุนละกาน
    #60
    0
  2. #59 -kaoru- (@-kaoru-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2553 / 22:16
    งานงอกแล้วไงค่ะ
    #59
    0
  3. #55 whitelovely (@whitelovely) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2553 / 13:34
    สุลต่าน =-= แก่แล้วยังมีตัณหาอีก
    #55
    0
  4. #54 love_2009 (@iove2526) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 เมษายน 2553 / 17:31
    นังซาบีกับนางจัสปาอยากโยนออกนอกโลกจริงๆ
    #54
    0
  5. #53 เปลวปลายไฟ (@pukpikna) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 13:55
    น่าสงสาร
    อัสมียา จ๊ะ
    #53
    0
  6. #52 นิ้วก้อย (@phattharaporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2553 / 19:01
    เหอๆ


    งานเข้าอีกแล้วววววววว
    #52
    0